Bornova

Yüzölçüm:200 km2 (77,2 mi2)
Nüfus:426,490
Posta Kodu:35000
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Bornova İzmir'in metropol ilçelerinden biridir. Yamanlar Dağı'nın eteğinde, 380 kuzey enlem ve 270 derece boylam üzerinde yer alan, İzmir Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde bir ilçe merkezidir. İzmir'in merkezi Konak'ın 8 km kuzeydoğusunda, İzmir Körfezinden 3 km doğudadır.

470.211 yerleşik ve 1.000.000 hareketli nüfusa sahip olan Bornova, köyleriyle birlikte 205 kilometrekarelik bir alanı kapsamaktadır. Kuzeyinde Karşıyaka ilçesi ve Manisa ili toprakları; doğusunda Kemalpaşa ilçesi; batısında Karşıyaka, Bayraklı ve Konak; güneyinde Buca ile çevrelenir. Belediye teşkilatı 1882 yılında kurulmuş, 1957 yılında ilçe haline gelmiştir. Yüzölçümü 224 km2’dir. Nüfusu 481.739'dur (2008).

Ege Üniversitesi'nin ana kampüsü ve üniversite ile aynı adı taşıyan, Türkiye'nin en büyük hastanelerinden biri olan Ege Üniversitesi Hastanesi bu ilçede bulunmaktadır. Ayrıca Yaşar Üniversitesi'nin Selçuk Yaşar kampüsü de Bornova Ağaçlıyol mevkiindedir.

İki büyük askeri birliğin yanı sıra, İzmir-İstanbul, İzmir-Ankara, İzmir-Aydın ve İzmir-Çanakkale karayolu ağlarının merkezinde bulunması, 2000 yılında metronun Bornova'ya uzanması ve İzmir Otogarı'nın ilçe içinde konuşlandırılmış olması ve Bornova-Kavaklıdere-Işıkkent üçgeninin sanayi bölgesi olarak saptanması ve 4 sanayi sitesinin yerleşim alanı içinde bulunması, Bornova'nın gelişimine bugün ve gelecekte etki yapacak unsurların başında gelmektedir. Bornova bu arada, Kavaklıdere, Çiçekli ve diğer köyleriyle İzmir'in akciğeri konumunu sürdürmektedir.

Bornova'nın yerleşim büyük ölçüde şehir dokusunun içindedir. Bu nedenle bağlı beldesi yoktur. 12 köyü bulunmaktadır.

Tarihçe

İsmi Osmanlı kayıtlarında Birunabad olarak geçmiş ise de, Farsça "dış, harici" anlamına gelen "birun" kelimesinin, genellikle yer isimlerinde bir özel isimle birlikte kullanılan "-abad" takısı (İslamabad, Haydarabad gibi) ile pek uyuşmaması, Birunabad'ın başka bir ismin tahrif edilmiş veya uyarlanmış şekli olabileceğini düşündürmektedir. İsmin başlangıçta "Burunova" şeklinde geçtiği de öne sürülmüştür.

Bornova'nın çekirdeği bugün Erzene mahallesi diye anılan mahallenin Hükümet Konağı'nın arkasında kalan ve eski adı Havuzbaşı olan kısmıdır. Tarihi 1800'lere varan iki katlı ve bahçeli Rum evlerine hâlâ rastlanabilen (ve çoğu yenileme ve yeniden değerlendirilmeye muhtaç) Erzene, 1924 Nüfus Mübadelesi'nden sonra, önce Kavalalılar ve Giritlilerce iskan edilmiş, 1950 sonrasında da Yugoslavya göçmenlerini barındırmıştır. Ayrıca Erzene'nin yanıbaşında başlangıcından beri bir Roman mahallesi bulunmuştur. Kavalalılar, o dönemde tarım arazisi olan Bornova ovasında tütüncülükle, Giritliler sebze meyvecilikle, Yugoslavyalılar ise bölgedeki mensucat fabrikalarında işçilik yaparak Türkiye ekonomisine ilk adımlarını atmışlardır.

Bornova, Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde ve özellikle 1865'de Halkapınar çıkışlı bir demiryolu hattının buraya uzatılmasıyla, İzmir'in zengin Levanten ailelerinin tercih ettiği bir yerleşim mekanı olmuştur. İzmir merkezinden daha ferah ve serin havası ve 1980'li yıllara kadar İzmir ile arasında varlığını sürdüren mandalina bahçelerinin nezih ortamı, İngiliz konsolosluğu rezidansının ve çoğu İngiliz kökenli pek çok ailenin muhteşem konaklarının Bornova'da inşa edilmesi sonucunu doğurmuştur (İtalyan ve Fransız kökenli Levantenler daha ziyade Buca'yı tercih etmişlerdir.)

Anekdotik bazda, Türkiye'deki ilk futbol maçı 1890 yılında İzmir'e gelen İngiliz denizcilerle İzmirli gençler arasında Bornova'da, ülkemizdeki ilk atletizm yarışmaları da 1895'de yine Bornova'da gerçekleşmiştir.

İzmir'in kurtuluş günü olan 9 Eylül 1922'de Türk ordusu İzmir'e Bornova'nın üst kısmındaki Belkahve Geçidi mevkiinden girmiş, Nif'te (Kemalpaşa) gecelediği 8 Eylül akşamının gecesinde muzaffer orduların komutanı Mustafa Kemal Paşa, Belkahve'ye çıkıldığında ayakların altında bütünüyle uzanan İzmir'i ilk kez buradan görmüştür.

Nüfus

2007 Nüfus Sayımı’na göre toplam nüfusu 476.153’tür. Bu nüfusun 470.211’i merkezde, 5.942’si belde ve köylerde yaşamaktadır. Nüfusu 2008 yılına göre 481.740'dir. Nüfus yoğunluğu 1771, 1990 sayımına göre nüfus artış oranı35.46’dır (1945 nüfusunun sadece 10 bin olduğunu da bu arada hatırlatmak gerekir). Bu baş döndürücü nüfus artışına rağmen Bornova'da gecekondulaşma yok denecek kadar azdır. Yaşam ömrünü tamamlayan eski yapılar, niteliklerine göre restore edilmekte ya da imar planları uyarınca yıkılmaktadır.

Sağlık

Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin gelişmesi, Ege ve yurt çapında ün kazanması da Bornova'yı bir çekim merkezi haline getiren bir başka etkendir. Ayrıca Bölge Metro Durağı mevkiinde kurulan Şifa Üniversitesi Hastanesi'de ilçenin sağlık merkezi haline gelmesine katkıda bulunmaktadır. Bugün ilçede, 1 devlet hastanesi, 2 tıp fakültesi hastanesi, 19 sağlık ocağı, 1 SSK dispanseri, 6 sağlık evi, 1 verem savaş derneği, 1 diş enstitüsü, 28 tıp laboratuvarı ve 208 eczane hizmet vermektedir.

Kardeş Kentler

Koşukavak, Bulgaristan
Pülümür, Türkiye(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Bornova)

Bornova Resmi Kurum Telefonları

Bornova Belediyesi:(0232) 388 1166
Bornova Devlet Hastanesi:0232) 375 5858
Bornova Kaymakamlığı:(232) 388 10 00 - (232) 388 26 25
Bornova Adalet Sarayı: (0232) 462 4530
Bornova İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 388 0317
Bornova İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 388 1065
Bornova Jandarma Komutanlığı:(0232) 388 1017
Bornova Askerlik Şubesi:(0232) 373 0902
Bornova Vergi Dairesi:(0232) 461 01 86
Bornova Mal Müdürlüğü:(232) 388 10 00 - (232) 388 26 25

Bornova Halk Eğitim Merkezi:(0232) 388 1063.

İzmir

İzmir, ülkemizin  3. Büyük mega kenti olan Izmir, modern, gelismis ve  çok islek bir ticaret merkezidir. Oldukça hareketli olan olan alisveris merkezinde dolasmak son derece eğlencelidir. Şehrin batisinda nefis renkli denizi, plajlari, sörf cennetleri ve termal merkezleriyle Çesme Yarimadasi uzanir. Antik devirlerden bu yana tarihin en ünlü şehirleri arasinda bulunan Efes, Roma devrinde dünyanin en büyük şehirlerinden biriydi. Tüm Ion kültürünün zenginliklerini içeriğinde barindiran Efes, yogun sanatsal aktivitelerle de adini duyuruyordu.

Türkçe'de ''Güzel Izmir'' olarak adlandirilan Izmir, adına yakışır şekilde yatlar ve gemilerle çevrilmis uzun ve dar bir körfezin basinda yer alır. Ilık ve tatlı bir iklime sahip olan şehir, yazin ise denizden gelen taze bir serinlik günesin sicakligini alip götürmektedir. Sahil süresince palmiye agaçlari ve genis caddeler bulunmaktadir. Izmir Limani Istanbul Limanından sonra, ülkemizin  ikinci büyük limanıdir. Hareketli , çağdaş , büyük ve kozmopolit bir sehir olan Izmir, Uluslararasi Fuari ve Uluslararasi Sanat Festivali ile de sosyal yaşamda önemli bir yer tutar.

TARİHÇE
Eski İzmir kenti, körfezin kuzeydoğusunda bulunan bir yarımadacık üzerine kurulmuştur. Günümüzde Bayraklı semti yakınında “Tepekule” ismini  taşıyan eski İzmir höyüğünde, ilk yerleşim M.Ö. 3000 senelerinden başlar. Önce  ufak bir yerleşme olan sahildeki bu höyük, M.Ö. 2000 senelerinde  ilk çekirdek çevresinde biraz daha büyüyüp gelişmiştir. M.Ö. 2000 yerleşiminin Hititlerle ilişkili olduğu günümüz kazılardan görülmektedir.
 
M.Ö. 10. yüzyılda, Bayraklı semtinin kerpiç duvarlı ve düz damlı evleri, günümüzün Orta Anadolu köyleri ile aynıdır. M.Ö. 600 senelerinde Lydia, M.Ö. 5. ve 4. asırlarda Pers buyruğunda olan şehir, M.Ö. 334’de Büyük İskender tarafından ele geçirilmiş,  sonrada şimdiki Kadifekale’nin bulunduğu dağın eteklerinde gelişmeye ve büyümeye başlamıştır. Roma İmparatorluğu döneminde, M.S. 178 senesindeki zelzelede çok zarar gören şehir, yeniden kurulmuş ve güncellenmiştir. Ve büyük bir alış veriş merkezi haline gelmiştir. Bizans İmparatorluğu zamanında Hıristiyanlığın yayıldığı süreçte önemli bir piskoposluk merkezi olmuş, M.S. 5.-6.asırlarda büyüme ve gelişme göstermiş, ama 7. asırdaki Arap akınlarından sonraki senelerde ise eski büyüsünü ve çekimini kaybetmiştir.
 
1320 yılında, Aydınoğlu Gazi Umur bey tarafından feth edilen şehir, 1402–1415 yılları arasında Aydınoğulları Beyliği’nin başkenti olmuş,sonra da 1415 yılında I. Mehmet Çelebi tarafından Osmanlıya katılmıştır.
 

COĞRAFYA
İzmir, Ülkemizin 3. büyük şehridir. İzmir, kıyı Ege bölgesinin tipik bir örneğidir. Madra Dağları kuzeyinde, Kuşadası Körfezi güneyinde, Aydın doğusunda, batıda Çeşme Yarımadası'nın Tekne Burnu,  Manisa il sınırları ile çevrilmiş İzmir, batı da ise kendi adıyla anılan İzmir körfeziyle kucaklaşır.

İzmir şehri içinde ,bölgenin önemli akarsularından  Gediz Nehri'nin aşağı çığırı ile Küçük Menderes Nehri bulunur. Çıkıntılı ve girintili sahil bandı, tabii olarak bir çok hoşlukta koy ve plajların oluşumu ile sona erer. izmir'in kıyı ilçelerinden olan Gümüldür, Özdere, Foça, Karaburun, Çeşme kıyıları,plajları ve sahilleri, İzmir ili için oldukça büyük bir turistik önem taşımaktadır. Ve aynı doğal yapı, birçok balıkçı barınağının ya da yat yanaşma yerlerinin oluşmasına sebep olmuştur. Bu özellikleriyle İzmir şehri doğal bir turizm ve liman şehridir.

Doğal olarak, bölgeye hakim Akdeniz iklim bölgesinde yetişen sürekli yeşil kalan, iğne yapraklı, geniş, sert ve kuraklığa dayanıklı ağaç ve çalılar, yaygın doğal bitki örtüsünü oluşturur.

Akdeniz iklim kuşağında kalan İzmir'de yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçmektedir. İl bazında yıllık ortalama sıcaklık, kıyı kesimlerde 14-18 ºC arasında değişiklik göstermektedir. Yıllık ortalama deniz suyu sıcaklığı 18.5ºC'dir.

İKLİM

İzmir de, Akdeniz iklimi egemendir. Yaz mevsimioldukça sıcak ve kurak,  kış mevsimi de ılık ve yağışlı geçer. Bir senede, şehrin hava sıcaklığı sıfırın altında 10 günü geçmez. Senenin aşağı yukarı 100 gün ise 30 derecenin üstünde yaşanır. Kar yağışı ve don seyrek görülür. Yıllık  yağış rakamları 700–1200 mm arasındadır. Yaz mevsiminde imbat  rüzgârı serinlik getirir. Kıyı ve denizin ,gece ile gündüz arasında ısınması ve soğuması farkından oluşan bu rüzgâr, sadece İzmir'e özgüdür.Senelik, ortalama deniz suyu ısısı 18,5 °C'dir.

AKARSULAR
İzmir şehri içinde Ege Bölgesi'nin önemli akarsularından olan Küçük Menderes, Gediz,  ve Bakırçay akış gösterir. Diğerleri sel karakterli ufak akarsulardır.

GÖLLER
İzmir şehrinde önemli büyüklükte bir göl yoktur. Göl sayılabilecek su birikintileri arasında en önemlileri Gölcük, Belevi Gölü, Çakalboğaz Gölleri ve Karagöl ve bu göller ege bölgesinin önemli gölleridir

BİTKİ ÖRTÜSÜ
İl bitki örtüsü yönünden Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. Akdeniz bitkilerinin çoğu türü bulunmaktadır. Yüzyıllarca fazla otlatma, yangın ve tarla açma gibi sebeplerle ormanların yok olduğukısımlarda, maki bitkileri bulunmaktadır. Maki florasına ardıç, pırnal, kermes meşesi, zeytin, çitlembik, sakız, akçakesme, tesbih, katırtırnağı gibi kuraklığa dayanıklı ağaçlar girer. Ormanlar il içerisinde 431786 hektar bir alanı kaplar. Ormanların kapladığı alan, il arazisinin41'idir.

EKONOMİ
İzmir ilinin ekonomisi çok yönlüdür. Sanâyi, tarım, ticâret ve turizme dayanır. Tarım bakımından verimli olan İzmir’de faal nüfûsun yarısı tarımla uğraşır. Gayri sâfî hâsılanın (brüt kazancın)15’i tarımdan,15’i ticâretten ve35’i sanâyi sektöründen sağlanır. İmalât sanâyiinde İstanbul ve Kocaeli’nden sonra üçüncü sırada İzmir yer almaktadır.


Türkiye’nin en büyük ihrâcât limanı İzmir’dir. Tabiî hoşlikleri ve târihî zenginlikleri, kara, demiryolu, hava ve deniz ulaşımı ve yeterli konaklama tesisleri ve alt yapıları ile turizm sektörü gün geçtikçe gelişmektedir.

Yüzölçümü    : 11.973
Nüfus             : Merkez 3,606,326 Toplam: 3,948,848
Posta Kodu    : 35000
İl Alan Kodu   : 0 232
İl Plaka Kodu : 35 
 

İZMİR RESMİ KURUM TELEFONLARI

İzmir Büyükşehir Belediyesi               : 0232 293 1200

İzmir Atatürk Devlet Hastanesi           : 0232 244 4444

İzmir Emniyet Müdürlüğü                   : 0232 489 05 00

İzmir Valiliği                                     : 0232 455 82 82

İzmir Sahil Güvenlik Ege Deniz Blg.Kmt  : 0232 366 66 66

İzmir İl Jandarma Komutanlığı            : 0232 442 18 99

İzmir İZSU Genel Müürlüğü                : 0232 293 23 93

İzmir Meteoroloji 2.Bölge Müdürlüğü  : 0232 285 39 65

İzmir Turizm İl Müdürlüğü                  : 0232 483 62 16

İzmir İl Sağlık Müdürlüğü                   : (0232) 441 8111

İzmir İl Spor Müdürlüğü                     : 0232 464 82 08

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü            : 0232 477 2100

İzmir Sosyal Güvenlik il Müdürlüğü    : 0(232) 483 30 39
 

 

 

Güzelbahçe

Yüzölçümü:495 km2 (191,1 mi2)
Nüfus:27,389
Posta Kodu:35310
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Güzelbahçe, İzmir ilinin Yarımada denilen bölgesinde yer alan bir ilçesidir. İlçenin doğusunda Narlıdere, batısında Urla, güneyinde Seferihisar ilçeleri; kuzeyinde Ege Denizi bulunmaktadır.

Sahil bandı Narlıdere ile Zeytinalanı arasında kalan bölümdür. Belediye başkanı merhum Ahmet Piriştina'nın ciddi emekleri sonucunda kıyı düzenlemesi yapılmış ve Güzelbahçe kıyısında plaj ve yürüyüş alanı düzenlenmiştir. Türkiye'deki dört askeri liseden olan Maltepe Askerî Lisesi ve lojmanları da Güzelbahçe'de bulunmaktadır.

Bölge dahilinde oldukça büyük bir Balık Pazarı bulunmaktadır. Ayrıca ilçede ralli yarışları yapılıp paraşütle atlama gibi spor etkinlikleri de düzenlenmektedir. Yalı Mahallesi'nde balık lokantaları, Yelki Mahallesi'nde şarap tadım evi mevcuttur. Kavak Yelleri dizisinin lise çekimleri burada (İzmir 60. Yıl Anadolu Lisesi) yapılmıştır.

En eski adı Kilizman olan Güzelbahçe 1936'da Kızılbahçe adını alarak Urla'ya bağlı bucak merkezi olmuş, 1954'te belediyeye kavuşmuş, 6 Temmuz 1957'de bugünkü adını almış ve Urla'dan ayrılarak Merkez ilçeye bağlı bucak merkezi olmuştur.[4] 12. Eylül 1980 ihtilalinde belediyenin lağvedilerek, İzmir Belediyesine mahalle olarak bağlanması Güzelbahçe’nin  gelişimini durdurmuştur. 26 Mart 1984 yılında oluşan 3030 sayılı yasa sonucu İzmir Büyükşehir Belediyesi kurulmuş, Güzelbahçe Büyükşehir’e bağlı Merkez İlçe Belediyesine dahil edilmiştir. 1988 yılında Merkez İlçe Belediyesi Konak İlçe Belediyesi olarak değişime uğramıştır. 1988-1992 yılları arasında Güzelbahçe Konak İlçe Belediyesine bağlı olarak kalmış; 3 Haziran 1992 tarih ve 3806 sayılı yasayla Narlıdere  ile birleştirilerek Narlıbahçe adını almıştır. Daha sonra 27 Aralık 1993 gün ve 3949 Sayılı Yasa ile Narlıbahçe ilçesinin bölünmesiyle ilçe hüviyetini kazanmıştır.

29 Mart 2009 Yerel seçimleri sonucunda ilçeye bağlı olan Yelki Beldesi kapatılmış; Yelki Mahallesi ve Mustafa Kemal Paşa Mahallesi olarak ilçe merkezine dahil edilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi adayı Mustafa İnce Güzelbahçe'nin yeni Belediye Başkanı olmuştur.

Milli Eğitim Vakfı İzmir Özel Okulları, Yamanlar Koleji, Deniz Koleji, Piri Reis İlköğretim Okulu, Cengiz Topel lisesi Güzelbahçe ilçesinde bulunmaktadır.

Güzelbahçe ilçesine bağlı 3 köy (Çamlı, Payamlı, Küçükkaya) bulunmaktadır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/G%C3%BCzelbah%C3%A7e).

Güzelbahçe Resmi Telefon Numaraları

Güzelbahçe Belediyesi:(0232) 234 2020
Güzelbahçe Kaymakamlığı:0232 234 48 58
Güzelbahçe İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 234 5461
Güzelbahçe İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0 232 234 47 83
Güzelbahçe Askerlik Şubesi:0.232.457 50 50
 

Gaziemir

Yüzölçümü:63 km2 (24,3 mi2)
Nüfus:129,534
Posta Kodu:35410
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Gaziemir, İzmir Büyükşehir Belediyesi'ne bağlı metropol ilçelerden biridir. Batısında ve kuzeyinde Karabağlar, doğusunda Buca, güneyinde Menderes ilçeleri ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 63 km²’dir. Köyü yoktur, 1 beldesi (Sarnıç) bulunmaktadır. 1965'e kadar taşıdığı tarihi ismi Seydiköy'dür.

2007 yılı sayımına göre toplam nüfusu 109.291’dir. Bu nüfusun 86.111’i merkezde, 23.180’i Sarnıç beldesinde yaşamaktadır. Kent nüfusu 2008 yılı itibariyle 88.829'dur. Gaziemir’de 13 İlkokul, 12 Ortaokul, 8 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 18,669 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda, 782 öğretmen görev yapmaktadır. İlçede, sağlık hizmetleri, 1 semt polikliniği, 6 sağlık ocağı, 2 sağlık evi ve 1 verem savaş dispanseri tarafından verilmektedir.

Rumeli göçmenlerinin ağırlıklı unsuru oluşturduğu bir nüfus yapısına sahip olan Gaziemir, günümüzde ilçe hudutları içinde bulunan askeri birliklerin çekirdeğini teşkil eden Hava Teknik Eğitim Komutanlığı'nın kurulması ve sonraki yıllarda gelişen Ulaştırma Tugay Komutanlığı ile önemli bir askeri potansiyeli bünyesinde barındıran farklı bir yerleşim birimi haline gelmiştir. Gaziemir, son yıllarda sanayinin ve ticaretin geliştiği bir bölge olarak ortaya çıkmıştır. Merkezde, Akçay Caddesi üzerinde tekstil ve mobilya üretim imalathaneleri ve satış mağazaları yer alır. Sarnıç beldesi etrafında sanayi kuruluşları toplanır. Gaziemir, sanayi ve ticaret gücü yanında, sahip olduğu üstün konut potansiyeliyle de önem kazanmıştır. Adnan Menderes Havalimanı, İzmir Fuar Kompleksi, Ege Serbest Bölgesi ve Uzay Kampı Türkiye, Gaziemir sınırları içerisinde yer almaktadır. Ayrıca İzmir Optimum Outlet buradadır.

Tarihi

Seydiköy ve civarı Türk hakimiyetine halk arasında Aydınoğulları Beyliği'nin kurucusu ve Umur Paşa olarak tanınan, Aydınoğlu Gazi Umur Bey döneminde geçmiştir. Seydiköy'de bulunan ve kuruluş tarihi kesin olarak bilinmeyen Seyyid Mükremeddin Zaviyesi ve Dizdar Hasan Ağa vakfiyesi bir cami ve çeşme, buradaki ilk Türk yerleşiminin çekirdeğini oluşturmuştur ve bunların ilki yerleşime ismini vermiştir. Seydiköy Türk yerleşimi ile ilgili en erken tarihli belge 1530 tarihli "tapu tahrir defteri"dir ve Seydiköy'ün Konya'dan göçmüş Yörük boyları taradından kurulmuş olduğuna işaret etmektedir.

18. yüzyıldan itibaren Batı Anadolu'nun zeytin/üzüm/incir/pamuk ihracatına dayalı olarak uluslararası boyutta gelişiminin bir sonucu olarak Seydiköy, Ege Adaları kaynaklı yoğun bir Rum nüfus akınına konu olmuş ve 19. yüzyılın son çeyreğinden itibaren, bir yandan İzmir'e güneyden giriş öncesinde kilit bir idari merkez olma özelliğine kavuşmuş, bir yandan da Türk nüfus ağırlığını kaybetmiştir. Bu gelişimin en önemli faktörlerden birisi, tren yolu ile birlikte bugünkü yerinde tesis edilmiş olan Gaziemir İstasyonu olmuştur. Yunan işgali sırasında yıkıma uğramış olduğu için ve 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi sürecinde nahiye merkezi bir süre Cumaovası'na (bugünkü Menderes) taşınmıştır.

Kavala'dan mübadil olarak getirilip iskan edilen yaklaşık 2.500 kişi (529 aile) Seydiköy'ün yeniden imar ve inşası bakımından önemli rol oynamıştır. Bu nüfusa, 1944 başta olmak üzere, sonraki yıllarda iskan edilmiş olan Bulgaristan göçmenlerinin eklenmesiyle ilçe günümüzdeki sosyo-kültürel çehresine kavuşmuştur.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Gaziemir,_%C4%B0zmir).

Gaziemir Resmi Kurum Telefon Numaraları

Gaziemir Belediyesi: 0 ( 232 ) 999 0 251
Gaziemir Kaymakamlığı:(0232) 251 2206
Gaziemir Devlet Hastanesi:0 232 290 93 01
Gaziemir İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0232251 57 73-251 24 64
Gaziemir İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 251 5790
Gaziemir İlçe Jandarma Komutanlığı: (232) 444 02 51
Gaziemir Mal Müdürlüğü:0 232 251 35 23
Gaziemir Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 253 6328
Gaziemir Askerlik Şubesi:(0232) 251 2829

Dikili

Yüzölçüm:507 km2 (195,8 mi2)
Nüfus:36,124
Posta Kodu:35980
İl Alan Kodu :0 232
İl Plaka Kodu:35

Dikili, İzmir’in kuzeyinde yer alan şirin bir ilçesidir.

İl merkezine uzaklığı 120 kilometredir. Kuzeyinde Balıkesir, doğusunda Bergama, batısında ve güneyinde Ege Denizi ile çevrelenir. İlçenin yüzölçümü 541 km²’dir. 1 beldesi (Çandarlı) ve 25 köyü bulunmaktadır. 2010 yılı Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçlarına göre toplam nüfusu 33.021’dir. Bu nüfusun 17.088'u merkezde, 15.933'i belde ve köylerde yaşamaktadır.

İlçede 31 İlköğretim okulu, 3 Orta Öğretim kurumu bulunmakta; 3759 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 214 öğretmen görev yapmaktadır.

Sağlık hizmeti, 2 sağlık ocağı ve 10 Mayıs 2010 tarihinde hizmete giren bir de devlet hastanesi tarafından verilmektedir. İlçede ekonomi tarıma dayanmaktadır. Tütün, pamuk, zeytin üreticiliği ve seracılık yapılmaktadır. Dikili limanı, turizm açısından ilçenin önemli bir gelir kaynağıdır. Temiz plajları, termal kaynaklarının zenginliği, iç ve dış turizm açısından önemlidir.

İlçede yapılan arkeolojik çalışmalar sonucunda Dikili'nin M.Ö. M.Ö. 5000-M.Ö. 4000 yıllarına kadar uzanan bir geçmişi olduğu anlaşılmıştır. Ağıl Kale ve Kale Tepe ilk yerleşim merkezlerindendir. Arkeolojik bulgular sonucunda bu bölgede Akaların yaşadığı ve kente Aternagus denildiği ortaya çıkmıştır. İlkçağda Lidyalılar, İranlılar, Frikyalılar, Mysialılar ile Romalılar ve Bergamalılar Ortaçağda ise Bizanslılar, Cenovalılar, Selçuklular ve Osmanlılar Dikili’ye hakim olmuşlardır. Bu kadar çok uygarlığın yaşadığı Dikili; Aristo, Hermos, August, İskender gibi ünlü kişileri tarihi süreçte ağırlamış; Aterneus, Astria, Teutronia gibi kent ve siteleri topraklarında barındırmıştır.

Karaosmanoğullarının bölgede çiftlik kurup burada dikmelik yetiştirmesi ile "Dikmelik" adını alan ilçe, daha sonra "Dikili" diye isimlendirilmiştir.Doğal güzellikleri açısından Merdivenli köyünde bir doğal göl, Demirtaş ve Deliktaş köylerinde de çamlık ve tarihi mağaralar bulunmaktadır.İlçeye bağlı Çandarlı Beldesi önemli bir turizm potansiyeline sahiptir. Dikili’nin tarihsel geçmişi oldukça eskilere gider. Antik yerleşim yeri Pitane’de elde edilen eserler Bergama Arkeoloji Müzesinde sergilenmektedir. Osmanlı döneminde II. Murat'ın ünlü Sadrazamı Çandarlı Halil Paşa, Çandarlı Kalesi'ni yeniden yaptırmıştır.

Merdivenli ve Denizköy'de bulunan krater gölleri ile mağaraları ve Madra Çayı'na dayanan ormanları ilçenin doğal zenginlikleri arasındadır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Dikili)

Dikili Resmi Kurum Telefon Numaraları

Dikili Belediyesi: 0232. 671 40 20 – 0232. 671 40 56
Dikili Kaymakamlığı:0 232 671 40 05
Dikili Devlet Hastanesi:0 232444 35 19
Dikili İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 671 4032
Dikili İlçe Emniyet Müdürlüğü: ​0232 671 40 22
Dikili Adalet Sarayı:(0232) 671 7098
Dikili Askerlik Şubesi:(0232) 671 4143
Dikili İlçe Jandarma Komutanlığı:(0232) 671 4028
Dikili Mal Müdürlüğü:(0232) 671 7143 

Çiğli

Yüzölçüm:495 km2 (191,1 mi2)
Nüfus:173,667
Posta Kodu:35000
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Çiğli, İzmir Büyükşehir Belediyesine bağlı olan ve il merkezine 17 km uzaklıkta bulunan ve 1992 yılında kurulan ilçe. Çiğli ilçesine bağlı 1 belde belediyesi ve 1 köy bulunmaktadır. İlçenin kuzeyinde Menemen, doğusunda Karşıyaka, güneyinde ve batısında Ege Denizi yer almaktadır.

Tarihçe

Eski tarihlerde, ilçenin genel olarak bataklık ve sazlıklardan oluşması ve denize yakınlığı nedeniyle yeşil alanlara çok çiğ düşmesinden dolayı, ilk yerleşenler tarafından buraya “Çiğli” adı verildiği bilinmektedir.

Çiğli’de ilk yerleşimin, 19. yüzyılın sonlarına doğru, Balkanlardan göç eden Türkler tarafından gerçekleştirildiği bilinmektedir. Kurtuluş Savaşı esnasında İzmir’in Yunanlılar tarafından işgalini müteakiben, Yunan zulmünden kurtulmak isteyen bir kısım yerli halk burayı daha güvenli bularak yerleşmiştir. Cumhuriyetin ilk yıllarında ve daha sonra yapılan mübadeleler çerçevesinde Batı Trakya’dan gelen Türklerin yerleştirilmesiyle ilk etapta köy olarak kurulmuş, 1956 yılında belediye statüsü aldıktan sonra, 1966 yılında meydana gelen Varto ve Hınıs depremleri sonucunda evsiz kalan aileler bugünkü Güzeltepe ve Şirintepe mahallelerinin bulunduğu alanlara yerleştirilmiş, bu süreç daha sonra doğu ve güneydoğu bölgelerinden gelen Türk vatandaşlarının Büyükçiğli, Küçükçiğli ve Balatçık mahallelerine iskan edilmeleri ile devam etmiş, 1981 yılında Milli Güvenlik Konseyi’nin 34 No’lu kararıyla İzmir Belediyesi sınırları kapsamına alınmıştır. Büyükşehir Belediyeleri Teşkilatlanması ile ilgili 303 sayılı kanundan sonra Karşıyaka Belediyesi’ne bağlandıktan sonra, 1992 yılında ilçe statüsünü kazanıncaya kadar adı geçen belediyenin şubesi olarak varlığını sürdürmüştür. 27.05.1992 tarih ve 3806 sayılı yasa[4] ile Çiğli adı altında 10 mahalle metropol olarak değerlendirildikten sonra, Sasalı beldesi ve Kaklıç köyü de dahil edilmiş, 22.03.2008 tarihinde Harmandalı da eklenerek[5] bugünkü ilçe sınırları oluşturulmuştur.

Yasada yazan şekliyle,

İZMİR İLİ ÇİĞLİ BELEDİYESİNE BAĞLANAN VE İLÇE MERKEZİ İHDAS EDİLEN MAHALLELER

1. Atatürk Organize Sanayi Bölgesi

2. Egekent

3. EvKa 2

4. Güzeltepe

5. Şirintepe

6. Köyiçi (Büyükçiğli)

7. Küçükçiğli

8. Maltepe

9. Balatçık

10. İstasyonaltı

İZMİR İLİ ÇİĞLİ İLÇESİNE BAĞLANAN KASABA VE KÖY

1. Sasalı B.

2. Kaklıç

Kültür

İlçe'de yaşayan yerli halk genelde göçmen ve Balıkesir'den gelerek ilçe'ye yerleşen insanlardan oluşmaktadır. Düğün törenleri ve adetleri genellikle Göçmen ve Balıkesir yöresi adetleriyle örtüşmektedir. Yaşayan Halk Akdeniz toplumuna özgü bitkisel gıdaları tercih etse de özellikle göçmen yemekleri oldukça revaçtadır.

Bunun yanı sıra Mardin, Diyarbakır, Batman, Şanlıurfa, Bitlis, Bingöl, Erzurum, Muş, Varto, Hınıs ve çevre ilçelerden göç eden insanlar genellikle Güzeltepe ve Şirintepe mahallerine yerleşmişlerdir. Sonradan gelen bu insanlar kendi kültürlerini korumaya ve sürdürmeye devam etmişlerdir. Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgesinin adetlerini sürdürmektedirler. Yemek kültürü de yine Güneydoğu ve Doğu Anadolu Bölgesine özgü yemeklerden oluşmaktadır.

Coğrafya

Kuzeyinde Menemen İlçesi, güney ve batısında İzmir Körfezi, doğusunda Karşıyaka ilçesi bulunmaktadır. Çiğli İlçesi İzmir merkeze 27 km , Menemen ilçesine 18 km, Karşıyaka ilçesine 7 km uzaklıktadır. Çiğli İlçesi sıradağ yükseltileri ile İzmir Körfezi arasındaki eski Gediz Nehri yatağının oluşturduğu ovada kurulmuştur. İlçemiz, geniş bir kıyı ovasına sahiptir. Yükseltiler ile ova İzmir Çanakkale Karayoluyla ayrılmış gibidir. Körfez kıyısındaki ovalık alan çorak ve bataklıktır. Egekent, Evka-2 ve Evka-5 toplu konutları az eğimli bir alandadır.

İklim

Tipik bir Akdeniz iklimi özelliği göstermektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılık ve yağışlıdır. m düşen ortalama yıllık yağış miktarı 490mm, doğal nem ortalaması %79 civarındadır.

Ekonomi

İlçe ekonomisi ticaret ve sanayiye dayalıdır. Türkiye'nin en önde gelen sanayi bölgelerinden biri olan Atatürk Organize Sanayi Bölgesi ve Türkiye'nin tuz ihtiyacının yarıdan fazlasını karşılayan Çamaltı Tuzlası, Çiğli sınırları içerisindedir. İlçedeki Tuzlanın bir bölümünde 1982'de koruma altına alınan İzmir Kuş Cenneti bulunmaktadır. Bunun yanı sıra ilçe kırsalında hayvancılık ve tarımsal ekonomi de oldukça önemli yer tutmaktadır.

Sanayi Bölgesi

İlçe sınırları içerisinde bulunan İzmir Atatürk Organize Sanayi Bölgesi içinde 495 büyük ölçekli iş yeri planlanmış olup bunların 440’ı faal olarak çalışmaktadır. 22.000 kişinin çalıştığı bölgede tüm firmalar tam kapasite ile çalıştığında 40.000 kişinin istihdam edileceği tahmin edilmektedir. Bölgenin yıllık ihracatı 1 milyar $, ithalatı ise 650.000 $ dolayındadır. 42 MW gücünde Enerji Santrali 1999 yılı sonunda üretime alınmıştır. Bölgede yer alan tesislerin enerji kesintisi sorunu bu sayede ortadan kaldırılmıştır. Atık su Arıtma Tesisinin kapasitesi 21.000 m3/gün’dür. İlçede yaşayan örgün eğitim çağındaki çocuklarımıza yönelik İzmir Atatürk Organize Sanayi Bölgesi Özel Eğitim ve Uygulama Okulu yaptırılmış ve hizmete sunulmuştur.

İzmir Atatürk Organize Sanayi Bölgesi’nde, Bölge Müdürlüğü binası, cami, cami altında 5 adet dükkan, eğitim merkezi, ısıtma merkezi, benzin istasyonu, itfaiye, 13 adet banka şubesi, küçük parseller merkezinde 40 dükkanlık bir sosyal merkez, atık su arıtma tesisi, Ataer AŞ. Enerji Santrali, 41 adet trafo merkezi ile hizmet vermektedir.

İzmir Kuş Cenneti

İçinde 589.627 tür kuşun barındığı dünya kuşlarının başkenti İzmir Kuş Cenneti Çiğli ve Menemen İlçe sınırları içinde yer almaktadır. İzmir’e 30 km uzaklıktadır.

İzmir Kuş Cenneti'nde, Flaming, Tepeli Pelikan, Küçük Akbalıkçıl, Gri Balıkçıl, Leylek, Saz delicesi, Kerkenez, Sakarmeke, Ev Kırlangıcı, Kır Kırlangıcı, Serçe, Saksağan, Kır İncirkuşu, Yalı Çapkını, Poyrazkuşu, Kocagöz, Gümüş Martı, Küçük Sumru, Kukumav, Boğmalı Toygar,Tepeli Toygar, Arıkuşu, Uzunbacak, Mahmuzlu Kızkuşu, Çamurçullu ve Kızılbacak kuşları en çok görülen türlerdir.

8.000 hektarlık alanda yer alan sazlıklar, adalar, yarımadalar ve tuzla havuzları buranın kuş cenneti olmasına uygun ortam hazırlamıştır. Dalyan ve tuzlanın tuzlu suyu, sazlıkların ise tatlı suyu buralarda yaşayan çeşitli balık ve diğer canlılar, kuşların doğal besin kaynaklarını oluşturmaktadır.

Ayrıca Avrupa'nın en büyük doğal yaşam parkı olan İzmir Doğal Yaşam Parkı'da Çiğli ilçesi sınırları içerisindedir.

Spor

Çiğli'nin henüz profesyonel ligde mücadele eden bir takımı yoktur. Futbolda Çiğli Belediyespor 3. lige terfi maçlarında finale kadar yükseldiyse de 3. lige çıkmayı başaramadı. Maltepespor, Güzeltepespor, Yenimahallespor ilçenin amatör ligde mücadele eden diğer futbol takımlarıdır.

Eski milli futbolcularımızdan Yusuf Tepekule ve ünlü milli atletimiz Semra Aksu da Çiğli'nin yetiştirdiği önemli sporculardandır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%87i%C4%9Fli,_%C4%B0zmir)

Çiğli Resmi Telefon Numaraları

Çiğli Belediyesi:(0232) 376 9980
Çiğli Kaymakamlığı:0232 376 33 76-0232 376 33 77
Çiğli Devlet Hastanesi:(0232) 376 2333
Çiğli İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:232 376 69 52
Çiğli İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 370 1115
Çiğli Askerlik Şubesi:(0232) 433 9467
Çiğli İlçe Jandarma Komutanlığı:0 232 839 16 16
Çiğli Vergi Dairesi:(0232) 361 7166
Çiğli Mal Müdürlüğü: 0232 376 40 90-91
 

.

Karşıyaka

Yüzölçümü:495 km2 (191,1 mi2)
Nüfus:321,870
Posta Kodu:35520
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Karşıyaka, İzmir'in bir ilçesi. İzmir Körfezi'nin kuzey kıyısında yer alır. Yamanlar Dağı'nın eteği ile deniz arasında kalan kısımda şehir dokusu ile büyük ölçüde bütünleşmiş bir ilçedir. Yamanlar ve Sancaklı adlı bağlı iki köyü bulunmaktadır.

İlçenin doğusunda Bornova, güneyinde Bayraklı, batısında Çiğli, kuzeyinde Menemen ilçeleri yer almaktadır.

Karşıyaka, 1865 yılında İzmir-Menemen demiryolunun hizmete girmesiyle yerleşime açılmış ve özellikle 1874 sonrasında İzmir merkez (Konak) ile vapur seferlerinin başlatılmasıyla gelişmiş bir yerleşim yeridir.

Karşıyaka, körfezin kuzeyinde yaklaşık 84 km'lik bir alana yerleşmiştir. Rakımı 1-700 metre arasında değişir. İlçe nüfusu 2008 yılı itibariyle 524.891'di fakat 2008 tarihli belediye yasasıyla Bayraklı'nın ilçe yapılması üzerine Karşıyaka'nın halihazırdaki nüfusu 300.000 civarına gerilemiştir.

Karşıyaka, burada vefat eden Atatürk'ün annesi Zübeyde Hanım'ın adıyla anılan ve söz konusu tarihlerde Atatürk'ün eşi Latife Hanım'ın ailesi Uşşakizadelere ait olan ve yakın geçmişte bir anı evi olarak restore edilmiş köşk ve bunun dışında İzmir Levanten köşkleri tanımına giren birkaç tarihi yapı ile tanınır.

Karşıyaka Ve Kordelyo

Yerleşim alanı İzmir şehir merkezinin karşısında bulunması sebebiyle Karşıyaka adını almıştır. 19. yüzyıl Batı kaynaklarında "Kordelio" adı altında anılmıştır. Batılı Kordelyo ismini önceleri Haçlı Seferleri komutanı İngiltere Kralı Aslan Yürekli Richard (o dönemde İngiltere'nin geçerli dili olan Fransızca'da "Richard Coeur de Lion") ile bağlantılandırmışlar ise de, buralara hiç gelmemiş olan kralın Kordelyo ismi ile ilişkisi olabileceği tezi daha 19. yüzyıl kaynaklarında reddedilmiştir. 13. yüzyıl Bizans kaynaklarında bölgede yer alan ve yeri tam olarak tespit edilemeyen "Kordeleon" adlı bir yerleşimin bahsi geçmektedir ve ismin kökeninin bu tarihlerden de geriye götürülebileceği savunulmuştur.

Buna göre Kordelyo'nun öz bir Anadolu ismi olabileceği söz konusu edilmekte ve etimolojik olarak Gordion, Gördes, Kardakçı Dağı, Kardamyla gibi benzer Anadolu isimleri ile bağı bulunabileceği öne sürülmüştür.[3]. Sanskritçe'deki "grha-", Slav dillerindeki "grad", Latince'deki "hortus" ve Almanca/İngilizce'deki "garden" kelimeleri ile bağlantılı olarak, "herhangi bir amaçla tecrit edilmiş yer, kesik, kale, bahçe" gibi anlamlar taşıyabilen Hititçe/ Luvice'deki "gurta" [4] kelimesi ile Pelasgların/Luvilerin/Lidyalıların dillerinde "geçit, boğaz, vadi" anlamına gelen "ela" bileşmesi ve sonradan eski eski Yunanca ve çağdaş Yunanca'da yer isimlerinin sonuna gelen -ieon, -eio son ekinin aktarılmasıyla oluşturulduğu öne sürülmüştür.

Karşıyaka Spor Kulubü

İlçede Karşıyaka Spor Kulübü adındaki bir spor kulübü faaliyet göstermektedir. Bu kulüp; tenis, futbol, basketbol, yelken, voleybol, karate, judo, masa tenisi, kürek, golf, atlı spor, ragbi ve hokey alanlarında faaliyet gösteren bir kulüptür.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Kar%C5%9F%C4%B1yaka)

Karşıyaka Resmi Telefon Numaraları

Karşıyaka Kaymakamlığı:(0232) 368 5098
Karşıyaka Belediyesi:0 232 399 40 00
Karşıyaka Devlet Hastanesi:(0232) 366 8888
Karşıyaka Adalet Sarayı: (0232) 364 14 37
Karşıyaka İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0 (232) 369 01 95
Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 365 86 50-51
Karşıyaka Askerlik Şubesi: 0.232.457 50 50
Karşıyaka Vergi Dairesi:(0232) 368 4575
Karşıyaka Mal Müdürlüğü:0 232 3681045
Karşıyaka Jandarma Komutanlığı:0 232 3616635

Buca

Yüzölçüm:121 km2 (46,7 mi2)
Nüfus:454,112
Posta Kodu:35160
İl Alan Kodu:0232
İl Plaka Kodu:35

Buca, Türkiye'nin İzmir iline bağlı metropol ilçelerinden biri olmakla beraber aynı zamanda en kalabalık nüfusa sahip ilçelerinden biridir.

İzmir'in 9 kilometre güneydoğusunda kurulmuşdur. Nif Dağı'nın güney eteklerine yerleşmiştir. Yüz ölçümü 180 kilometrekare, denizden yüksekliği 38 metre olup kuzeyinde Bornova, kuzeydoğusunda Kemalpaşa, batısında Karabağlar ve Gaziemir, güneyinde Torbalı ve Menderes bulunmaktadır. Yayvan görünüşlü arazi ile çevrelenmiş olup, çevredeki tepeler, vadiler ve bitki örtüsü bakımından oldukça zengindir.

Buca düz ve verimli topraklara sahiptir. Tınaztepe,Tıngırtepe, Zeytintepe, Koşutepesi ve Karacaağaç gibi tepeleri de vardır. Nif Dağı’ndan doğan Meles Çayı, Şirinyer’den geçer ve Halkapınar’da denize dökülür.

Buca'ya bağlı, Kaynaklar Beldesi'nin yanı sıra, Kırıklar, Karacaağaç ve Belenbaşı adında üç köyü vardır.

Tarihçe

İznik Devleti Kralı İoyanis'in 1235 yılında Kohi denen ve Kral Yolu yakınında bir yerleşim alanından bahsettiği yerin Buca olarak değiştiği, Kohi adının daha sonra Gonia, Bugia ve Buca’ya dönüştüğü sanılmaktadır. Bizanslılar döneminde ise bugünkü yerleşim yerinde Vuza, Uza ya da Vuzas isimli bir toprak sahibinin yaşadığı, yerleşim yeri isminin değişerek zamanla Buca olduğu varsayımı da vardır. Ayrıca İtalyancada BUCA kelimesi çukur anlamına gelmektedir Buca'nın çukurda kalışı ismin buradan geldiğini kuvvetlendirmektedir.

Buca adı ilk kez 1688 yılında Fransız Konsolosluğu kayıtlarında görülmüştür. Bu yılda bir deprem olmuş, Fransız Konsolosluğu Buca'ya taşınmıştır. MÖ 1102'de Eolyalıların şehri almalarına kadar yerli halkın oldukça rahat bir hayat yaşadığı kabul edilir. MÖ 727 yılına kadar İyonlarla çekişen Eolyalılar, bu tarihten sonra şehri İyonlara bırakmıştır. Bir süre sonra güçlenen Lidyalılar, MÖ 628 yılında İzmir'i almıştır. Bu tarihlerde İzmir şehri dağılmış, halk civarda bulunan küçük yerleşim alanlarına geçmeye başlamıştır. Bu değişim, bugün gördüğümüz İzmir dolaylarındaki birçok yerleşim alanının ilk temellerini atmıştır. Bunlar arasında Buca’yı da sayabiliriz.

Buca’da antik çağdan bu yana bir yerleşimin olduğu bilinmektedir. 1868 yılında Buca'nın kuzeydoğusunda antik döneme ait büyük bir kadın büstü ortaya çıkarılmış olup, bu büst halen Londra’daki İngiliz Müzesi’nde sergilenmektedir.

Ayrıca Buca ve Kangölü çevresinde Bizans Haçı kabartmaları bulunan sütun başlıkları, antik “ARTEMİS MABEDİ”ne ait olduğu sanılan mermer yer döşemeleri, Forbes Köşkü çevresinde Bizans sikkeleri, Gürçeşme (Kançeşme) yolu üzerinde Roma Kalesi kalıntıları da antik çağda bu yörede gelişmiş toplumların yaşadığını ortaya koymaktadır. İyon saldırısı sırasında Buca’ya yönelen halk, Dereköy, Kangölü ve Kozağacı yörelerine yerleşmiştir. Yakın tarihimizde Buca’nın bir Rum köyü olduğu, aynı dönemde Rumlar, Yahudiler ve Türklerin bir arada yaşadığı, Avrupalı işadamları ile ailelerinin de Buca’da yaşadıkları, bunun beldenin gelişme ve zenginleşmesinde önemli bir etken olduğu belirtilmektedir.

Buca, Rumlar, Yahudiler ve Türklerin bir arada yaşadığı, İngiliz, Fransız, İtalyan ve Hollanda şirketleri ile daha çok ticari ve sınai ilişkiler çerçevesinde oluşan Levanten Grubu’nun sayfiye yeri olarak yerleştiği bir belde özelliğini yakınçağ öncesinde taşımaya başlamıştır.

Buca MÖ 130'lara uzanan tarihi, birçok uygarlığa tanıklığı ile bir kültür ve tarih ilçesidir. Zengin doğa ve kültür mirasını, nüfus artışına ve günümüz yaşam biçiminin ortaya çıkardığı tüm etkenlere karşı koruyabilmiştir. Bu nedenle bugün Buca’da geçmişten günümüze kadar gelen bir tarihi görüntü sergilenmektedir. Buca’da yaşam, her şeyden önce zengin bir tarih, kültür ve doğa mirası ile iç içe bir yaşam olarak nitelendirilmektedir. Buca, tarihsel geçmişi ile bünyesinde çok önemli ve günümüzde de yaşayan eserler barınağıdır. George King Forbes, Gout, Prenses Borghese, Kont Dr.Aliberti, De Jongh, Dimostanis Baltacı Malikaneleri, tarihi İngiliz Protestan Kilisesi, Su Kemerleri, Buca’da yaşamış ve ölmüş birçok ünlü ailelerin mezarları, dar sokakları ve bugün bile birçok mimara ilham kaynağı olan Rum Evleri, ilçeye gelenlerin ilgisini çeken yapıtlardır.

9 Eylül 1922'de İzmir dolayısıyla Buca, Yunanlılardan geri alınınca buradaki Rumlar bölgeyi terk etmiştir. 1922 yılına kadar Buca’nın nüfusu genellikle İngiliz, Rum ve Hollandalılardan oluşmakta idi. Buca, Cumhuriyet döneminde çok hızlı bir gelişme göstermiş ve bu dönemde göçmen kitlelerinin ilçede yerleşimi devam etmiştir. Buca, 4 temmuz 1887 yılında yürürlüğe giren 3392 sayılı yasa ile ilçe olmuştur. Buca İzmir'in en kalabalık ilçelerindendir.

Yerleşim

Buca, İzmir'in en eski yerleşim yerlerinden biridir. Kırıklar, Karacaağaç Kaynaklar ve Belenbaşı olmak üzere 4 köyü vardır. Bütün yerleşim birimleri ovada kurulmuş olup, dağlık arazide kurulu köy yoktur. İlçe merkezinde 38 adet mahalle muhtarlığı ve 4 adet köy muhtarlığı bulunmaktadır. İlçenin kuzeyinde Bornova, batısında Karabağlar, güneyinde Gaziemir ve Menderes, doğusunda da Torbalı ve Kemalpaşa ilçeleri bulunmaktadır. Buca'da çarpık kentleşme pek görülmemektedir. Güven, Yiğitler, Efeler, Dumlupınar, Menderes, Valirahmibey, İnkılap, Evka gibi en büyük mahalleleri düzgün kentleşmiş, Gediz gibi dışta kalan mahallelerdeyse çarpık kentleşme görülmektedir.

Nüfus

Buca, bugün nüfus artışı yönünden Türkiye’nin en hızlı gelişen ilçeleri arasında yer almaktadır. Son nüfus sayımına göre 1990 yılında 1980 yılına göre %97’lik artış oranı ile metropol düzeyde en hızlı gelişen ilçe olmuştur. İlçeye göç günümüzde de sürmektedir. 1950’li yıllarda doğudan batıya doğru başlayan göçler, Buca’yı da etkisi altına almıştır. Ayrıca ilçede Evka 1, İzkent, Ege-Koop, Buca Koop konutlarının bulunması ve birçok fakültenin kurulması ilçeye göçü son yıllarda daha da hızlandırmıştır. 1990 yılında 203.383, 1997 yılı itibarıyla 285.250 olan nüfus 2008 yılında 401.000'e kadar ulaşılmıştır.

Eğitim

Eğitim ve öğretim olarak Buca oldukça zengindir. İlçedeki okuma yazma oranı %99'dur. İlçe nüfusu içindeki okuma yazma bilmeyenlerin oranı ise0,12'dir. İlk, orta ve lise düzeyinde eğitim veren 56 okul 2 tane Endüstri Meslek Lisesi bulunmaktadır. (Buca Anadolu Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi) ve (İESOB Teknik İtfaiye Meslek & Endüstri Meslek Lisesi) Ayrıca son yıllarda üniversite düzeyinde büyük gelişmeler gözlenmektedir. İzmir'de bulunan Dokuz Eylül Üniversitesi'ne bağlı Buca Eğitim Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Hukuk Fakültesi,İşletme Fakültesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adalet Yüksek Okulu, Yabancı Diller Yüksekokulu, Manisa Spor Akademisi'ne bağlı Beden Eğitim Bölümü de Buca'da eğitim hizmeti veren okullar arasında yer almaktadır. Yapımı tamamlanan Dokuz Eylül Üniversitesi Tınaztepe Kampüsü ile birlikte Buca bir anlamda 'fakülteler ilçesi' olmuştur. Bu arada öğrencilere bilgi takviyesi amacıyla ilçede özel dershaneler, sürücü kursları, eğitim öncesi ve sonrası için hizmet veren çok sayıda kreş, ana okulu vardır.

Spor

Buca, spor açısından büyük zenginliğe sahip bir ilçedir. Buca'da spor yapmak ve izlemek için birçok spor alanı bulunmaktadır. En dikkat çekeni 2008 yılında yapılan ve Bucaspor'un maçlarına ev sahipliği yapan Buca Arena'dır.

At yarışları açısından Buca Türkiye'de çok önemli bir yere sahiptir. 1856'dan beri hipodromda at yarışları düzenlenmektedir.[11] Ayrıca ilk gece at yarışları da Şirinyer Hipodromu'nda gerçekleştirilmiştir.

Spor alanlarının başlıcaları:

Buca Arena (Bucaspor'un stadı)
Buca Belediye Stadı (Bucaspor'un eski stadı,şu anda İzmirspor ve Altınordu kullanmaktadır.)
Seyit Mehmet Özkan Tesisleri (Bucaspor'un ve Buca Genç'in antrenman alanları)
Cemil Şeboy Tesisleri
Şirinyer Hipodromu
Buca'nın spor takımlarından en tanınanı Bucaspor'dur. Futbol takımı 1.Lig'de bulunmaktadır. Son zamanlarda büyük atılım göstermiştir. Basketbol ve voleybol alanında amatör seviyede faaliyet göstermektedir. Buca ilçesi,Bucaspor'un altyapı takımı ile de Türkiye'nin en iyi altyapılarından birine sahiptir. Bucaspor Futbol Akademisi ülke bazında önemli dereceler elde etmektedir.

Spor Takımlarının Başlıcaları:

Bucaspor
Şirinyerspor
Buca Belediyespor
Bucaspor Bayan Futbol Takımı
Bucaspor Futbol Akademisi
Buca Zaferspor
Buca Gençlerbirliğispor
Fırat Seyhangücüspor
İşçievlerispor(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Buca)

Buca Resmi Kurum Telefon Numaraları

Buca Belediyesi:(0232) 439 1010
Buca Devlet Hastanesi:(0232) 452 5252
Buca Kaymakamlığı:(0232) 448 7477
Buca İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 440 5900
Buca İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 420 7978
Buca Jandarma Komutanlığı:(0232) 442 1899
Buca Askerlik Şubesi:0 232 457 50 50
Buca Mal Müdürlüğü: 0 232 438 63 24
Buca Vergi Dairesi:(0232) 487 48 98
Buca Halk Eğitim Merkezi:(0232) 487 9368

Kemalpaşa

Yüzölçümü:658 km2 (254,1 mi2)
Nüfus:97,499
Posta Kodu:35743
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Kemalpaşa, İzmir’in doğusunda yer alan bir ilçe. Kuzeyinde Manisa, güneyinde Torbalı ve Bayındır, doğusunda Turgutlu, batısında Bornova ve Buca ilçeleri bulunmaktadır. Kirazıyla meşhur bu ilçenin eski adı Nif'tir. 9 Eylül 1922 akşamı Mustafa Kemal Paşa'nın bu bölgede konaklamasından dolayı ismi sonradan değiştirilerek Kemalpaşa olmuştur.

5216 sayılı Büyükşehir Belediye Yasası dışında sadece Hamzababa Köyü bulunmaktadır. 5216 sayılı yasa ile önce 5 köy (Çiniliköy, Örnekköy, Çınarköy, Halilbeyli, Sütçüler) ve 5 belde (Armutlu, Bağyurdu, Ören, Ulucak, Yukarıkızılca) bölünerek mahalle olmuştur. Fakat Sütçüler ve Çınarköy açtıkları davaları kazanıp tekrar köy statüsüne geçmiştir. İlçe 655 km² yüzölçümü, 19 mahallesi ve 29 köyü ile İzmir ilinin en büyük ilçeleri arasında yer alır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediye Yasası'nın yürürlüğe girmesinden sonra Kemalpaşa mahalleleri:

Merkez, Atatürk Mahallesi, Çiniliköy Mahallesi, M.Akif Ersoy Mahallesi, Örnekköy Mahallesi, 8 Eylül Mahallesi, Soğukpınar Mahallesi,

Armutlu beldesi; 75. Yıl Cumhuriyet Mahallesi, Hürriyet Mahallesi,

Bağyurdu beldesi; 29 Ekim Mahallesi, Halilbeyli Mahallesi, Kazımpaşa Mahallesi, Kemal Atatürk Mahallesi, Yeni Mahallesi,

Ören beldesi; 85. Yıl Cumhuriyet Mahallesi, Egemen Mahallesi,

Ulucak beldesi; Cumhuriyet Mahallesi, İstiklal Mahallesi, Mustafa Kemal Atatürk Mahallesi,

Yukarıkızılca beldesi; Yukarıkızılca Mahallesi olarak belirlenmiş ve belde belediyeleri kapatılmıştır.

Eğitim

Bağyurdu Anadolu Lisesi
Ferzent Bulum Anadolu Lisesi
İbrahim Polat - Ege Seramik Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi
Kemalpaşa İmam-Hatip Lisesi
Kemalpaşa Kız Teknik ve Meslek Lisesi
Mopak Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi
Pakmaya - Ülkü Hızal Anadolu Lisesi
Ulucak Anadolu Lisesi
Ümran Baradan Güzel Sanatlar Lisesi
Yamantürk Çok Programlı Lisesi(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Kemalpa%C5%9Fa,_%C4%B0zmir)

Kemalpaşa Resmi Kurum Telefon Numaraları

Kemalpaşa Kaymakamlığı:(0232) 878 1882
Kemalpaşa Belediyesi:(0232) 988 1111
Kemalpaşa Devlet Hastanesi:(0232) 878 7575
Kemalpaşa İlçe Emniyet Müdürlüğü:0 (232) 878 10 51
Kemalpaşa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:02328781122
Kemalpaşa İlçe Jandarma Komutanlığı: (0232) 878 10 50
Kemalpaşa Vergi Dairesi: (0232) 878 71 27
Kemalpaşa Mal Müdürlüğü:0 232 878 11 88 - 878 16 83

Beydağ

Yüzölçümü:199 km2 (76,8 mi2)
Nüfus:12,555
Posta Kodu:35970
İl Alan Kodu:0232
İl Plaka Kodu:35

Tarihçe

Beydağ, önce Aydınoğulları, sonra da Osmanlıların egemenliğine geçmiştir.

Coğrafya

İl merkezine uzaklığı 142 km’dir. Kuzeyinde Kiraz; doğusunda Nazilli; batısında Ödemiş; güneyinde Sultanhisar ile çevrelenir. İlçenin yüzölçümü 162 km²’dir.

İklim

İlçe, Akdeniz iklimi etkisi altındadır.

Nüfus

2000 yılı Genel Nüfus Sayımı’na göre toplam nüfusu 14.147’dir. Bu nüfusun 5.521’i merkezde, 8.626’sı belde ve köylerde yaşamaktadır. Nüfus yoğunluğu 87, nüfus artış hızı %0 -3.37’dir.

İdari Yapı

İlçeye bağlı 21 köy bulunmaktadır. Bağlı beldesi yoktur.

Ekonomi

İlçe halkının geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. En önemli ürünler incir, kestane ve zeytindir. Beydağ’da üretilen kestane son derece kalitelidir. Besi ve süt hayvancılığı hızlı gelişme göstermektedir.

Altyapı Bilgileri

İlçede 28 İlköğretim Okulu, 1 Ortaöğretim Kurumu bulunmakta; 1872 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 94 öğretmen görev yapmaktadır.

Sağlık hizmeti, 1 Sağlık Ocağı, 1 Sağlık Evi, 1 Ana Çocuk Sağlığı tarafından verilmektedir.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Beyda%C4%9F,_%C4%B0zmir)

Beydağ Resmi Kurum Telefonları

Beydağ Belediyesi:(0232) 592 6115
Beydağ İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 592 6481
Beydağ İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 592 6481
Beydağ Kaymakamlığı:0 (232) 592 63 59
Beydağ Jandarma Komutanlığı:(0232) 592 6003
Beydağ Askerlik Şubesi: (0232) 544 8993
Beydağ Adliyesi:(0232) 592 6503
Beydağ Mal Müdürlüğü:(0232) 592 7843
 

.

Aliağa

Yüzölçümü:261 km2 (100,8 mi2)
Nüfus:80,948
Posta Kodu:35800
İl Alan Kodu:0232
İl Plaka Kodu:35

Aliağa, İzmir iline bağlı bir ilçedir. İzmir ve Bergama uygarlıklarından izler taşımaktadır. Ege denizi kıyılarında sayıları 30'u aşan Aiol kentleri arasında en büyük ve önemlilerini oluşturan 12 kentten 4'ü Aigai, Kyme, Myrna ve Gryneion ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır.

Sınırları içerisinde Petrol Ofisi, Petkim Petrokimya Holding gibi büyük şirketleri barındırmaktadır. Dünyadaki 2 gemi söküm tesislerinden birisi Hollanda'da diğeri ise Aliağa'dadır.

Her yılın yaz aylarında yapılan Emek Şenlikleri, bütün bir yılın yorgunluğunu atmak için düzenlenen, yaklaşık 4 gün süren, çevre ilçe ve illerden de katılımın olduğu halk konserleriyle şenlenen bir etkinliktir.

Aliağa için uğraş verenler, Aliağa'nın bir liman kenti olması için yıllarca çalışmışlardır. Tam bir liman kenti sayılmasa da, Petkim Limanı ve Aliağa Limanı gibi limanlara bu uğraşlar sayesinde kavuşmuştur. Geniş bir plaj alanına ve bir kuş cennetine sahip olan Aliağa, daha çok yerli turistlerin ilgisini çekmektedir.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Alia%C4%9Fa)

Aliağa Resmi Kurum Telefonları

Aliağa Belediyesi:0 232 616 1980-81
Aliağa Devlet Hastanesi:(0232) 616 8787
Aliağa Kaymakamlık:0 232 616 1001
Aliağa İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 616 2165
Aliağa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0(232) 616 1844
Aliağa Askerlik Şubesi:(0232) 616 7245
Aliağa Jandarma Komutanlığı:(0232) 616 1982
Aliağa Adalet Sarayı:(0232) 616 2882
Aliağa Vergi Dairesi:(0232) 616 64 64
Aliağa Zabıta Müdürlüğü:0232 6161980 / 181

Bayındır

Yüzölçümü:588 km2 (227 mi2)
Nüfus:40,690
Posta Kodu:35840
İl Alan Kodu:232
İl Plaka Kodu:35

Bayındır, İzmir'in 78 km doğusunda bir ilçedir.

Tarihçe

Bu yerleşim yeri, Kral Yolu üzerinde bulunan Efes-Sard arasındaki önemli noktalardan birisidir. Şimdi ki Ergenli köyünün kuzeyinde Bayındır Kalesi diye bilinen yıkık kale kalıntılarının çevresinin ilk yerleşim yerleri olduğu saptanmıştır. Araştırmalar; yörede sırasıyla MÖ 2000'de Hititlerin, 700'de Frigya ve Lidyalıların, 300'de Roma İmparatorluğu'nun, 395'te Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılması üzerine Doğu Romanın, 1084 yılından sonra Selçukluların, 1308-1425 yılında Aydınoğulları'nın ve 1425'ten itibaren de Osmanlıların egemenliğinde olduğunu ortaya koymaktadır.

İlçe Özellikleri

Nüfusu 2008 yılı itibari ile 20500'dir. Verimli toprak özelliğinden dolayı genellikle çiftçilikle uğraşılır. Zengin meyve çeşitleri ve zeytinlikleri vardır. Sanayileşmenin hiç gelişmediği Tire ve Ödemiş ilçeleri arasına sıkışmış olan Bayındır ilçesinin en büyük sorunlarının başında işsizlik gelmektedir. Osmanlı İmparatorluğunun ilk Darphanesi Bayındır bölgesinde kurulmuştur. İlçe'de her yıl Nisan ayının son haftasında çiçek festivali düzenlenir.

Ekonomi

Bayındırın ekonomik yapısı temelde tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Verimli toprakları ile İzmir'in gıda deposu konumundadır. Süs bitkisi yetiştiriciliği önemli bir gelir kaynağı olmuştur. Ege'nin büyük bir bölümünde olduğu gibi Bayındır'da da zeytincilik önemli geçim kaynakları arasındadır. Zengin meyve çeşitleri ve zeytinlikleri vardır. İlçe ekonomisinin tarımsal zenginliği sanayisinin gelişmesine temel oluşturamamış, küçük sanayi işletmelerinin dışında bu güne kadar birkaç fabrika kurulabilmiştir. İlçede bir tanesi anonim şirket olmak üzere 16 şirket faaliyet göstermektedir. İlçede zeytinyağı fabrikaları da mevcuttur. Ayrıca çiftçiler ilçede bulunan Tariş'e ürünlerini satabilmektedirler. İlçede tarım, gün geçtikçe hayvancılığa doğru kaymıştır. Köylerde yapılan tarımın önemli bir bölümünü silajlık mısır tarımı oluşturmaktadır. İlçede küçükbaş ve büyükbaş hayvancılık da mevcuttur. İlçede turizm gelirleri fazla olmamakla birlikte, turizm keşfedilmeyi bekleyen bir potansiyeldir.

Ulaşım

İzmir(Basmane)-Torbalı-Bayındır-Tire-Ödemiş trenleri ile günde 11 defa karşılıklı düzenlenen 75 dk süren tren seferleri ile ulaşılabilmektedir. Ayrıca İzmir, Tire ve Ödemiş otogarlarından minibüs seferleri de mevcuttur.

Beldeleri

Zeytinova
Zeytinin ve zeytin yağının cenneti. Beldenin 1 km yakınından akan Falaka Çayına baraj yapımı tamamlandığında belde için çok önemli ekonomik kalkınma sağlanacaktır. Kuraklıktan dolayı azalan yeraltı suları, tarım ile geçinen halk için sıkıntıların en başındadır. Zeytinova barajının planlandığı ancak bir türlü yapımına başlanamadığından dolayı da sıkıntılar devam etmektedir.
Canlı
Tarım ve hayvancılık yoğun olarak yapılmaktadır. Bayındırın diğer bölgelerinde olduğu gibi zeytin ve zeytinyağı önemlidir. Canlı beldesi 1995 seçimlerinden sonra belediye olmuştur.

Köyleri

Arapbaşı
Alanköy
Arıkbaşı
Balcılar
Canlı
Çamlıbel
Çırpı
Çenikler
Çınardibi (bölgenin en gelişmiş orman köyü)
Çiftçigediği
Dereköy
Dernekli
Elifli
Ergenli
Fırınlı
Gaziler
Hasköy
Havuzbaşı
Hisarlık
Kabaağaç
Karahalilli
Karahayıt
Karapınar
Karaveliler
Kızılağaç
Kızılcaova
Kızılkeçili
Kızıloba
Lutuflar
Osmanlar
Pınarlı
Sarıyurt
Taşkesik
Tokatbaşı
Turan
Yakacık
Yakapınar
Yeşilova
Yusuflu
Otuzbirler
Söğütören

Buruncuk(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Bay%C4%B1nd%C4%B1r,_%C4%B0zmir).

 

Bayındır Resmi Kurum Telefonları

Bayındır Belediyesi:0 232 581 50 00
Bayındır Devlet Hastanesi:0232 5813036
Bayındır Kaymakamlık:(0232) 581 4001
Bayındır İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 581 3041
Bayındır İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 5813793
Bayındır Adalet Sarayı:(0232) 581 3043
Bayındır Jandarma Komutanlığı:(0232) 581 3003
Bayındır Askerlik Şubesi:(0232) 581 3039
Bayındır Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 581 35 42
 

Foça

Yüz ölçümü: 228 km2 (88 mi2)
Nüfus:32,534
Posta Kodu:35 XXX
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Foça, İzmir'in kuzeyinde yer alan bir sahil ilçesidir. Kent Antik Çağda bir İyon yerleşimi olarak ortaya çıktığında civar denizde yaşayan foklardan dolayı Phokaia adını almış, sözcük günümüze Foça olarak gelmiştir.

Tarihçe

Foça (Phokaia) adalarında yaşayan foklardan adını alan Phokaia, Aiollar tarafindan MÖ 11. yüzyılda kuruldu. O zamanlarda en önemli İyonya'nin yerleşim yerlerinden biri olan Phokaia'de İyon yerleşimi MÖ 9. yüzyıl da baslamistir. Tarihte usta denizci olarak bilinen Phokaialılar, ayrıca mühendislikteki gelişmişlikleri ve başarıları ile Ege, Akdeniz ve Karadeniz'e de birçok sayıda koloni kurmuslardir. Foçalılar'ın tarihte bilinen kurmuş olduğu önemli kolonilerden bazıları: Karadeniz'deki Amysos (şimdiki Samsun); Çanakkale Boğazı'ndaki Lampsakos (şimdiki Lapseki); Midilli Adası'nda Methymna (şimdiki Molyvoz); ve Avrupa'daki Elea -şimdiki Velia- (İtalya); Alalia (Korsika); Massalia -şimdiki Marsilya- (Fransa) bunlardan bazılaridır.

Ayrıca Phokaialılar İyonya'da, doğal altın-gümüş karışımı kullanarak "elektron" sikkeyi tarihte ilk defa bastıranlardan biri olarak bilinmektedirler. Elbette bu medeni ilerleme o zamanın birçok uygarlıklarını da etkilemiş ve onları Anadolu'ya çekmistir. Cenevizliler şimdiki Yenifoça'yi ilk kuranlardandır.

Foça sırasıyla tarihte; 13. yüzyılda Çaka Bey tarafindan alinarak Çaka Bey'in yönetimine, daha sonra ise Saruhanoğulları Beyliği'nin yönetimine geçmiştir. 1455'te ise Osmanlı Padişahı II. Mehmed, büyük fetihten sonra Foça'yı alarak Osmanlı topraklarına dahil etmiştir.

Bu gibi medeniyetliklere ve topluluklara merkez oluşturduğu icin Foça önemli bir arkeolojik merkez haline gelmiştir. 1953 yılında başlayıp ve günümüze kadar aralıksız devam edip gelen kazılarda, Helenistik döneminden kalan tiyatro, Athena Tapınağı ve Kutsal Alanı, Liman Kutsal Alanı (Kibele'ye ait olduğu düşünülmekte) ile Pers Anıt Mezarı (Foça'nın 7 km doğusundaki "Taş Ev" olarak bilinen) ortaya çıkarılmıştır. Bahse konu Pers Anıtı; bölgeyi MÖ 492 yılında istila eden Ahamenid-Pers Ordusu komutanları için bir anıt olarak yapılmış; daha sonra mezar, ağıl, gözetleme noktası, mola yeri gibi amaçlar için kullanılmıştır. Anıt; Anadolu' da bulunan ender Pers yapılarından birisidir.

Etkinlikler

Foça'da çok uzun zamandan beridir yapilan festivaller son yıllarda ayri bir boyut alarak uluslararası düzeye taşınmıştır. 2004 yılından günümüze kadar yapılan festivaller artık Uluslararası Foça Festivali olarak bilinir. Genelde üç gün devam eden festivaller birçok ünlüyü ve ziyaretçileri Foça'ya getirmektedir.

Turistik Mekanlar

Foça bircok tarihi ve turustik gezi yerlerine sahiptir.

Homeros (unlu tarihci) bahsettigi Siren Kayalıkları Foça'da yer almaktadır. Ona gore oradan gecen denizciler icin bir zamanlar bircok rivayetlere konu olmustur bu kayalıklar. Foça irili ufaklı birçok adanın serpilmiş görüntüsüne sahiptir.

Foça Turk Rivierasi olara bilinen Mersin, Antalya dan baslayip Izmire kadar uzanan bolgenin icinde bulunmaktadir. Bu da bircok yerli ve yabanci turistleri "mavi tur"lara veya diger gezilere durak yapmaktadir. Foça'nın denizi çok berrak ve temizdir. Sayısız koylara sahip şehrin halka açık plajı bulunmaktadır.

Osmanli ve diger medeniyetlerden kalan tarihi evler ve mekanlar da, deniz, balik tekneleri ve doga butunlugu ile birlesmesi Foca ya Akdeniz kentlerini animsatmasinda buyuk etkileri vardir.

Akdeniz Foku

Foça, sayıları giderek azalan akdeniz fokunun yaşam alanlarından biridir. Ayrica akdeniz foklari kentte her yil yaz aylarinda duzenlenen festivallerin de onemli bir sembolu haline gelmistir. Bu sevimli Foca fokuna Merkez Bankasi 1996 yilinda ozel hatira parasi bastirmistir.[15]

Foca'da soylarini tukenmekten korumak amaciyla devletin ve universitelerin arastirma merkezleri mevcuttur. Avlanilmasi kesinlikle yasak olan fokun balikcilar tarafindan da cok defa korunuldugu bilinmektedir.

İzmir de doğal kalmış ilçelerden biridir. Taş evleri mevcuttur. Sadece yaz değil kışında gelen turist sayısı da fazladır. Foça'da yılın büyük bölümünde Poyraz esdiğinden çok temiz ve bol oksijenli havası vardır.

Eğitim

Foça'da devletin ve hayırsever vatandaşların katkıları ile kurulan 4 tane ilköğretim okulu, Anadolu Lisesi, Lise, Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Liseleri ile Dokuz Eylül üniversitesinin turizm ve otel işletmeciliği meslek yüksek okulu bulunmaktadır. Okuma-yazma orani %95 uzerindedir.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Fo%C3%A7a)

Foça Resmi Kurum Telefon Numaraları

Foça Belediyesi:232 812 11 27-232 812 23 11
Foça Kaymakamlığı:  0232 812 11 20
Foça Devlet Hastanesi:(0232) 812 1429
Foça İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 812 1158
Foça İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 812 1800
Foça İlçe Jandarma Komutanlığı:(0232) 812 1119
Foça Adalet Sarayı:(0232) 812 1122
Foça Askerlik Şubesi: (0232) 832 1679
Foça Vergi Dairesi Müdürlüğü:0 232 812 43 21
Foça Mal Müdürlüğü:0 232 8124320 - 135
 

.

Bergama

Yüzölçümü:1,688 km2 (0,7 mi2)
Nüfus:101,217
Posta Kodu:35700
İl Alan Kodu:0232
İl Plaka Kodu:35

Bergama, (Yunanca: Πέργαμος Pergamos) İzmir iline bağlı bir ilçedir.

Bergama, İzmir’in kuzeyinde, Bakırçay Havzasında yer alır. Doğuda Kınık, batıda Dikili, güneyde Aliağa, kuzeyde ise Balıkesir ve Manisa illeri ile çevrilidir. İl merkezine uzaklığı 103 km’dir. Bergama ekonomisi ağırlıklı olarak tarıma dayalıdır. Verimli Bakırçay Ovası’nda tütün, pamuk, zeytin ve üzüm yetiştirilmektedir. Kozak yaylasında ekonomik getirisi yüksek olan çam fıstığı önemli bir gelir kaynağıdır. Günümüzde özellikle dağ köylerinde arıcılık giderek gelişmekte ve önemli bir geçim kaynağı haline gelmektedir. Tarıma dayalı sanayi de son yıllarda gelişme göstermektedir. İlçede halıcılık ve kilim dokumacılığı gelişmiştir.

Bergama, Türkiye'nin en büyük ilçelerinden biri olup, kendisine toplam 114 köy ve 5 belde bağlıdır. Karesi Beyi tarafından fethedilen Bergama uzun süre Karesi Beyliği egemenliğinde kalmış daha sonra Osmanlı devletine bağlanmıştır. 1337-1868 arası merkezi Balıkesir olan Karesi sancağına bağlı olan Bergama, 1868-1877 arası merkezi Manisa olan Saruhan sancağına bağlandıktan sonra İzmir sancağına bağlanmıştır.

Etimoloji

Özhan Öztürk'ün iddiasına göre Bergama Hitit dilinde "Yüksek yerleşim/üs", Hitit-Kaşka sınırındaki Argoma (Suluova)ise aynı dilde "sınır yerleşimi/üssü" anlamına gelmektedir.

İklim

Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı Akdeniz iklimi egemendir. Kışlar çok sert geçmez. Hava sıcaklıkları genel ortalamalar içerisindedir. Rüzgarlar yaz ve kış kuzeyden yıldız, kuzeydoğudan poyraz, kuzeybatıdan karayel şeklinde eser. Lodos ve batı rüzgarları yağmur getirir. Yıllık toplam yağış tutarı 601 mm civarındadır.

Coğrafi Yapı

İlçe, Ege Bölgesi'nin kuzeybatısında olup, 39° 07 kuzey enleminde ve 27° 12 doğu boylamında yer almaktadır. Kuzeyinde Madra Dağı, güneyinde Yunt Dağı, dağ silsileleri ile çevrili Bakırçay Havzası'nda kurulmuştur. Bakırçay Ovası'nın uzunluğu 45 km, genişliği yer yer 15-20 km arasında değişmektedir. İlçe merkezinin rakımı 68 metre, Akropol'deki rakımı 331 metredir. İlçenin İzmir'e ve komşu iller olan Manisa, Balıkesir gibi merkezlere olan uzaklığı 100 km civarındadır. İlçenin kuzeyinde Ayvalık, Burhaniye ve İvrindi, doğusunda Soma ve Kınık, güneyinde Manisa ve Aliağa, batısında da Dikili ilçesi bulunmaktadır. Güneybatısında Ege Denizi sahili yer almaktadır. İlçe, merkezi dahil olmak üzere, Zeytindağ, Yuntdağ, Göçbeyli, Turanlı ve Kozak bucakları olarak altı bucağa ayrılmıştır. Kozak bucağı, eskiden Karesi Sancağı'na bağlı bir ilçe idi.

Unesco Dünya Miras Listesi

Uzun uğraşlar sonucunda Bergama 22.06.2014 tarihinde Katar'ın başkenti Doha'da düzenlenen toplantının ardından UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girdi.Türkiye'nin, 2011'de geçici listeye kabul edilen diğer adayı Bergama da bu toplantıyla, "Bergama Çok Katmanlı Kültürel Peyzaj Alanı" dosyasıyla asıl listeye girdi.Bergama UNESCO Dünya Mirası`ne giren 999. miras oldu.

Eğitim

İlçede; 134 ilköğretim, 15 orta öğretim kurumu bulunmaktadır. Bu okullarda 16074 öğrenci eğitim görmekte ve 1012 öğretmen görev yapmaktadır.

Bergama Yöresi Halk Oyunları

Karma Oyunlar
Bergama Zeybeği, Harmandalı, Bergama Bengisi, Güvende, Somalı, Yalabı, Dağlı, Arpazlı, Çekirdeksiz Bağlarım.
Erkeklerin Oynadığı Oyunlar
İsmailli, Jandarma, Yunddaği, Sebai, Üç parmak, Koca Arap, Nacakoğlu.
Kızların Oynadığı Oyunlar
Bergama Konakları, Entarisi Mavili, Zahide Molla, Findik Sıdıkam, Al Basma, Kız Harmandalısı, Ey Yüceler, Al Basmadan Donu Var, Sepetçioğlu(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Bergama)

Bergama Resmi Kurum Telefonları

Bergama Belediyesi:0232 632 80 05
Bergama Devlet Hastanesi:(0232) 631 28 94
Bergama Kaymakamlık: (0232) 631 2817
Bergama Adalet Sarayı:0.232.631 29 31
Bergama Askerlik Şubesi:(0232) 632 1938
Bergama Jandarma Komutanlığı:0 232 6321781
Bergama Vergi Dairesi:0232 631 57 42 – 0232 631 28 26
Bergama İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 631 2855
Bergama İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 631 2855
 

 

.

Balçova

Yüzölçümü       : 29 km2
Nüfus                : 77,624
Posta Kodu     :35330
İl Alan Kodu     :0232
İl Plaka Kodu   :35

 

Balçova tarihi İzmir’in tarihi ile iç içe olup, takriben 3000 yıllık bir geçmişe sahiptir. Balçova'nın ilk sakinleri bugünkü Narlıdere ilçesinin deniz kenarında ikamet ediyorlardı. Zamanın denizlerden gelen korsan saldırılarından kurtulmak için bugünkü Balçova’nın inşa edildiği  eski Balçova köyüne göç ederek yerleşmişlerdir.
O süreçte Ayesefit olarak kullanılan köyün adı, bölge arazisinin büyük bir kısmının balçık olması sebebiyle Balçık Havi olarak değişmiş ve daha sonra ise günümüz ismi olan Balçova adını almıştır.Değişik medeniyetlerin bulunduğu ilçede bugün Romalılardan kalma Agememnon Kaplıcaları ve Yunanlılardan kalma bir su kuyusu ve mahzeni bulunmaktadır.
 

Tarihçe

Balçova ilçesinin tarihteki yeri şehirde bulunan kaplıcaların tarihi ile aynı zamana rastlar. Bu tarih M.Ö.1200 senelerine rastlar. Dünyanın en mühim destanlarından biri olan İlyada ve Odesia’nın yazarı olan ünlü şair Homeros M.Ö. 8 asırda da İzmir’de yaşamıştır. Homeros’un İlyada Destanı’nın bir bölümünde dile getirdiği Agamemnon ve Menelaos Troia “Truva” seferini yapan Akhai ordusunun başındaki iki komutandır.
 
Askerlerin bu bölgede deva bulması ve de yaralarının iyileşmesi üzerine şifalı su kaynaklarına  tesis olarak kapalı alanlar yapılıştır. Bütün Anadoluya olduğu gibi yıllardan beri çeşitli medeniyetlerin hâkimiyeti altına girmiştir. 

Türklerin bölgeye gelmesi 1300’lü senelerde, hâkimiyet kurması ise 1400’lü senelerde olmuştur. 1910 yılına ait İzmir İli Haritası’nda Balçova Köyü olarak isimlendirilen bölgede ilk belediye 01.03.1963 senesinde kurulmuştur.  

Balçova 1980 senesinde Narlıdere merkez olarak şube konumuna gelmiş, 03.06.1992 de ise yeniden belediye durumuna getirilmiştir. Balçova tarihi İzmir’in tarihi ile iç içe olup, takriben 3000 yıllık bir geçmişe sahiptir. Balçova'nın ilk sakinleri bugünkü Narlıdere ilçesinin deniz kenarında ikamet ediyorlardı. Zamanın denizlerden gelen korsan saldırılarından kurtulmak için bugünkü Balçova’nın inşa edildiği  eski Balçova köyüne göç ederek yerleşmişlerdir.
O süreçte Ayesefit olarak kullanılan köyün adı, bölge arazisinin büyük bir kısmının balçık olması sebebiyle Balçık Havi olarak değişmiş ve daha sonra ise günümüz ismi olan Balçova adını almıştır.Değişik medeniyetlerin bulunduğu ilçede bugün Romalılardan kalma Agememnon Kaplıcaları ve Yunanlılardan kalma bir su kuyusu ve mahzeni bulunmaktadır.

Nüfus

Son sayımlara göre; ilçenin nüfusu 31/12/2011 tarihi itibarıyla 77.941'dir. (37.306 Erkek ve 40.635 Kadın)

Coğrafi Bilgiler

İzmir Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde bulunan Balçova, Konak, Karabağlar ve Narlıdere İlçeleriyle komşudur. Yüz ölçümü 29.000 dekardır.(Yaklaşık 29 Km2)
 
Bölgede hüküm süren Akdeniz iklim şartlarına ve toprak özelliklerine bağlı olarak değişik bitki toplulukları bulunmaktadır.
 
İklim durumlarına göre oluşan ve tabii ortamda denge durumunda olan bitki toplulukları asıl Akdeniz bitki topluluklarından oluşmaktadır. (Klimakse bitki toplulukları).
 
Yine Balçova ilçesi ve çevresindeki toprak oluşumunda coğrafi- Jeomorfoloji ana özellikler ve zamana bağlı olarak fiziksel ve kimyasal özellikler, çok farklı olan değişik toprak gruplarını meydana getirmiştir. Bu gruplar, Zonal ve Azonal toprak gruplarından oluşmaktadır. Zonal topraklar “Kırmızı Akdeniz Toprakları” Akdeniz iklim şartlarının etkisi ile oluşmuş bu toprağa Teleferik Dağının yamaçlarında rastlanmaktadır. Bu toprak verimlilik yönünden orta ve kireç yönünden son derece yoksuldur. Azanol topraklar (Alüvyal topraklar) bu toprak türü, ilçenin yerleşim merkezi ile kıyı arasında dar bir şerit durumunda uzanan ovada sık görülür. Kumlu, milli ve killi görünümdedir. Yine ova yüzeyi ile güneyde yükselen dağlık kesim arasındaki eteklerde Kolüvyal topraklar gelişmiştir.
 
Çatalkaya’nın kuzey eteklerinde maki, Teke Dağının eteklerinde ise genellikle ufak boylu çalılardan oluşan garig türleri stabil duruma geçmiştir. Bölgede orman yok denecek kadar azdır.
 
İlçenin Yamaçlardan inen, düzensiz rejimli 5 adet dereden Yahya Deresi ve Sarıpınar Deresi Hacı Ahmet Deresiyle birleşerek, Molla Kuyu Deresi ve Ilıca Dereleri, en son İnciraltında denize ulaşırlar. Ilıca Deresinin Çıtak Mevkiinde kurulmuş olan Cengiz Saran Barajı ve gölü, İçme-Kullanma ve Tarımsal sulama bakımından büyük önem taşır.
 
Balçova'nın 6 Kilometreyi aşan kıyı şeridi vardır ve bu sahilde balıkçılık yapılmaktadır.

Sosyal Durum

Balçova; tamamiyle konut ağırlıklı ve planlı bir yerleşim yeridir. genellikle emeklilerin tercih ettiği İlçede çok katlı binaların yanısıra müstakil ve bahçeli villalar da bulunmaktadır. 
 
Balçova ve İzmir halkının faydalanabileceği Sosyal Tesislerin başında Termal Tesisleri, piknik ve gezi alanları olarak kullanılan Teleferik İşletmeleri ve İnciraltı Kent Ormanı gelir. Mithatpaşa Caddesi üstünde bulunan iş ve alışveriş merkezleri de Balçova'daki sosyal ve ekonomik hayatı canlandırmaktadır.
 
Balçova'da ki sosyal ve eğlence işletmeleri oldukça gelişmiş ce canlı haldedir;  33 adet içkili yerler (Rest-Müzikli),9 adet Birahane, 85 adet Kahvehane , 21 adet İnternet Cafe, 4 adet Eloktronik Oyun Yeri , 3 adet Sinema Kompleksi , 3 adet Aile Çaybehçesi , 19 adet içkili- içkisiz kafeterya , 2 adet Otel , 1 adet Lunapark , 2 adet Düğün Salonu , 5 adet Turizim Belgeli Tesis , 6 adet Çocuk Oyun Salonu, 9 adet Playstation Oyun Salunu olmak suretiyle 202 ruhsatlı yer bulunmaktadır.

Spor

Spor alanında İlçede ; Balçova Spor, Balçova Belediyesi Termal Spor, Balçova İdman Yurdu Spor ve Elit Spor olmak suretiyle 4 Amatör futbol takımı, 1 kız Basketbol Takımı ile 1 Kız Voleybol takımı faaliyet göstermiştir. 
 
Balçova bünyesinde,Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne ait bir adet spor salonu ile Belediyeye ait Spor Kompleksi (Futbol, Basketbol, Voleybol sahaları, Tenis Kortları, Cimnastik Salonu, Aerobik Salonu, Masa Tenisi) bulunmaktadır.

Altyapı

Balçova'da Elektrik hizmetleri, Gediz Edaş A.Ş. Narlıdere Bakım ve İşletme Müdürlüğü tarafından yürütülmektedir. Gediz Edaş A.Ş. ve abonelere ait toplam 123 trafo bulunmaktadır.
 
Su hakkında ki hizmetleri, İZSU Narlıdere Şube Müdürlüğü yürütmektedir.
İlçedeki Telekom hizmetleri, Narlıdere Sahil Telekom Müdürlüğü ve Müdürlüğe bağlı Balçova Santral Amirliği tarafından yürütülmektedir.

Ulaşım

Balçova'nın ulaşım bağlantıları kara ve deniz yolu ile sağlanmaktadır. İlçenin ana ulaşım merkezi ve yönü, Mithatpaşa Caddesi ile onu dikine kesen Ata Caddesi ekseninde olup, onları Sakarya, Vali Hüseyin Öğütcen, Sarmaşık ve Çağdaş Caddeleri tamamlamaktadır. Mithatpaşa Caddesi bunun yanı sıra İzmir-Çeşme ulaşımının yapıldığı yol olurken aşağı yukarı 500 metre kuzeyinden geçen İzmir-Çeşme otoyolu da aynı fonksiyonu görmektedir. İlçeye deniz yolu ile ulaşım, Üçkuyular ile Bostanlı arasında çalışan arabalı Vapur ve Deniz otobüsleri ile gerçekleşmektedir. 
 
Balçova'daki mevcut Posta Müdürlüğü, İzmir Telefon Başmüdürlüğüne bağlı lokal bir müdürlüktür. PTT Müdürlüğünce posta, kargo, bankacılık, sigortacılık ve milli piyango iş ve prosedürleri yapılmaktadır. 
 
Balçova'daki telefon aboneleri, Narlıdere İlçesindeki Sahil Telekom Müdürlüğüne bağlıdır. Telekom Müdürlüğünün İlçemizdeki birimlerinde ise telefon ve öteki iletişim işleri hizmeti verilmektedir. 
 
Balçova'da yayın yapan 2 adet Özel Radyo, (Radyo 35- Demokrat Radyo) ve Demokrat Haber bulunmaktadır.
 
Balçova'da ,toplu ulaşım İzmir Büyükşehir Belediyesi ESHOT Genel Müdürlüğünün araçları ile yürütülmektedir.

 

RESMİ KURUM  TELEFONLARI

Balçova Belediyesi : 0232 455 20 00
Balçova Atatürk Devlet Hastanesi : 0232 244 44 44
Balçova Emniyet Müdürlüğü : 0232 259 31 21
Balçova İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü : 0 232 259 36 71
Balçova Kaymakamlık : 0232 259 24 24
Balçova Askerlik Şubesi : 0 232 457 50 50
Balçova Vergi Dairesi : 0232 278 30 45
Balçova Mal Müdürlüğü : 0232 259 0243
Balçova Zabıta  : 0232 455 20 00

Çeşme

Yüzçölçümü:217 km2 (83,8 mi2)
Nüfüs:35,965
Posta Kodu:35930
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Çeşme ilçesi, İzmir ilinin batısında yer alır. Doğudan Urla, kuzeyden Karaburun, batı ve güneyden Ege Denizi ile çevrilidir. Deniz seviyesinden yüksekliği 5 metredir. Yüzölçümü 260 km²'dir. 1 beldesi (Alaçatı) ve 4 köyü bulunmaktadır. Tarihteki on iki İyon kolonisinden biridir.

2011 yılı Genel Nüfus Sayımına göre, ilçenin toplam nüfusu 33.931’dır. Bu nüfusun 21.394’ü şehir merkezinde, 12.537’si ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçede 13 ilköğretim okulu, 5 ortaöğretim kurumu bulunmakta; 4.532 öğrencinin eğitim gördüğü okullarda, 247 öğretmen görev yapmaktadır.

Sağlık hizmetleri 1 devlet hastanesi, 1 özel hastane, 2 sağlık ocağı, 1 sağlık evi tarafından verilmektedir. Bu kurumlarda 27 doktor, 4 sağlık memuru, 26 hemşire ve 28 ebe görev yapmaktadır. İlçede ekonomik yapıyı turizm belirlemektedir. İç ve dış turizm açısından ülkemizin sayılı merkezlerinden olan Çeşme’nin, turizmdeki öneminin önümüzdeki yıllarda çok daha artacağı öngörülebilir. Yarımadanın ilk antik yerleşim yeri olan Ildırı (Erythrai), ilçenin görülmeye değer tarihi zenginliklerinden biridir.

Pausanias’a göre, Erythrai (Ildırı), Giritliler tarafından kurulmuştur. MÖ 7. yüzyılda tiranlar tarafından yönetilen kent MÖ 560 tarihinde Lidya egemenliğine girmiştir. Kent İskender tarafından özgürlüğüne kavuşturulana dek Pers egemenliğinde kalmıştır. Oldukça güzel taş işçiliğine sahip surlarla çevrilidir. Kentte yapılan arkeolojik çalışmalarda, MÖ 7. yüzyılın 2. yarısına tarihlenen Athena Tapınağı ve Tiyatrosu açığa çıkarılmıştır.

Çeşme yöresi, 11. yüzyıl sonlarında büyük Türk denizcisi Çaka Bey ile Türk egemenliğiyle tanışmıştır. Osmanlı egemenliğine geçişi, 14. yüzyıl sonlarındadır. En çarpıcı Osmanlı eserlerinden biri burada bulunan Çeşme Kalesi’dir. Çeşme ve çevresinde yapılan kazılarda elde edilen eserler Çeşme Kalesi içindeki müzede sergilenmektedir. Kaleye ek olarak bir de kervansaray bulunmaktadır.

1893 yılı Osmanlı nüfus sayımına göre Çeşme'de yaşayan kişi sayısı 30.702 idi. Bu tarihte Çeşme nüfusunun %88'i yani 26.826 kişi Rumlardan oluşmaktaydı. Türklerin oranı ise %12'ydi.
Çeşme'nin en çok ziyaret edilen tarihi eseri II. Beyazıt'ın yaptırdığı kale bugün müze olarak kullanılmaktadır. Çeşme kalesi ise, 1508 yılında Osmanlı Padişahı II. Beyazıt tarafından, Aydın Valisi Mir Haydar aracılığıyla, Mimar Ahmet oğlu Mehmet'e yaptırılmıştır. Kalenin ilk inşaatı tam deniz kıyısına yapılmıştır. Ancak, sonraki yıllarda denizin doldurulması sonucu bugünkü konumunu almıştır.


Çeşme Sahil
Kale ve liman, ticaret ve savaş gemilerini kötü hava koşullarına ve düşman saldırılarına karşı korumaktaydı. Kalenin güney kapısı, Osmanlı mimarisinin bütün özelliklerini taşımaktadır. Günümüze kadar çok iyi bir şekilde korunarak gelen kale içinde Çeşme Arkeoloji Müzesi yer almaktadır.

Çeşme Müzesi ilk defa 1965 yılında İstanbul Topkapı Müzesi'nden getirilen silahlarla silah müzesi olarak ziyarete açılmış olup, 1984 yılına kadar böyle devam etmiştir. Müzede bulunan silahlar salondaki aşırı nemden dolayı oksitlenerek bozulmaya başladığından, İzmir Arkeoloji ve Ödemiş müzelerine devredilmiştir. Aynı teşhir salonu düzenlenerek 1964 yılından beri devam eden Ildırı (Erythrai) antik şehrinde yapılan kurtarma kazılarından elde edilen eserler sergilenmektedir.
1529 yılında Kanuni Sultan Süleyman tarafından yaptırılan iki katlı kervansaray, tipik Osmanlı dönemi kervansaraylarından biridir. Bir benzeri de Kuşadası'nda (Öküz Mehmet Paşa Kervansarayı) bulunan yapının mimarı, Ali Pabuççu'nun oğlu Ömer'dir. "U" biçiminde bir plana sahip olan yapının ortasında geniş bir avlu, bu avlunun çevresinde de dükkân, depo ve odalar yer almaktadır. Merdivenle birinci kata çıkılır, burası da biçim bakımından zemin katına benzer. Zamanında kervansarayın misafirleri özellikle yabancı tüccarlarmış. Bunlar mekanı ya hayvanlarıyla geceyi geçirebilecekleri bir konut ya da şehirlerde mallarını koyacak ve satacak bir yer olarak kullanırlarmış. Bu kervansarayın restorasyonu tamamlanmış olup günümüzde otel olarak hizmet vermektedir.

Erythrai, Çesme merkezine 27 km uzaklıkta küçük adacıkları olan güzel bir koyun üzerinde kurulmuştur. Arkeolojik kalıntılarda MÖ 3000 de Erythoros yönetiminde olan kolonistler tarafından kurulduğu anlaşılmaktadır. Şehrin kuruluşunu takiben bir süre krallıkla yönetildiği bilinmektedir. MÖ 7. yüzyılda İyon şehirleri arasında oluşturulan dini ve siyasi birlik olan "Panionion" a girmiş ve tarihteki on iki İyon kolonisinden biri olmuştur. Pers egemenliğinden kurtulmak için gerek Yunanistan`daki gerekse Anadolu`daki şehirler zaman zaman girişimlerde bulundukları bilinmektedir. Nitekim Erythrai de Yunan donanmasının yakılması ve başarısızlıkla sonuçlanan Lade Deniz Harbine (MÖ 494) katılmışlar ve daha sonra Attik-Delon Deniz birliğine de üye olmuşlardır. MÖ 4 yüzyılda Karia`daki Pers satrap Mausolos ile de dostane ilişkilerinin olduğu bilinmektedir. Öyle ki Erythrai'liler Mausolos`a duydukları şükran hissinin bir ifadesi olarak onun Tunç`tan yapılma, altın saçlı heykelini Agora'ya dikmişlerdi. Perslerle Mausolos dolayısıyla olan bu yakınlaşma, Erythrai`lilerle büyük ilişkileri bulunan Atameus Kralı Hermias'ın MÖ 345'de Perslere karşı harekete geçmesiyle bozulmuştur. Erythrai otonomisini kaybetmiş, ancak MÖ 334'de İskender`in şehri almasıyla bağımsızlığa kavuşmuştur. Erythrai hakkında milattan sonraki asırlara yönelik pek bilgi bulunamamaktadır. Önemini yitirdiği için, Bizans egemenliğinde köy hüviyetine girmiştir. On birinci asra kadar Ephesos metropolitine bağlı psikoposluk şeklinde görülen Ertyhrai`nin Çaka Bey`den sonra Türk egemenliğine girdiği bilinmektedir. Kesin olarak Türk egemenliğine girdiği 1336'dan sonra Erythrai, Erythre, Rhtrai, Lythri şeklinde isim değişikliklerine uğrayan bu yerleşim yeri, 16.yüzyıldan sonra İlderen ve Ildırı halini almıştır.

Ildırı'da gözle görülen kalıntıların başında şehir surları gelir. Bunun yanında akropolis, kuzeyinde tiyatro ve yapılan kazılarda ortaya çıkan Hellenistik ve Roma Döneminden kalma villa yapıları, Arkaik Döneme ait Athena tapınağı, Bizans döneminde inşa edilmiş kilise, Cennettepe olarak adlandırılan yerde Roma villası ve mozaikleri, Geç Roma-Bizans Döneminde inşa edilmiş hamam yapısı görülebilir. Ildırı antik şehrinde yapılan kazı ve araştırmalar sonucunda ortaya çıkarılan askeri ve sivil yapıları ziyaretçiler ücretsiz olarak ziyaret etmektedirler.
Çesme'nin tipik Ege mimarisi özelliklerine sahip pek çok yapısının yanı sıra, adını aldığı Osmanlı dönemi çeşmeleri de, bu mimari zenginliğine ayrı bir değer kazandırır. İlçe merkezi planında yerleri belirlenen bu çeşmelerden Anonim Çeşme 1792 yılında, Kaymakam Sadık Bey Çeşmesi de 1885 yılında yaptırılmıştır.
"Eski Camii" olarakta anılan yer, Çeşme ilçe merkezinin 2 km kuzeyindedir. Bizans egemenliği sırasında I. Kılıç Arslan`ın kayınpederi Emir Çaka, yarımadayı ele geçirince, 1081 yılında Çeşme`ye gelmiş ve Oğuz Boyundan gelen Türkleri bu merkeze yerleştirmiştir. Halen bir cami kalıntısı ve geniş mezarlığıyla 11. yüzyıl Türk yerleşmelerine ait ilginç bir örnektir.
2 km'ye yakın uzunluktaki geniş ve beyaz kumlu plajları, nitelikli konaklama tesisleri ve termal olanaklarıyla Çeşme popüler bir turizm merkezidir. Denizin içinden kaynayan sıcak termal sular, Ilıca plajını ve yöredeki diğer plajları büyük birer termal havuz haline getirir.

Ilıca'daki büyük, küçük konaklama tesisleri, yoğun turist kapasitesinin ihtiyacını karşılayabilecek durumdadır. Birçok küçük otel ve pansiyonlar da bile kaplıca suyu vardır. Çeşme plajlarının ve özellikle Ilıca plajının en önemli özelliklerinden biri de, kıyıdan denize doğru yaklaşık yüz metrelik bir şeridin insan boyunu geçmeyecek derinlikte olmasıdır. Özellikle termal kaynaklarla beslenen sığ sularda, ultraviyole ışınlarının insan sağlığına çok daha fazla yararlı olduğu bilimsel bulgularla kesinleşmiştir. Bunların yanı sıra, bu plajlardan çocukların yararlanma olanakları sağlık ve can güvenliği bakımından elverişlidir.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%87e%C5%9Fme,_%C4%B0zmir)

Çeşme Resmi Kurum Telefon Numaraları

Çeşme Kaymakamlığı:0232 712 68 41 & 0 232 712 27 04
Çeşme Belediyesi: 0 232 712 66 32
Çeşme Devlet Hastanesi:(0232) 712 0777
Çeşme İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 712 6343
Çeşme İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 723 0234
Çeşme Jandarma Komutanlığı:(0232) 712 6641
Çeşme Adalet Sarayı: (0232) 712 65 62
Çeşme Askerlik Şubesi:0232 712 66 30
Çeşme Vergi Dairesi:(0232) 712 96 91
Çeşme Mal Müdürlüğü:0 (232) 712 66 25
 

.

Ödemiş

Yüzölçümü:1.025 km2 (395,8 mi2)
Nüfus:129.295
Posta Kodu:35750
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Ödemiş, İzmir'e bağlı ilçe ve ilçe merkezidir.

Coğrafya

Ödemiş Türkiye’nin batısında Ege bölgesinde İzmir iline bağlı bir ilçedir. Ödemiş 129.295 nüfusuyla İzmir'in en büyük ilçesidir.Ödemiş´in İzmir’e uzaklığı 113 kilometredir. Denizden yüksekliği 123 metre olup en yüksek noktası 2157 metre ile Bozdağlardır. Yüzölçümü 107.900 hektardır. Büyük bir kısmı ovalık olan arazinin ortasından Küçük Menderes nehri akmaktadır.

Bölge Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. İlçede yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağmurlu geçer. Bozdağlar ve Aydın dağlarına kar yağar, nem oranı %64 dür. Ödemiş bitki örtüsü genelde makidir. Dağlarda meşe ağacı türleri, kestane ve menengir kızılçam ağaçları yetişmektedir. Ovada ise ceviz, incir, kavak, fıstıkçamı, turunçgiller, zeytin ve meyve ağaçları yer almaktadır.

Ekonomi

Ödemiş'in ekonomisi tarıma dayalı olup ilçe yüzölçümünün %36 sı tarım arazisidir. 21 bin aileden fazlası tarımla uğraşmakta ve geçimini böylelikle sağlamaktadır. Başlıca tarım ürünleri Patates, İncir, Zeytin, karpuz, Susam, Kestane, Tütün, Üzüm, yaş sebzelerdir. Yöre verimli topraklara sahip olup, tarlalardan bir yılda üç ürün kaldırılabilmektedir. Ayrıca Bademli yöresi meyve fidanı yetiştiriliciliği ve kiraz üretimi alanlarında Türkiye ekonomisinde büyük bir paya sahiptir. Ayrıca Ödemiş'te üretilen bir diğer önemli ürün ise Ödemiş Deri Tulum Peyniri'dir. Tüm Ege bölgesinde enfes tadını bilmeyen yoktur. Ege bölgesinde Deri Tulum Peyniri sadece Ödemiş'te yapılmaktadır.

İlçe'nin ilçe halkı tarafından "kompir" olarak nitelendirilen sarı renkli patatesi sadece Ege Bölgesi'nde değil tüm Türkiye pazarlarında görülebilen en meşhur iki tarım ürünüdür.

İlçenin hazır yemek kültürünün en meşhur örnekleri Ödemiş kebabı, Ödemiş Sandviçi ve Tengül Pidesi'dir. Ev yemek kültüründe ise sebze ve et yemeklerine ilaveten birçok bölgede bilinmeyen ebegümeci, ısırgan, iğnelik, sarmaşık, vb gibi envai çeşit otlardan yapılan enfes ot kavurmaları mevcuttur.

Ödemiş'in sanayi yapısı da tarımsal hammaddelere dayalıdır. Ayrıca imalat sanayi içinde değerlendirilecek iş makineleri, çelik döküm, elektronik, süt ürünleri, plastik, ağaç ürünleri, zeytinyağı vb. fabrikalar ve işletmeleri bulunmaktadır. Sanayileşme yönünde özellikle son yıllarda önemli adımlar atılmaktadır.

Ulaşım

Demiryolu ile İzmir(Basmane)-Torbalı-Bayındır-Ödemiş istasyonları arası günde 7 kez karşılıklı 100dk süren modern tren seferleri düzenlenmektedir.

İzmir ,Balıkesir,Bursa, Istanbul,Uşak,Afyon,Ankara, Antalya,otogarından karşılıklı otobüs seferleride düzenlenmektedir.

Ayrıca ilçe merkezinden Tire,Bayındır,Kiraz,Aydın,Nazilli,Beydağ,Alaşehir,Salihli,Kuşadası’na karşılıklı minibüs seferleri vardır.

Eğitim

Ödemiş Ticaret Odası Anadolu Öğretmen Lisesi
Ödemiş Anadolu Lisesi
Ödemiş Yabancı Dil Ağırlıklı Lisesi
Ödemiş Hulusi Uçaçelik Anadolu Lisesi
Ödemiş Orta Okulu
50. Yıl Orta Okulu
Özel Birgivi İlköğretim Okulu
Zafer İlköğretim Okulu
Anafartalar İlköğretim Okulu
Ödemiş Fen Lisesi
80. Yıl Efe İlköğretim Okulu
Ödemiş Kaymakçı Lisesi
Ödemiş Anadolu Meslek ve Endüstri Meslek Lisesi
Atatürk İlköğretim Okulu
Şehit Er Suleyman Özdemir İlkögretim Okulu
İstiklal İlköğretim Okulu
Prof. Dr. Muzaffer Kula Lisesi
Ödemiş Ticaret Meslek Lisesi
Celil Yurdagül Sosyal Bilimler Lisesi(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%96demi%C5%9F).

Ödemiş Resmi Kurum Telefon Numaraları

Ödemiş Kaymakamlığı:0232 545 31 50
Ödemiş Belediyesi:(0 232) 545 10 10
Ödemiş Devlet Hastanesi:+90 232 544 51 13
Ödemiş İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 545 2098
Ödemiş İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 544 8995
Ödemiş İlçe Jandarma Komutanlığı: 0(232) 544 0384
Ödemiş Askerlik Şubesi:(0232) 544 8993
Ödemiş Adalet Sarayı:0(232) 544 90 88
Ödemiş Mal Müdürlüğü:0(232) 545 3507
Ödemiş Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 545 3030

Seferihisar

Yüzölçümü:369 km2 (142,5 mi2)
Nüfus:33,588
İl Posta Kodu:35460
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Seferihisar, İzmir'in güneybatısında ve Ege Bölgesi'nde yer almaktadır. Seferihisar, Cumhuriyet öncesinde 1884 yılında ilçe olmuştur. Günümüzde İzmir'in 30 ilçesinden birisidir.

Seferihisar'ın Beyler, Çamtepe, Düzce, Gödence, Gölcük, İhsaniye, Kavakdere, Orhanlı ve Turgut olmak üzere toplam 9 köyü ve Doğanbey ile Ürkmez beldeleri bulunmaktadır. Çamtepe Güzelbahçe ilçesinden 2001 yılında Seferihisar'a bağlanmıştır. Beyler, Orhanlı, Gödence, Çamtepe ve İhsaniye köyleri orman köyleridir. Kavakdere köyü ise dağınık yerleşme yapısına sahiptir. Orhanlı köyü 1979 tarihinden itibaren yeni yerleşim alanına kurulmuş, eski köyün yerinde bir mahalle kalmıştır. Evliya Çelebi'nin de dediği gibi zeytin ve üzüm ilçenin temel geçim kaynakları arasındadır.

Seferihisar ilçe merkezi 6 mahalleye sahiptir. Bunlar, Turabiye, Cami Kebir, Hıdırlık, Tepecik, Çolak İbrahim Bey, Sığacık ve Ulamış mahalleleridir.

Tarih

Seferihisar ilçesi topraklarında en eski yerleşim yeri Teos olup, burasının MÖ 1000 yıllarında Akalar'dan kaçan Giritliler tarafından kurulduğu ve İonialıların bir kenti olduğu bilinmektedir. Böylece yörenin 3000 yıllık bir yerleşim yeri olduğu söylenebilir.

Coğrafi Konum

İl merkezine uzaklığı 45 km’dir. Kuzeyde Urla ve Güzelbahçe, Doğuda Menderes ile çevrilidir. İlçenin batısının ve güneyinin Ege Denizi’ne kıyısı olmakla birlikte ilçe merkezi denizden 5 km içeride bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 386 km²’dir. Seferihisar’ın matematiksel konumu ise 26°45'00" doğu; 27°01'30" doğu boylamları ile 38°17'00" kuzey ve 38°02'00" kuzey enlemleridir.

İlçe topraklarından demiryolu hattı geçmemekte, en yakın istasyon İzmir kent merkezinde (45 km) ve Adnan Menderes Havalimanı’nda (40 km) hizmet vermektedir.

İlçenin deniz kıyısında yolcu ve yük taşımacılığına ait bir limanı bulunmazken, Sığacık’ta bir balıkçı barınağı ve 400 yat kapasiteli yat limanı bulunmaktadır.

İlçe merkezinin kuruluş yeri deniz seviyesinden 18 m yüksektedir. Kent, kuzey-güney yönünde uzanan Kızıldağlar’ın (1080m) batısında, denize inen yamaçlar ve Kocaçay vadisinin düzlükleri üzerine kurulmuştur.

Seferihisar ilçe merkezinin yakın çevresindeki yerleşmelere uzaklığı şöyledir:

Güzelbahçe: 23 km
Konak (İzmir kent merkezi): 45 km
Urla: 30 km
Çeşme: 85 km
Ürkmez: 23 km
Gümüldür: 28 km
Özdere: 38 km
Selçuk: 52 km
Menderes: 45 km

Yerşekilleri

Seferihisar, Urla Yarımadası'nın alçak depresyonlarından biri üzerinde yer almaktadır. Güzelbahçe'den Seferihisar'a doğru uzanan bu geniş depresyon alanı yer yer akarsularla parçalanmış olduğundan arızalı bir görünüm sunar. Bu alan, daha sonra Ulamış, Düzce ve Turgut köylerinin bulunduğu geniş depresyonla birleşerek güneybatı yönünde düz ve düze yakın eğimlerle Azmak Ovası'na ulaşır, oradan da denizle son bulur.

Seferihisar morfolojik bakımdan bazı birimlere ayrılabilir. İlk ayırt edilen birim aşınım yüzeyleridir. Akarsu vadileriyle yarılan aşınım yüzeylerinin eteklerindeki yamaçlar ise ayrı bir morfolojik birim oluşturur.

Seferihisar yöresinin yer şekillerinde akarsu aşındırması sonucu meydana gelen biriktirmenin rolü büyüktür. Nitekim Azmak Dere, Yassı Çay ve kollarının biriktirme şekillerinden alüvyal ova düzlükleri oluşmuştur. Azmak Dere ve kollarının oluşturduğu taban ovasına Azmak Ovası denilmekte, bir başka ova tabanı ilçe merkezinden başlayıp, Teos ören yerine kadar devam etmektedir.

Seferihisar'da diğer bir morfolojik birim kıyılardır. Kıyılar, Urla Yarımadası'nın diğer kıyıları gibi girintili çıkıntılıdır. Bu kıyıların girintili çıkıntılı olmasının nedeni; dördüncü zaman (kuaterner) glasyel dönemi sonunda deniz seviyesinin yükselmesi ve bu arada tektonik hareketler sonucu meydana gelen kırılmalara bağlanabilir.

Sığacık ovası ve güneyindeki kıyılar düz ve girintisizdir. Bu alanlar dereler tarafından getirilen alüvyonla dolmuş ve bugünkü şeklini almıştır.

İlçe arazisinde en fazla yükselti 680 metre ile Çakmaktepe'dedir.

İklim

İklim şartlarının belirlenmesinde planeter faktörlerden başka yükselti, rölyef, bakı, kıyı konumu, denizden uzaklık, kıyı akıntıları gibi fiziki coğrafya koşulları da etkili olmaktadır. Seferihisar'da ise morfolojik bakımdan yüksek alanlar az olduğu için rölyefin ve yükseltinin pek etkisi yoktur. Yörenin ikliminde en büyük etki denize aittir. Denize yakınlık ve denizin ılıman etkisiyle sıcaklık kış aylarında pek düşmez.

Seferihisar'da ortalama yıllık sıcaklık, meteoroloji istasyonunun 1929-1995 yılları arası kayıtlarına göre; 16.4 C°, aylık ortalama maksimum sıcaklık Temmuz ayında 35.2 C°, aylık ortalama minimum sıcaklık 4.2 C° dir.

Seferihisar ve çevresinde yüksek yaz sıcaklıkları yaşanırken kışlar ılık geçmektedir. Bu duruma göre Seferihisar'ın Akdeniz termik rejim bölgesi içinde olduğu söylenebilir. Çünkü yılın 4 ayında (Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül) sıcaklıklar 20 C° nin üstündedir.

Seferihisar'da yıllık ortalama rüzgar hızı, yaklaşık olarak 3,5 m/sn civarındadır. Ocak, Şubat, Mart aylarında rüzgar hızında nisbi bir artış gözlenirken Mart ayından Haziran ayına kadar bir azalma daha sonra tekrar yükselme gözlenmekte ise de bunlar önemli bir değer değildir. Diğer yandan kışın ve geçiş mevsimlerinde rüzgarın hızı zaman zaman oldukça artmaktadır.

Seferihisar'da yıllık ortalama bağıl nem64 olup, aylara göre değişmektedir. Sonbahar'dan itibaren bağıl nem oranı ilkbahar sonuna kadar yıllık ortalamadan fazla, Mayıs ayından itibaren yıllık ortalamanın altındadır. Minimum nem durumuna bakıldığında; hiçbir ayda atmosfer neminin10'un altına düşmediği anlaşılır. Batı sektörlü rüzgarların etkin olduğu, sıcaklığın azaldığı, bulutluluğun arttığı kış aylarında bağıl nem oranı artmakta, kuzey sektörlü rüzgarların görüldüğü ve bulutluluğun azaldığı yaz aylarında ise azalmaktadır. Kısaca söylenebilir ki deniz etkisinde olan yörede bağıl nem değerleri her ay yüksektir.

Seferihisar'da yıllık ortalama yağış miktarı 588.1 mm dir. En yağışlı mevsim kış mevsimi ve ne yağışlı ay Aralık ayıdır (142mm). En az yağış ise yaz aylarında görülür (Temmuz ayında 1 mm). Seferihisar yarı nemli, mezotermal, su noksanı yaz aylarında çok kuvvetli, deniz etkisi alan bir özelliğe sahiptir. Mayıs-Eylül ayları arasında topraktaki su yetersizliği yörede tarım faaliyetlerini olumsuz etkilemektedir. Kasım ayından Nisan ayına kadar olan dönemde ise buharlaşma az olduğu ve yağış miktarları da yeterli olduğu için toprakta su bulunmaktadır.

Bitki Örtüsü

Seferihisar ekolojik ve fizyonomik bakımından ortak özellikler gösteren bitki topluluklarına sahiptir. Bitki toplulukları iki ana formasyonda görülür. Bunlar; maki topluluğu ve orman topluluğudur. Maki olarak ayırt edilen ve baskın türlerini, delice, menengiç, zakkum, katırtırnağı ve yer yer fundaların oluşturduğu formasyonda maki - garip şeklinde topluluklar da vardır. Ayrıca küçük topluluklar halinde kızılçam ormanları ile yüksek yapılı, kalın gövdeli, tek ağaç şeklinde meşeler yayılış gösterir. Doğal bitki örtüsü arasında kültür bitkilerinden zeytin ve narenciye ağaçları dikkati çeker.

Ekonomi

Seferihisar ilçesi genelinde ekonomik faaliyetlerin temelini tarım ve onun içerisinde de zeytincilik oluşturmakta iken, narenciye ve enginar yetiştiriciliği ile süs bitkileri ağırlıklı seracılık, hayvancılık son yıllarda önemli gelir kaynağı olmaya başlamıştır. Öte yandan balıkçılık devam ederken, turizm; günümüzde ilçe ekonomisine katkı veren en önemli sektörlerdenbiri haline gelmiştir. Nüfusun80'i tarımla uğraşmaktadır.

İlçenin sanayi ve ticaret hayatında çeşitli alanlarda faaliyet gösteren işletme, fabrika, atölye ve imalathaneler bulunmaktadır. Bunları saymak gerekirse; İlçe merkezinde tanzim et satış mağazası ve otobüs işletmesi olmak üzere 2 adet belediye iktisadi teşekkülü, 11 adet un fabrikası, 9 adet mandıra, 8 adet zeytinyağı fabrikası, 11 adet yaş meyve-sebze paketleme işletmesi, 2 adet beşer tonluk süt toplama merkezi, 50 adet marangoz imalathanesi, 10 adet soğuk demir atölyesi, 6 adet alüminyum ve 4 adet plastik imalathanesi bulunmaktadır. Narenciye paketleme tesislerinde işlenen ürünler ihraç edilmekte, diğer imalathane ve atölyeler ise ancak ilçe ihtiyaçlarını karşılamaktadır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Seferihisar)

Seferihisar Resmi Kurum Telefon Numaraları

Seferihisar Kaymakamlığı:0 232 743 56 82
Seferihisar Belediyesi:0 232 743 39 60
Seferihisar Devlet Hastanesi:0 232 743 56 84
Seferihisar İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0 232 743 57 32
Seferihisar İlçe Emniyet Müdürlüğü:0 232 743 57 91
Seferihisar Adalet Sarayı:0 232 743 57 51
Seferihisar Jandarma Komutanlığı:0 232 743 57 40
Seferihisar Askerlik Şubesi:0 232 743 57 74
Seferihisar Savcılık:0 232 743 57 67
Seferihisar Mal Müdürlüğü:0 232 743 57 39.

Tire

Yüzölçümü:814 km2 (314,3 mi2)
Nüfus:80,381
Posta Kodu:35900
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Tire, İzmir'in güneydoğusunda yaklaşık 80 km uzaklıkta yer alan bir ilçesidir.

Deniz seviyesinden yüksekliği 96 metre olan Tire'nin, kuzeyinde Küçük Menderes Ovası ve Bayındır, doğusunda Ödemiş, batısında Selçuk ve Torbalı ilçeleri, güneyinde ise Aydın Dağları ve Aydın ili ile çevrelenir. "Yeşil Tire" olarak anılır, çünkü yemyeşildir. Dağlara doğru çıkıldıkça çok sayıda bitki türü bulunmaktadır. Dağ köylerinde oturanlar bu bitkileri rahatlıkla ayırt edebilirler.

Göl olarak ise en yakın Tire-Selçuk yolu üzerindeki Selçuk'a bağlı Belevi Beldesi yakınındaki Belevi Gölü bulunmaktadır.

İlçenin yüzölçümü 792 km²'dir. Bir beldesi (Gökçen) ve 64 köyü bulunmaktadır. 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 78.025`tir. Bu nüfusun 42.988`i merkezde, 35.037`si belde ve köylerde yaşamaktadır.

İlçe sınırları içerisinde bulunan Güme Dağları 1646 m yüksekliğindedir. Toprak yapısı kumlu, killi ve kır taban bir görüntü vermesine rağmen oldukça verimli ve çok çeşitli ürün yetiştirilmesine elverişlidir. Tarımsal ürünlerin çeşitliliğinde ilçenin tek akarsuyu olan 175 km. uzunluğundaki Küçük Menderes ırmağının da önemli rolü vardır. Akdeniz ikliminin etkisi altında olan ve bitki örtüsü bakımından maki bitki topluluğuna sahip bulunan Tire'de yazları sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır. İlçede sıcaklık yazın +40 dereceye kadar yükselirken kışları en düşük sıcaklık +3 derece civarında olmaktadır.

Her yıl ortalama yağış miktarı 600–650 mm olarak gerçekleşmekte en fazla yağış Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında görülmektedir.

İlçede 52 İlköğretim Okulu, 11 Orta Öğretim Kurumu 1 Özel İlköğretim Okulu bulunmaktadır. 1 Modern 238 yataklı Devlet Hastanesi, 6 Sağlık Ocağı, 12 Sağlık Evi, 1 Verem Savaş Dispanseri ve 1 Ana Çocuk Sağlığı bulunmaktadır.

Ege Üniversitesi'ne bağlı meslek yüksek okulu vardır İlçe ekonomisi tarım, ticaret ve sanayiye dayanmaktadır. Tarım ürünleri başta pamuk olmak üzere, buğday, arpa, tütün, susam ve her türle meyve, sebzedir. Arıcılık ilerlemiş durumdadır. Besi ve süt inekçiliği gelişmiştir. Tire Organize Sanayi Bölgesinin kurulması sonucunda, ilçede sanayi de önemli ivme kazanmış bulunmaktadır.

Tire salı günleri kurulan pazarı ile ünlüdür, bu pazar Türkiye'nin en büyük açık pazarlarından biri olma özelliği taşımaktadır. Yukarı Tire'nin tüm sokakları salı günü pazar yerine dönüşmektedir. Bu pazarda yerel sebzelerden, yerel meyvelere ve kıyafete kadar birçok ürünü bulmak mümkündür.

Ayrıca Tire'nin "şiş köfte" adlı köftesi de(Tire Köfte olarak da anılır) çok meşhurdur. Bunun yanında keşkek Tire'nin en ünlü yemeklerindendir. Tire çeşitli ot yemeklerinin yapıldığı bir ilçedir. Buna örnek olarak karışık iç karması, karışık ot kavurması, sarmaşık kavurması verilebilir. Kabak çiçeği dolması da Tire'de çok sık yapılan yemeklerdendir. Ayrıca heybeli çorba da Tire'ye has yemeklerdendir. Hamur işlerine örnek olarak da lalengi (gıylangı) verilebilir. Lalengi yöresel olarak pisi pisi ve patlıcan balığı olarak da anılmaktadır. Mustafa çorbası yöreye ait tatlardandır. Ayrıca tatlı olarak 'Karadutlu Lor tatlısı' yöreye özgüdür. Dağlara doğru gidildikçe Cambazlı,Kaplan köylerinde restorantlar bulunmaktadır.Yöresel lezzeter buralardada tadılabilir. Ayrıca dağlar dağ yürüyüşü için oldukça uygundur. Toptepe'de ise "Toptepe Aile Gazinosu" bulunmaktadır.

Tire ilçesi birçok mesire yerine sahiptir. Özellikle Balım Sultan ve Taştepe mevkileri bu önemli mesire yerlerindendir. Tireliler baharın gelişinin habercisi olan nevruzu coşkulu bir şekilde bu mesire yerlerinde kutlamaktadırlar.

Tarihçe

Tire çağlar boyu zengin coğrafyasının sağladığı olanaklarla birçok uygarlıklara sahne olmuştur. Bunlar Hitit, Frigya, Lidya, Pers, Helen, Roma ve Bizans dönemleridir. Ancak özellikle Türklerin Tire'yi ele geçirmesinden sonra Tire'de çok zengin tarihi ve kültürel bir birikim sağlanmıştır. Tire tarihçi Pachmeres'in deyimi ile "Keşişler Yöresi", Şerafeddin Zafernamesi'nde "Rum'un Meşhur Kenti", Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesinde "Şehr-i Muaz-zam Tire" olarak adlandırılan bir beldedir. Katip Çelebi (1608-1656) Tire'yi "Eski Taht Şehri" olarak nitelendirirken, 1908 Aydın Vilayeti Salnamesi'nde ilçe "Ulemalar Yatağı" olarak geçmektedir.

Tire'nin ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir. Bununla beraber M.Ö. 2000 yıllarında adının geçtiği ve Hititler dönemine kadar uzanan kaynaklarda adının Hisar-Kale anlamına gelen Tyhra, Thira, Thyroıon, Apeteria, Teira ve Roma döneminde şehir anlamına gelen Arkadiapolis adıyla geçtiği görülmektedir. Hitit arşivi belgeleri Kadeş Savaşı'na katılanları sayarken Turşalardan (Tirha) söz etmektedir. Frigyalılar döneminde Heraklid Sülalesinin egemenliği altına giren Küçük Menderes Vadisinde bu dönem Frig Krallığının yıkılması ile son buldu. Tarihi kaynaklardan bu döneme ait hiçbir bilgi edinilememekte ve dolayısıyla bu tarihler karanlık olarak kalmaktadır. Lidya Devletini ünlü krallarından Gieges'in Tire'de görev yapması da yörenin önemini arttırmıştır. Daha sonra Thomos (Bozdağ)'dan inen Faktalos (Sart Deresi) çayının altın rezervleri Lidya'yı zengin bir ülke yapmış ve dünyadaki ilk madeni sikke burada basılmıştır. Lidyalılardan sonra M.Ö. 650'li yıllarda Pers egemenliğine giren Tire, kısa bir süre sonra tekrar Lidya'ya bağlanmıştır. Lidya Kralı Krezüs'ün döneminde yeni ve büyük bir uygarlık ile büyük zenginlik oluşturulmuştur. Sonraki dönemlerde Tire Romalılara geçmiş, bu dönemde de Anadolu'nun en seçkin şehri konumunu sürdürmüştür. Bu dönemde Tire bir Hiristiyan Şehri haline gelmiş ve birçok yerde kiliseler ve ayazmalar yapılmıştır. Bu dönemin eserlerinden Halkapınar Köyündeki II. Teos'un anıtsal mezarı dikkate değer bir örnektir.

Tire'nin Bizans döneminde de Kadıköy (İstanbul) ve Nikaea (İznik) meclislerinde de etkin, karar verici bir konumu olduğu bilinmektedir.

1390 yılında Aydınoğulları Beyliği Osmanlılara bağlanınca Beylik Lideri İsa Bey Tire'e oturmaya zorunlu tutulmuş ve başkent Selçuk'tan çıkarılmıştı Yıldırım Bayezid İsa Bey'in Kızı Hafsa Sultan'ı alarak akrabalık sağladı. Bu olay Beyliğin ilk sona erişi oldu. Osmanlı Devleti'nin Ankara Savaşından yenik çıkması siyasi dengeyi değiştirdiği gibi Aydınoğulları Beyliği'nin yeniden tarih hanesinde görülmesini sağladı. Beyliğin Ankara Savaşından sonraki yönetim kenti Tire olmuş, Beylik Lideri İsa Bey'in çocukları Musa ve II. Umur Beyler babalarının ölümünden sonra Beyliği Tire'den yönetmişlerdir.

1426 yılında kesin olarak Osmanlı Devleti'ne bağlanan Tire, gerek siyasi gerek ekonomik ve gerekse kültürel varlığı nedeniyle Osmanlıların bu kente daha ciddi eğilmelerini sağlamıştır. Bu dönemde yeni kurulan Aydın vilayetinin sancağı da Tire olmuştur. Özellikle II. Murat ve Fatih Sultan Mehmet dönemlerinde girişilen imar, hareketleri kenti kısa sürede imparatorluk sınırları içinde birinci dereceden kent konumuna sokmuştur.

Türkiye'nin idari örgütlenmesinde önemli yer alan Tire, 1922'de Kurtuluş Savaşının kazanılması ve 1923 yılında Cumhuriyetin ilanı ile 20 Nisan 1924 tarihli sancakların kaldırılması ve yerlerine illerin kurulması kanunu ile yeni kurulan İzmir iline bağlanmıştır.

Ulaşım

İzmir(Basmane)- Torbalı - Bayındır - Tire , istasyonları arasında her gün günde 5 kez karşılıklı 90 dk süren tren seferleri düzenlenmektedir.İlçede demiryolu ulaşımı modern olarak yapılmakta ve çok yaygın olarak kullanılmaktadır.

Ayrıca İzmir,Selçuk,Ödemiş,Torbalı,Bayındır otogarlarından minibüs seferleri de mevcuttur. İstanbul,Ankara,Antalya otogarlarından ise karşılıklı otobüs seferleri düzenlenir Özel araçla ise İzmir-Aydın karayoluna girdikten sonra Torbalı-Aydın tabelalarını takip ederek. Torbalı ve Çaybaşı'nı geçtikten sonra kavşaktan Tire istikametine devam etmelisiniz bu yol 100 dk sürer.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Tire,_%C4%B0zmir).

Tire Resmi Kurum Telefon Numaraları

Tire Kaymakamlığı: 0 232 512 15 05 - 511 21 21
Tire Belediyesi:(0232) 512 33 21 - 512 10 59 - 512 33 15
Tire Devlet Hastanesi:0 232 512 15 22
Tire İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 512 1894
Tire İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 512 1821
Tire Adalet Sarayı:(0232) 511 0277
Tire Askerlik Şubesi:(0232) 512 00 56
Tire Mal Müdürlüğü:0232 5121511
Tire Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 512 50 48

Karşıyaka

Yüzölçümü: 84 km²
Nüfus: 333.250
İl Posta Kodu: 35520
İl Alan Kodu: 0232
İl Plaka Kodu: 35

Belediye Başkanı: Hüseyin Mutlu Akpınar

Kaymakam: Sadettin Yücel

 

KARŞIYAKA COĞRAFYASI

İlçenin Konumu:

Karşıyaka İlçesi, İzmir Körfezi'nin kuzeyinde yer almaktadır. Yamanlar ve Sancaklı olmak üzere 2 adet mahalleden oluşmaktadır. 84 kilometrelik bir alana kurulu olan Karşıyaka’nın doğusunda Bornova, batısında Çiğli, kuzeyinde ise Menemen bulunmaktadır. Rakımı 1-700 metre arasında değişkenlik göstermektedir. Semtleri arasında Alaybey, Nergis, Bostanlı, Bayraklı, Gümüşpala gibi semtler yer almaktadır. Kentin tarihine biraz göz atacak olursak;  Gediz Nehri 1870’lere kadar denize dökülüyordu, nehir yatağı değiştikten sonra da körfezin dolması sona ermiş ve Karşıyaka yerleşime açık hale gelmiştir. 1876 yılında demiryolu hattının kurulması da yerleşimi hızlandırmıştır. 1884’te kurulan Hamidiye Vapur Şirketi ile birlikte vapur seferlerinin başlaması da bu gelişimi devam ettirmiştir.  

 

Karşıyaka Tarihi

Antik Dönem

Karşıyaka’nın tarihinin Eski İzmir’den daha eski olduğu bilinmektedir. Bunun belirlenmesinde ise Küçük Yamanlar Tepesi üzerinde bulunan ve kazılar sırasında tahrip olan höyükte bulunan tabakalar ve etraftaki seramik kalıntıları kullanılmıştır. En erken tarihli olan seramiklerin Neolitik çağın geç safhasına (İ.Ö. 5000) ait olduğu düşünülmektedir. İzmir ve Küçük Yamanlar Tepesi’nde görülen en eski çanaklar ise 12. ve 13. yy.da üretilen ve yeşil-sarı sırları olan seramiklerdir. Bu yüzyıllarda Bizans İmparatorluğu, egemenliğinin son dönemini yaşamaktadır. 15. yy.’dan 5. Yy’ a kadar yaklaşık bir 400 yıl kadar Roma’nın yönetimi altında bulunan Batı Anadolu, en zengin dönemini geçirmiştir. Ayrıca bu dönemde Smyrna, Ephesos ve Pergoman ile rakip durumundadır.

 

Küçük Yamanlar Tepesi, Yamanlar Dağı’nın güneyindeki yamaçlarına düşen yağmur damlalarını ve verimli toprağı körfeze taşıyan bir noktada yer almaktadır. Tepe, 3 adet derenin oluşturduğu Alaybey ve Karşıyaka’ya hakim bir noktadadır. Hal böyle olunca da zirvedeki buluntuların İ.Ö.6000 li yıllardan günümüze kadar kesintisiz olarak gelmesine pek şaşırmamak gerekir. Bu düzlüğün bir kısmı zaman içinde tuzlu sudan arınarak verimli toprağa dönüşmüştür. Zaman içinde deniz tuzundan arındığı ölçüde verimli bir toprağa dönüşmüştür. Karşıyaka bu anlamda denize kadar uzanan, Yamanlar ormanları ve güzel bahçeleri ile mesire ve eğlence yeri olarak ön plana çıkmaktadır. 18. yy.’da Karşıyaka’da zeytinleriyle ünlü bir köy kayıtlarda yer almaktadır. Zaten o dönemlerde bu topraklardan geçen seyyahlar Cordelio adı verilen bu yeşilliği anlata anlata bitirememişlerdir.  Haliyle bu dönemde yerleşim oranı hızlı bir şekilde artmıştır. Antik çağlarda Kordeleion denen bu kentin kesinliği henüz belli değildir. Kordelya İzmir Karşıyaka’nın eski isimlerinden biri olarak bilinir. Açıklamalara göre Karşıyaka’nın ismi Coeur de Lion'dan gelir. Kelimenin anlamı Fransızcada arslan yürek demektir. III. Haçlı Seferleri sırasında Aslan Yürekli Richard’ın orduları Karşıyaka’da kalmışlar ve oradaki ormanlık bölgeye konaklamışlar ve o o alana Cordelion adını vermişledir. Coeur de Lion ismi de yıllar içinde Cordelieu, Cordelion ve Kordelya olarak değişmiştir. İsim son olarak Karşıyaka’ya dönüşmüştür. Bu rivayetlerin herhangi bir kesinliği olmadığını da tekrar hatırlatmak isteriz. Çünkü Bizans’a ait kaynakların birinde “Kordeleon” adlı bir yerleşim yerinin adı geçmektedir. Yani ismin kökeni çok daha öncelere dayanabilir, Anadolu adı olabilir şeklinde görüşler de mevcuttur.

Zamanla sahil kısmına Levantenler ve tüccarlar yerleşmiş, buralara yalı ve köşkler yapmayı hızlandırmışlardır. İzmir Tümen Komutanı olan Giritli Ferik Hüseyin Hilmi Paşa da Soğukkuyu ve çevresini Türkler’in yerleşimine açmıştır. Bu sayede yüzlerce yıl öncesinde Türkler yaygın olarak Soğukkuyu ve civarına yerleşmişlerdir. Karşıyaka’nın ilk belediye başkanı olan Çömezzade Hacı Mehmet Efendi, 1874 yılında Soğukkuyu Cami’sini inşa etmiş ve böylece beldeye büyük katkılar sağlamıştır. Tümen Komutanı Ferik Osman Paşa da tramvay caddesi üstünde çarşıya doğru olan tarafa 2. Camiyi inşa etmiştir. Bu dönemde de kordon çok kalabalık ve keyifliydi. Papa Scala veya Papas Köyü denen Bostanlı ise de Menemen ilçesinin karpuz ve kavunlarının boşaltıldığı ve gemilere konduğu iskele olarak kullanılmaktadır.

 

Türk Hakimiyet Dönemi

Malazgirt Savaşından sonra Türkmen boyları buraya yerleşmeye başlamışlardır. Karşıyaka’ya bir süre Çakabey hakim olmuştur. Karşı-Yaka adının Çakabey döneminde yerleştiği de söylenmektedir. Aydınoğulları, 1310-1334 yılları arasında bölgeyi ele geçirmişlerdir. 1334’te ise Haçlılar bölge üzerinde hakimiyet kurmuşlardır. 1426 yılında bölge Osmanlı topraklarına geçmiştir. 1. Dünya Savaşı sırasındaki İzmir’in işgal edilmesiyle yani 15 Mayıs 1919-9 Eylül 1922 yılları arasında ilçe Yunan işgali altındadır. 1950’lerden sonra gelen göçlerle birlikte Yamanlar Dağı eteklerine yerleşim kurulmuştur. Doğuda da Turan ve Bayraklı olarak bilinen ve sanayi tesisleri içeren semtlere yerleşim devam etmiştir. Daha sonraları Bostanlı da Karşıyaka’ya eklenmiştir. İlçe, 1954 yılında ilçe haline gelmiştir.

 

 

Ekonomi

İlçede genel olarak tarım ve sanayi faaliyetleri yürütülmektedir. Sanayi kuruluşları dışındaki alanlarda tarım faaliyetleri gerçekleştirilmektedir.

Tarım Faaliyetleri

Karşıyaka, toplamda 446 hektar araziden oluşmaktadır. Bu alanın38.1'i zeytin alanı olarak kullanılmaktadır. Tarıma elverişli alanların toplam tarım alanına oranı ise50.9'dur. Tarım alanının 39 hektarı halk tarafından sulanır. Bu anlamda ilçede devletin sulama yapmadığından bahsetmek mümkündür. Tarımsal işletmelerde ise genel olarak küçük işletmeler yer almaktadır. Karşıyaka’da üretilen sebze oranının yarısını domates oluşturmaktadır. Meyve üretimi de özellikle erik, mandalina ve erik ağaçları şeklinde yapılmaktadır. Üretim miktarı açısından kıyas yapacak olursak mandalina ilk sıradadır, 2. Sırada ise erik gelmektedir. Köylerde hayvancılık faaliyetleri de yürütülmektedir. Üretilen hayvansal ürünlerin başında süt gelmektedir. Bunun dışında 2 köyde 1618 adet olmak üzere yeni tip kovanlarda bal üretimi yapılmaktadır. Bunların dışında az miktarlarda da patates, zeytin, pamuk, buğday yetiştirilmektedir.

 

İklim ve Bitki Örtüsü

İzmir ilinde genel olarak aynı iklim özellikleri gözlenir. Genelde Akdeniz ikliminin Kıyı Ege tipi görülür. Yani yazlar sıcak ve kurak; kışları ise ılık ve Batı Akdeniz ile kıyaslandığında daha az yağışlıdır. İlçede rüzgar Mayıs-Ekim arasında batıdan, Kasım-Nisan ayları arasında da güneydoğu yönünden esmektedir. Ortalama aylık rüzgar hızı 3,3 metredir. Akdeniz ikliminde yaygın bitki örtüsü; geniş, sert ve iğne yapraklı, yıl boyu yeşil olan, kuraklığa dayanıklı ağaç ve çalılardır. İlçede narenciye, zeytin, üzüm gibi ürünler yetişmektedir.

İdari Durum

İlçede, 1 belediye, 2 köy ve 23 mahalle vardır. İlçe merkezinde ve köylerde genel olarak yerleşim toplu halde yapılmıştır. 

Karşıyaka Resmi Kurum Telefon Numaraları

Karşıyaka Kaymakamlığı (0232) 368 50 99

Karşıyaka Belediyesi (0232) 399 40 00

Karşıyaka Devlet Hastanesi (0232) 366 88 88

Karşıyaka Adalet Sarayı (0232) 364 14 37

Karşıyaka İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü (0232) 369 008 7

Karşıyaka İlçe Emniyet Müdürlüğü (0232) 365 86 50

Karşıyaka Askerlik Şubesi (0232) 457 50 50

Karşıyaka Mal Müdürlüğü (0232) 368 36 45

Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlüğü (0232) 368 58 48

 

Urla

Yüzölçümü:739 km2 (285,3 mi2)
Nüfus:56,751
Posta Kodu:35600
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Urla, İzmir il merkezine 35 km uzaklıkta bir ilçe. Doğusunda Güzelbahçe ve Seferihisar; batısında Çeşme; kuzeybatısında Karaburun; kuzeyinde ve güneyinde Ege Denizi ile sınırlanmıştır. Yüzölçümü 704 km²’dir. 16 köyü bulunmaktadır. 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre, toplam nüfusu 49.269’dur. Bu nüfusun 36.759’u ilçe merkezinde, 12.690’ı köylerde yaşamaktadır.

İlçede 30 İlköğretim Okulu, 5 Orta Öğretim kurumu bulunmaktadır. 6764 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 441 öğretmen görev yapmaktadır. Yüksek öğretim kurumları açısından zengin olan ilçede; İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü'nün yerleşkesi, Ege Üniversitesi’ne bağlı Su Ürünleri Fakültesi, 9 Eylül Üniversitesi Deniz İşletmeciliği ve Yönetimi Yüksek okulu bulunmaktadır.

Doğa ve tarihin kucaklaştığı Urla’da yapılan arkeolojik araştırmalarda İskele Mahallesi’ndeki Limantepe Höyüğü’nün MÖ 4000'lere kadar tarihlenebilen bir merkez olduğu ortaya çıkarılmıştır. Buluntuların en önemlilerinden birisi kent limanı olup, Ege Denizi'nin bilinen en eski limanlarından biri olduğu kabul edilmektedir. Antik Klazomenai kenti de liman bölgesinde yer alır. Kent, Antikçağ’da özellikle zeytinyağı üretimiyle önemli bir ticaret merkezi olmuştur.

Urla, Aydınoğulları Beyliği ile 1330'lu yıllarda ilk kez Türk egemenliği ile tanışmış, XIV. yüzyıl sonlarında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Urla 16. yüzyılda Ayşe Hafsa Sultan'ın Manisa'da inşa ettirdiği külliyenin gelirlerini karşılayan vakıf yapısı içinde yer almıştır. Denizli Mahallesi Camii, Kamanlı Camii, Sungurlular Camii, Hacı Turan Kapan Camii ve Fatih İbrahim Bey Camii ve Hacı Turan Şadırvanı XV. ve XVI. yüzyıllarda yapılmış Türk eserleridir.

Urla kıyıları ve önündeki 12 ada ile İzmir Körfezi, en güzel şekilde Urla’nın Güvendik sırtlarından seyredilmektedir. Urla köyleri denildiğinde; tiyatrosu ve sera çiçekçiliği ile ünlü Bademler Köyü, iç kısımda kalmasına karşın önemli ölçüde turist çekmeyi başaran Barbaros Köyü, kıyıdaki Özbek ve Balıklıova, Gülbahçe köyleri ilk akla gelenlerdir.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Urla)

Urla Resmi Kurum Telefon Numaraları

Urla Kaymakamlığı:0232 754 10 07-14 57
Urla Belediyesi:(0 232) 754 10 88 - (0 232) 754 11 44
Urla Devlet Hastanesi:(0232) 752 1004
Urla İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 754 1017
Urla İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 754 1465
Urla İlçe Jandarma Komutanlığı:(0232) 754 1030
Urla Askerlik Şubesi:0 232 457 50 50
Urla Adalet Sarayı: (0232) 754 11 73
Urla Mal Müdürlüğü: 0 (232) 754 35 63
Urla Vergi Dairesi Müdürlüğü: (0232) 754 42 00

Tire

Yüzölçümü:814 km2 (314,3 mi2)
Nüfus:80,381
Posta Kodu:35900
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Tire, İzmir'in güneydoğusunda yaklaşık 80 km uzaklıkta yer alan bir ilçesidir.

Deniz seviyesinden yüksekliği 96 metre olan Tire'nin, kuzeyinde Küçük Menderes Ovası ve Bayındır, doğusunda Ödemiş, batısında Selçuk ve Torbalı ilçeleri, güneyinde ise Aydın Dağları ve Aydın ili ile çevrelenir. "Yeşil Tire" olarak anılır, çünkü yemyeşildir. Dağlara doğru çıkıldıkça çok sayıda bitki türü bulunmaktadır. Dağ köylerinde oturanlar bu bitkileri rahatlıkla ayırt edebilirler.

Göl olarak ise en yakın Tire-Selçuk yolu üzerindeki Selçuk'a bağlı Belevi Beldesi yakınındaki Belevi Gölü bulunmaktadır.

İlçenin yüzölçümü 792 km²'dir. Bir beldesi (Gökçen) ve 64 köyü bulunmaktadır. 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 78.025`tir. Bu nüfusun 42.988`i merkezde, 35.037`si belde ve köylerde yaşamaktadır.

İlçe sınırları içerisinde bulunan Güme Dağları 1646 m yüksekliğindedir. Toprak yapısı kumlu, killi ve kır taban bir görüntü vermesine rağmen oldukça verimli ve çok çeşitli ürün yetiştirilmesine elverişlidir. Tarımsal ürünlerin çeşitliliğinde ilçenin tek akarsuyu olan 175 km. uzunluğundaki Küçük Menderes ırmağının da önemli rolü vardır. Akdeniz ikliminin etkisi altında olan ve bitki örtüsü bakımından maki bitki topluluğuna sahip bulunan Tire'de yazları sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır. İlçede sıcaklık yazın +40 dereceye kadar yükselirken kışları en düşük sıcaklık +3 derece civarında olmaktadır.

Her yıl ortalama yağış miktarı 600–650 mm olarak gerçekleşmekte en fazla yağış Aralık, Ocak, Şubat ve Mart aylarında görülmektedir.

İlçede 52 İlköğretim Okulu, 11 Orta Öğretim Kurumu 1 Özel İlköğretim Okulu bulunmaktadır. 1 Modern 238 yataklı Devlet Hastanesi, 6 Sağlık Ocağı, 12 Sağlık Evi, 1 Verem Savaş Dispanseri ve 1 Ana Çocuk Sağlığı bulunmaktadır.

Ege Üniversitesi'ne bağlı meslek yüksek okulu vardır İlçe ekonomisi tarım, ticaret ve sanayiye dayanmaktadır. Tarım ürünleri başta pamuk olmak üzere, buğday, arpa, tütün, susam ve her türle meyve, sebzedir. Arıcılık ilerlemiş durumdadır. Besi ve süt inekçiliği gelişmiştir. Tire Organize Sanayi Bölgesinin kurulması sonucunda, ilçede sanayi de önemli ivme kazanmış bulunmaktadır.

Tire salı günleri kurulan pazarı ile ünlüdür, bu pazar Türkiye'nin en büyük açık pazarlarından biri olma özelliği taşımaktadır. Yukarı Tire'nin tüm sokakları salı günü pazar yerine dönüşmektedir. Bu pazarda yerel sebzelerden, yerel meyvelere ve kıyafete kadar birçok ürünü bulmak mümkündür.

Ayrıca Tire'nin "şiş köfte" adlı köftesi de(Tire Köfte olarak da anılır) çok meşhurdur. Bunun yanında keşkek Tire'nin en ünlü yemeklerindendir. Tire çeşitli ot yemeklerinin yapıldığı bir ilçedir. Buna örnek olarak karışık iç karması, karışık ot kavurması, sarmaşık kavurması verilebilir. Kabak çiçeği dolması da Tire'de çok sık yapılan yemeklerdendir. Ayrıca heybeli çorba da Tire'ye has yemeklerdendir. Hamur işlerine örnek olarak da lalengi (gıylangı) verilebilir. Lalengi yöresel olarak pisi pisi ve patlıcan balığı olarak da anılmaktadır. Mustafa çorbası yöreye ait tatlardandır. Ayrıca tatlı olarak 'Karadutlu Lor tatlısı' yöreye özgüdür. Dağlara doğru gidildikçe Cambazlı,Kaplan köylerinde restorantlar bulunmaktadır.Yöresel lezzeter buralardada tadılabilir. Ayrıca dağlar dağ yürüyüşü için oldukça uygundur. Toptepe'de ise "Toptepe Aile Gazinosu" bulunmaktadır.

Tire ilçesi birçok mesire yerine sahiptir. Özellikle Balım Sultan ve Taştepe mevkileri bu önemli mesire yerlerindendir. Tireliler baharın gelişinin habercisi olan nevruzu coşkulu bir şekilde bu mesire yerlerinde kutlamaktadırlar.

Tarihçe

Tire çağlar boyu zengin coğrafyasının sağladığı olanaklarla birçok uygarlıklara sahne olmuştur. Bunlar Hitit, Frigya, Lidya, Pers, Helen, Roma ve Bizans dönemleridir. Ancak özellikle Türklerin Tire'yi ele geçirmesinden sonra Tire'de çok zengin tarihi ve kültürel bir birikim sağlanmıştır. Tire tarihçi Pachmeres'in deyimi ile "Keşişler Yöresi", Şerafeddin Zafernamesi'nde "Rum'un Meşhur Kenti", Evliya Çelebi'nin Seyahatnamesinde "Şehr-i Muaz-zam Tire" olarak adlandırılan bir beldedir. Katip Çelebi (1608-1656) Tire'yi "Eski Taht Şehri" olarak nitelendirirken, 1908 Aydın Vilayeti Salnamesi'nde ilçe "Ulemalar Yatağı" olarak geçmektedir.

Tire'nin ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir. Bununla beraber M.Ö. 2000 yıllarında adının geçtiği ve Hititler dönemine kadar uzanan kaynaklarda adının Hisar-Kale anlamına gelen Tyhra, Thira, Thyroıon, Apeteria, Teira ve Roma döneminde şehir anlamına gelen Arkadiapolis adıyla geçtiği görülmektedir. Hitit arşivi belgeleri Kadeş Savaşı'na katılanları sayarken Turşalardan (Tirha) söz etmektedir. Frigyalılar döneminde Heraklid Sülalesinin egemenliği altına giren Küçük Menderes Vadisinde bu dönem Frig Krallığının yıkılması ile son buldu. Tarihi kaynaklardan bu döneme ait hiçbir bilgi edinilememekte ve dolayısıyla bu tarihler karanlık olarak kalmaktadır. Lidya Devletini ünlü krallarından Gieges'in Tire'de görev yapması da yörenin önemini arttırmıştır. Daha sonra Thomos (Bozdağ)'dan inen Faktalos (Sart Deresi) çayının altın rezervleri Lidya'yı zengin bir ülke yapmış ve dünyadaki ilk madeni sikke burada basılmıştır. Lidyalılardan sonra M.Ö. 650'li yıllarda Pers egemenliğine giren Tire, kısa bir süre sonra tekrar Lidya'ya bağlanmıştır. Lidya Kralı Krezüs'ün döneminde yeni ve büyük bir uygarlık ile büyük zenginlik oluşturulmuştur. Sonraki dönemlerde Tire Romalılara geçmiş, bu dönemde de Anadolu'nun en seçkin şehri konumunu sürdürmüştür. Bu dönemde Tire bir Hiristiyan Şehri haline gelmiş ve birçok yerde kiliseler ve ayazmalar yapılmıştır. Bu dönemin eserlerinden Halkapınar Köyündeki II. Teos'un anıtsal mezarı dikkate değer bir örnektir.

Tire'nin Bizans döneminde de Kadıköy (İstanbul) ve Nikaea (İznik) meclislerinde de etkin, karar verici bir konumu olduğu bilinmektedir.

1390 yılında Aydınoğulları Beyliği Osmanlılara bağlanınca Beylik Lideri İsa Bey Tire'e oturmaya zorunlu tutulmuş ve başkent Selçuk'tan çıkarılmıştı Yıldırım Bayezid İsa Bey'in Kızı Hafsa Sultan'ı alarak akrabalık sağladı. Bu olay Beyliğin ilk sona erişi oldu. Osmanlı Devleti'nin Ankara Savaşından yenik çıkması siyasi dengeyi değiştirdiği gibi Aydınoğulları Beyliği'nin yeniden tarih hanesinde görülmesini sağladı. Beyliğin Ankara Savaşından sonraki yönetim kenti Tire olmuş, Beylik Lideri İsa Bey'in çocukları Musa ve II. Umur Beyler babalarının ölümünden sonra Beyliği Tire'den yönetmişlerdir.

1426 yılında kesin olarak Osmanlı Devleti'ne bağlanan Tire, gerek siyasi gerek ekonomik ve gerekse kültürel varlığı nedeniyle Osmanlıların bu kente daha ciddi eğilmelerini sağlamıştır. Bu dönemde yeni kurulan Aydın vilayetinin sancağı da Tire olmuştur. Özellikle II. Murat ve Fatih Sultan Mehmet dönemlerinde girişilen imar, hareketleri kenti kısa sürede imparatorluk sınırları içinde birinci dereceden kent konumuna sokmuştur.

Türkiye'nin idari örgütlenmesinde önemli yer alan Tire, 1922'de Kurtuluş Savaşının kazanılması ve 1923 yılında Cumhuriyetin ilanı ile 20 Nisan 1924 tarihli sancakların kaldırılması ve yerlerine illerin kurulması kanunu ile yeni kurulan İzmir iline bağlanmıştır.

Ulaşım

İzmir(Basmane)- Torbalı - Bayındır - Tire , istasyonları arasında her gün günde 5 kez karşılıklı 90 dk süren tren seferleri düzenlenmektedir.İlçede demiryolu ulaşımı modern olarak yapılmakta ve çok yaygın olarak kullanılmaktadır.

Ayrıca İzmir,Selçuk,Ödemiş,Torbalı,Bayındır otogarlarından minibüs seferleri de mevcuttur. İstanbul,Ankara,Antalya otogarlarından ise karşılıklı otobüs seferleri düzenlenir Özel araçla ise İzmir-Aydın karayoluna girdikten sonra Torbalı-Aydın tabelalarını takip ederek. Torbalı ve Çaybaşı'nı geçtikten sonra kavşaktan Tire istikametine devam etmelisiniz bu yol 100 dk sürer.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Tire,_%C4%B0zmir).

Tire Resmi Kurum Telefon Numaraları

Tire Kaymakamlığı: 0 232 512 15 05 - 511 21 21
Tire Belediyesi:(0232) 512 33 21 - 512 10 59 - 512 33 15
Tire Devlet Hastanesi:0 232 512 15 22
Tire İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 512 1894
Tire İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 512 1821
Tire Adalet Sarayı:(0232) 511 0277
Tire Askerlik Şubesi:(0232) 512 00 56
Tire Mal Müdürlüğü:0232 5121511
Tire Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 512 50 48

Karaburun

Yüzölçümü:447 km2 (172,6 mi2)
Nüfus:9,092
Posta Kodu:35000
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Karaburun, Türkiye'nin İzmir iline bağlı bir ilçe. Karaburun Yarımadası'nda bulunan ilçenin 1 beldesi ve 13 köyü vardır. İlin en küçük ilçesidir.

Karaburun ilçe merkezi Kaza, İskele, Burgaz Arkası ve Bodrum olarak 4 ana kısıma ayrılmıştır. İskele kazanın balıkçı barınağının bulunduğu yerdir. Aynı zamanda da akşamları insanların yürüyüş yaptığı kordon boyudur. Burgaz arkası daha çok yazlık evlerin olduğu kesimdir. Bodrum ise ilçenin en işlek plajının bulunduğu kısımdır.

Karaburun'da İskele'nin önünde Büyük Ada ve Burgaz Arkasına bakan Küçük Ada bulunmaktadır.

Coğrafya

İzmir merkeze uzaklığı 106 km'dir. Merkezi aynı adlı yarımadanın kuzeydoğusundadır. İç denize bakan tarafının karşı kıyısında Foça, Küçükbahçe tarafında Çeşme ilçeleri yer alır.

Ulaşım

İzmir'e bağlı Üçkuyular semtinden kalkan Karaburun midibüsleri vasıtasıyla ulaşım sağlanmaktadır. 2007 yılında başlayan Üçkuyular-Karaburun İskele seferleri 2008 yılında durdurulmuştur. 2009 yılı itibariyle Foça-Karaburun Saipaltı yazlık hafta sonu seferleri başlamıştır.

İzmir yolu üzerinde bulunan Seferihisar ilçesi üzerinden ara bağlantılarla, doğrudan Selçuk'a geçiş mümkündür.

2013 yılında iyte mordoğan arasındaki yol yeni yapılmış ulaşım 56 km e düşürülmüstür [4]. yolun karaburun merkeze ulaştırılması çalışmaları devam etmektedir .

İzmir büyükşehir belediyesi yeni aldığı katamaranlar ile karşıyaka karaburun arasında sefer duzenlemeyi planlamaktadır.

Turizm

Her ne kadar doğal zenginlikleri itibari ile tatil turizminin tüm imkânlarına sahip olsa da, turistler açısından tenha denilebilecek bir durumdadır. Bunda en büyük etmen olarak çok virajlı ve dar yollara sahip olması gösterilmektedir. Tabii ki bu girintili çıkıntılı kıyı şeridi virajlar yanında birçok irili ufaklı koyları da beraberinde getirmektedir.

Karaburun konumu itibari ile açık denize baktığı için, suyun devirdaim içinde olması nedeniyle, temiz bir denize sahiptir. Lodoslu veya poyrazlı kötü hava şartları sebebiyle dalgalı ve çalkantılı durumlar dışında, deniz çok berraktır. Dik dağlık yapısı gereği kumsaldan çok kayalık yapıya sahip olan Karaburun, su altı zenginliği açısından dikkat çekmektedir. Bu yapısı ile tüplü ve tüpsüz dalış meraklılarının ilgisini çekmektedir. Balıkçılık ile ilgilenenler için de birçok imkân sunmaktadır.

Turizm sayfiye ağırlıklı olsa da, bahar aylarında açan yüzlerce çeşit çiçekler temiz hava ve doğa meraklılarını kendine çeker. Özellikle kelebek ve çiçek fotoğrafçılığı ve trekking ile ilgilenen yerli turistlerin vazgeçilmez ziyaret noktalarından biridir Karaburun yöresi.

Turist potansiyelini daha çok yazlığı olan yerli turistler oluşturmaktadır. Yabancı turistlere fazla rastlanmamaktadır. Buna bağlı olarak yazlık eğlenceye yönelik tesisleri sınırlıdır. Özellikle İskele mevkiinde deniz kenarındaki balık restoranları ve birkaç kafe dışında fazla tesis yoktur. İskele mevkiinin kuzeybatısında yaklaşık yarım mil açığında bulunan Büyük Ada turizme açık olup, ancak tekne kiralama ile ya da yerel halkın kendi tekneleri ile sağlanabilmektedir. Adada herhangi bir turistik tesis bulunmamakta sadece kuzey ucunda çakarlı deniz feneri bulunmaktadır. Adada ayrıca küçük keçi sürüsü de bulunmaktadır. Keçilerin mevcudiyeti ve sert hava koşulları yüzünden adada ağaç yetişmemekte, sadece maki tipi bitki türleri yetişmektedir. Adanın güneyinde poyrazdan korunaklı küçük bir koyu ve plajı vardır.

İlçede üç adet turistik otel bulubmaktadır. Bunu dışında konaklama için ağırlıklı olarak butik tip pansiyonlar, pansiyonlar ve ev pansiyonculuğu kullanılmaktadır.

Yaz aylarında öğleden sonra başlayıp hava kararıncaya kadar her gün düzenli esen imbat rüzgarına sahiptir.

Ekonomi

Başlıca ticari ürünleri enginar, üzüm, nergis çiçeği, nar, narenciye, bademdir. Yöreye has olarak nitelendirilebilecek olan hurma zeytini ve kopanisti peyniri vardır.

Yörede ayrıca balıkçılık da köylüler tarafından ağ veya olta aracılığı ile yapılmaya devam etmektedir. Özellikle gezgin balık türlerinden kefalin ağ (yörece dalyan tipi denilen ve kazıklar arasına yerleştirilen yatay ağ düzeneği) ile avlanması oldukça yaygındır. Ağustos ve Eylül aylarında topan kefal avcılığı verimli geçer. Bunun yanında açık denizde kalamar, mercan, istavrit, kolyoz avcılığı da amatör olarak yapılmaktadır. Koylarda ise kıyıdan veya küçük tekneler ile amatör olarak sargoz, kupes, melanur, hani avcılığına sıkça rastlanır.

Karaburun Köyleri

Karaburun Yarımadasında kurulu Karaburun ilçesine bağlı köyler, guruplar halinde birbirine uzaktır. Karaburun ilçesi; düşük nüfus yoğunluğuna karşın, yüzölçümü olarak geniş bir alana yayılmıştır. Yaklaşık 500 km2.

İskele Yerleşimleri

Köyler, tepelerin yamaçlarına ve ağırlıklı olarak denizden kolay görünmeyen noktalara eski zamanlardaki korsan tehlikesi yüzünden kurulmuştur. Bu nedenle, genelde her köyün, denize ulaşımı mümkün kılacak birer iskelesi vardır. Bu iskelelerin bir bölümü hala kullanılmakta ve geliştirilmektedir.

İskele yerleşimlerinden bazıları giderek, köylerden daha büyük hale gelmiştir. Örneğin; Mordoğan olarak bilinen yerleşim, aslında Mordoğan İskelesi'dir ve gerçek Mordoğan Köyü, denizden 2-3 km. içeridedir. Aynı şekilde; Denizgiren yerleşimi Küçükbahçe köyünün, Kaynarpınar yerleşimi İnecik köyünün iskeleleridir.

Mordoğan beldesinde bir Yat Limanı yapılmaktadır.

İskeleler

Karaburun İskelesi - Karaburun Merkez
Mordoğan İskelesi - Mordoğan Beldesi
Kaynarpınar İskelesi - İnecik Köyü
Eşendere İskelesi - Ambarseki Köyü
Saip İskelesi - Saip Köyü
Yeniliman İskelesi - Tepeboz Köyü
Denizgiren İskelesi - Küçükbahçe Köyü

Yerleşim Olan Koylar

Bodrum Koyu - Karaburun Merkez
Kuyucak Koyu - Karaburun Merkez
Badembükü Koyu - Parlak Köyü
Hamzabükü Koyu - Sarpıncık Köyü
Yukarı Boyabağı Koyu - Kösedere Köyü
Aşağı Boyabağı Koyu - Kösedere Köyü
İçmekıyısı Koyu - Kösedere Köyü
Dereağzı Koyu - Eğlenhoca Köyü
Ardıç Koyu - Mordoğan
Körfez Koyu - Mordoğan
Manal Koyu - Mordoğan
Azmak Koyu - Mordoğan

Koylar

Çatalkaya Körfezi
Süngerci Koyu
Sıcağıbükü Koyu
Kumbükü Koyu
Akbük Koyu
Olcabük Koyu
Eğriliman Koyu
Dikencik Koyu
Karareis Koyu
Kocadere Koyu
Gerence Koyu(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Karaburun)

Karaburun Resmi Telefon Numaraları

Karaburun Belediyesi:232 731 40 01 - 232 731 30 20
Karaburun Kaymakamlığı: 0(232) 731 30 01
Karaburun Adalet Sarayı:0(232) 7312104
Karaburun İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 731 3030
Karaburun İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 731 3013
Karaburun Askerlik Şubesi:0 232 457 50 50
Karaburun Jandarma Komutanlığı:(0232) 731 3016
Karaburun Vergi Dairesi:0 232 731 28 75
Karaburun Mal Müdürlüğü:0(232) 731 30 01

Seferihisar

Yüzölçümü:369 km2 (142,5 mi2)
Nüfus:33,588
İl Posta Kodu:35460
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Seferihisar, İzmir'in güneybatısında ve Ege Bölgesi'nde yer almaktadır. Seferihisar, Cumhuriyet öncesinde 1884 yılında ilçe olmuştur. Günümüzde İzmir'in 30 ilçesinden birisidir.

Seferihisar'ın Beyler, Çamtepe, Düzce, Gödence, Gölcük, İhsaniye, Kavakdere, Orhanlı ve Turgut olmak üzere toplam 9 köyü ve Doğanbey ile Ürkmez beldeleri bulunmaktadır. Çamtepe Güzelbahçe ilçesinden 2001 yılında Seferihisar'a bağlanmıştır. Beyler, Orhanlı, Gödence, Çamtepe ve İhsaniye köyleri orman köyleridir. Kavakdere köyü ise dağınık yerleşme yapısına sahiptir. Orhanlı köyü 1979 tarihinden itibaren yeni yerleşim alanına kurulmuş, eski köyün yerinde bir mahalle kalmıştır. Evliya Çelebi'nin de dediği gibi zeytin ve üzüm ilçenin temel geçim kaynakları arasındadır.

Seferihisar ilçe merkezi 6 mahalleye sahiptir. Bunlar, Turabiye, Cami Kebir, Hıdırlık, Tepecik, Çolak İbrahim Bey, Sığacık ve Ulamış mahalleleridir.

Tarih

Seferihisar ilçesi topraklarında en eski yerleşim yeri Teos olup, burasının MÖ 1000 yıllarında Akalar'dan kaçan Giritliler tarafından kurulduğu ve İonialıların bir kenti olduğu bilinmektedir. Böylece yörenin 3000 yıllık bir yerleşim yeri olduğu söylenebilir.

Coğrafi Konum

İl merkezine uzaklığı 45 km’dir. Kuzeyde Urla ve Güzelbahçe, Doğuda Menderes ile çevrilidir. İlçenin batısının ve güneyinin Ege Denizi’ne kıyısı olmakla birlikte ilçe merkezi denizden 5 km içeride bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 386 km²’dir. Seferihisar’ın matematiksel konumu ise 26°45'00" doğu; 27°01'30" doğu boylamları ile 38°17'00" kuzey ve 38°02'00" kuzey enlemleridir.

İlçe topraklarından demiryolu hattı geçmemekte, en yakın istasyon İzmir kent merkezinde (45 km) ve Adnan Menderes Havalimanı’nda (40 km) hizmet vermektedir.

İlçenin deniz kıyısında yolcu ve yük taşımacılığına ait bir limanı bulunmazken, Sığacık’ta bir balıkçı barınağı ve 400 yat kapasiteli yat limanı bulunmaktadır.

İlçe merkezinin kuruluş yeri deniz seviyesinden 18 m yüksektedir. Kent, kuzey-güney yönünde uzanan Kızıldağlar’ın (1080m) batısında, denize inen yamaçlar ve Kocaçay vadisinin düzlükleri üzerine kurulmuştur.

Seferihisar ilçe merkezinin yakın çevresindeki yerleşmelere uzaklığı şöyledir:

Güzelbahçe: 23 km
Konak (İzmir kent merkezi): 45 km
Urla: 30 km
Çeşme: 85 km
Ürkmez: 23 km
Gümüldür: 28 km
Özdere: 38 km
Selçuk: 52 km
Menderes: 45 km

Yerşekilleri

Seferihisar, Urla Yarımadası'nın alçak depresyonlarından biri üzerinde yer almaktadır. Güzelbahçe'den Seferihisar'a doğru uzanan bu geniş depresyon alanı yer yer akarsularla parçalanmış olduğundan arızalı bir görünüm sunar. Bu alan, daha sonra Ulamış, Düzce ve Turgut köylerinin bulunduğu geniş depresyonla birleşerek güneybatı yönünde düz ve düze yakın eğimlerle Azmak Ovası'na ulaşır, oradan da denizle son bulur.

Seferihisar morfolojik bakımdan bazı birimlere ayrılabilir. İlk ayırt edilen birim aşınım yüzeyleridir. Akarsu vadileriyle yarılan aşınım yüzeylerinin eteklerindeki yamaçlar ise ayrı bir morfolojik birim oluşturur.

Seferihisar yöresinin yer şekillerinde akarsu aşındırması sonucu meydana gelen biriktirmenin rolü büyüktür. Nitekim Azmak Dere, Yassı Çay ve kollarının biriktirme şekillerinden alüvyal ova düzlükleri oluşmuştur. Azmak Dere ve kollarının oluşturduğu taban ovasına Azmak Ovası denilmekte, bir başka ova tabanı ilçe merkezinden başlayıp, Teos ören yerine kadar devam etmektedir.

Seferihisar'da diğer bir morfolojik birim kıyılardır. Kıyılar, Urla Yarımadası'nın diğer kıyıları gibi girintili çıkıntılıdır. Bu kıyıların girintili çıkıntılı olmasının nedeni; dördüncü zaman (kuaterner) glasyel dönemi sonunda deniz seviyesinin yükselmesi ve bu arada tektonik hareketler sonucu meydana gelen kırılmalara bağlanabilir.

Sığacık ovası ve güneyindeki kıyılar düz ve girintisizdir. Bu alanlar dereler tarafından getirilen alüvyonla dolmuş ve bugünkü şeklini almıştır.

İlçe arazisinde en fazla yükselti 680 metre ile Çakmaktepe'dedir.

İklim

İklim şartlarının belirlenmesinde planeter faktörlerden başka yükselti, rölyef, bakı, kıyı konumu, denizden uzaklık, kıyı akıntıları gibi fiziki coğrafya koşulları da etkili olmaktadır. Seferihisar'da ise morfolojik bakımdan yüksek alanlar az olduğu için rölyefin ve yükseltinin pek etkisi yoktur. Yörenin ikliminde en büyük etki denize aittir. Denize yakınlık ve denizin ılıman etkisiyle sıcaklık kış aylarında pek düşmez.

Seferihisar'da ortalama yıllık sıcaklık, meteoroloji istasyonunun 1929-1995 yılları arası kayıtlarına göre; 16.4 C°, aylık ortalama maksimum sıcaklık Temmuz ayında 35.2 C°, aylık ortalama minimum sıcaklık 4.2 C° dir.

Seferihisar ve çevresinde yüksek yaz sıcaklıkları yaşanırken kışlar ılık geçmektedir. Bu duruma göre Seferihisar'ın Akdeniz termik rejim bölgesi içinde olduğu söylenebilir. Çünkü yılın 4 ayında (Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül) sıcaklıklar 20 C° nin üstündedir.

Seferihisar'da yıllık ortalama rüzgar hızı, yaklaşık olarak 3,5 m/sn civarındadır. Ocak, Şubat, Mart aylarında rüzgar hızında nisbi bir artış gözlenirken Mart ayından Haziran ayına kadar bir azalma daha sonra tekrar yükselme gözlenmekte ise de bunlar önemli bir değer değildir. Diğer yandan kışın ve geçiş mevsimlerinde rüzgarın hızı zaman zaman oldukça artmaktadır.

Seferihisar'da yıllık ortalama bağıl nem64 olup, aylara göre değişmektedir. Sonbahar'dan itibaren bağıl nem oranı ilkbahar sonuna kadar yıllık ortalamadan fazla, Mayıs ayından itibaren yıllık ortalamanın altındadır. Minimum nem durumuna bakıldığında; hiçbir ayda atmosfer neminin10'un altına düşmediği anlaşılır. Batı sektörlü rüzgarların etkin olduğu, sıcaklığın azaldığı, bulutluluğun arttığı kış aylarında bağıl nem oranı artmakta, kuzey sektörlü rüzgarların görüldüğü ve bulutluluğun azaldığı yaz aylarında ise azalmaktadır. Kısaca söylenebilir ki deniz etkisinde olan yörede bağıl nem değerleri her ay yüksektir.

Seferihisar'da yıllık ortalama yağış miktarı 588.1 mm dir. En yağışlı mevsim kış mevsimi ve ne yağışlı ay Aralık ayıdır (142mm). En az yağış ise yaz aylarında görülür (Temmuz ayında 1 mm). Seferihisar yarı nemli, mezotermal, su noksanı yaz aylarında çok kuvvetli, deniz etkisi alan bir özelliğe sahiptir. Mayıs-Eylül ayları arasında topraktaki su yetersizliği yörede tarım faaliyetlerini olumsuz etkilemektedir. Kasım ayından Nisan ayına kadar olan dönemde ise buharlaşma az olduğu ve yağış miktarları da yeterli olduğu için toprakta su bulunmaktadır.

Bitki Örtüsü

Seferihisar ekolojik ve fizyonomik bakımından ortak özellikler gösteren bitki topluluklarına sahiptir. Bitki toplulukları iki ana formasyonda görülür. Bunlar; maki topluluğu ve orman topluluğudur. Maki olarak ayırt edilen ve baskın türlerini, delice, menengiç, zakkum, katırtırnağı ve yer yer fundaların oluşturduğu formasyonda maki - garip şeklinde topluluklar da vardır. Ayrıca küçük topluluklar halinde kızılçam ormanları ile yüksek yapılı, kalın gövdeli, tek ağaç şeklinde meşeler yayılış gösterir. Doğal bitki örtüsü arasında kültür bitkilerinden zeytin ve narenciye ağaçları dikkati çeker.

Ekonomi

Seferihisar ilçesi genelinde ekonomik faaliyetlerin temelini tarım ve onun içerisinde de zeytincilik oluşturmakta iken, narenciye ve enginar yetiştiriciliği ile süs bitkileri ağırlıklı seracılık, hayvancılık son yıllarda önemli gelir kaynağı olmaya başlamıştır. Öte yandan balıkçılık devam ederken, turizm; günümüzde ilçe ekonomisine katkı veren en önemli sektörlerdenbiri haline gelmiştir. Nüfusun80'i tarımla uğraşmaktadır.

İlçenin sanayi ve ticaret hayatında çeşitli alanlarda faaliyet gösteren işletme, fabrika, atölye ve imalathaneler bulunmaktadır. Bunları saymak gerekirse; İlçe merkezinde tanzim et satış mağazası ve otobüs işletmesi olmak üzere 2 adet belediye iktisadi teşekkülü, 11 adet un fabrikası, 9 adet mandıra, 8 adet zeytinyağı fabrikası, 11 adet yaş meyve-sebze paketleme işletmesi, 2 adet beşer tonluk süt toplama merkezi, 50 adet marangoz imalathanesi, 10 adet soğuk demir atölyesi, 6 adet alüminyum ve 4 adet plastik imalathanesi bulunmaktadır. Narenciye paketleme tesislerinde işlenen ürünler ihraç edilmekte, diğer imalathane ve atölyeler ise ancak ilçe ihtiyaçlarını karşılamaktadır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Seferihisar)

Seferihisar Resmi Kurum Telefon Numaraları

Seferihisar Kaymakamlığı:0 232 743 56 82
Seferihisar Belediyesi:0 232 743 39 60
Seferihisar Devlet Hastanesi:0 232 743 56 84
Seferihisar İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0 232 743 57 32
Seferihisar İlçe Emniyet Müdürlüğü:0 232 743 57 91
Seferihisar Adalet Sarayı:0 232 743 57 51
Seferihisar Jandarma Komutanlığı:0 232 743 57 40
Seferihisar Askerlik Şubesi:0 232 743 57 74
Seferihisar Savcılık:0 232 743 57 67
Seferihisar Mal Müdürlüğü:0 232 743 57 39.

KONAK

  Konak, şehrin en işlek ve en merkez ilçelerinden biridir. Tarihi antik çağlara dayanan İzmir’in hatta Türkiye‘nin en ünlü ve güzel ilçelerinin başında yer alır. Birçok antik çağlardan kalan eserlere, Osmanlı yapılarına ev sahipliği yapar. Fakat en belirgin özelliği Cumhuriyet Dönemi eserleridir. Bu özellikleri ile İzmir’in tarihi ve turistik cazibe merkezidir. Aynı zamanda İzmir’in kültür, sanat, eğlence ve ticaret alanlarından biridir.

  Kemeraltı Çarşısı ve Smyrna kentinin Romalılara ait Agora Ören Yeri turist akınına uğrar. Konak İskelesi, Konak Meydanı ve Saat Kulesi dünyaca ünlüdür.Kordon boyu diye tabir edilen sahil yolu, yürüyüş ve bisiklet parkurlarıyla, dinlenme alanlarıyla İzmirlilerin önemli uğrak noktasıdır. İnsanlar burada şehrin stresinden kurtulup huzurlu bir nefes alır.

  Sosyal yaşama hâkim olan birlik ve beraberlik duygusu, insanların birbirlerine olan hoşgörü ve saygısı hemen fark edilir. Anadolu’daki kadar sıkı olmayan örf ve adetlere olan bağlılık yerini arkadaşlarla sıkı bağlara bırakmıştır. Çoğunlukla çekirdek aile dediğimiz aile tipi yoğundur.

  Yüzölçümü 69 km2 olan Konak’ın köyü ve beldesi yoktur, bu yüzden nüfusunun tamamı kentlidir. İzmir’in nüfus sayısına göre en kalabalık dördüncü ilçesidir. Doğu tarafı Bornova, güney tarafında Karabağlar ve Buca, kuzey tarafında ise Bayraklı ilçesi bulunur.

  5903 koltuk kapasiteli 18 salonu olan 8 Kültür Merkezine sahip Konak kültürel ve sanatsal açıdan çok zengindir. Her gün mutlaka gidebileceğiniz bir etkinlik vardır. Halk bu tür kültürel ve sanatsal faaliyetlere yoğun ilgi gösterir.

  6 Mart 2008 tarihinde kabul edilen 5747 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla Konak ilçesinden 55 mahalle ve 2 köy Karabağlar ilçesine bağlanmış, geride 113 mahalle kalmış. Bu şekliyle 14 meydanı, 19 bulvarı, 90 caddesi ve 2905 sokağı olan hareketli bir ilçe olarak göze çarpar.

  Akdeniz ikliminin hâkim olduğu ilçede;yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçiyor. Denizden yüksekliği Konak meydanında 3 metre, Kadifekale'de ise 185 metredir.

  Nüfusun genel eğitim seviyesi İzmir ve Türkiye ortalamalarında olmasına rağmen çok köklü ve çok başarılı okullara ev sahipliği yapar. Sınırlarında bulunan İzmir Atatürk Lisesi, İzmir Kız Lisesi, Özel İzmir Amerikan Lisesi, İzmir Özel Türk Lisesi ve Özel İzmir Saint Joseph Fransız Lisesi hem Konak’ın hem İzmir’in hem de Türkiye’nin en gözde okullarındandır.  Bunlarla birlikte ilçede 73 İlköğretim Okulu, 78 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 78.458 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda, 4.271 öğretmen görev yapmaktadır.

  Homojen olmayan bir kültürel yapısı olan Konak’ın her semti ayrı kültürel özellikleri barındırır. Sahile yakın olan Göztepe, Alsancak, Güzelyalı, Küçükyalı semtlerinde İzmir’in yerlisi diye tanımlayacağımız uzun süredir burada yaşayan eğitim ve kültür seviyesi yüksek aynı zamanda  ekonomik geliri de   yüksek İzmirliler ikamet eder. Konak’ta sayıları az da olsa Hıristiyan ve Yahudi vatandaşlarımız da genelde bu semtlerde yaşarlar, kiliseleri ve havraları bulunur.

  Sahilden bir kuşak arkada ise genelde orta gelir gurubuna mensup Konya, Manisa başta olmak üzere çevre illerden, Karadeniz Bölgesi’nden gelen Anadolu kültürüne sahip nüfus bulunur. Kadifekale ve civarı ise Mardin ağırlıklı olmaz üzere doğu ve güneydoğu ağırlıklı bir nüfus yer alır. İç kesimlerde Balkanlardan göçen ailelerin yoğun olduğu mahalleler bulunur. Tepecik tarafları ise Roman vatandaşların ikamet ettiği yerlerdir. Bu sayede rengârenk bir kültürel mozaiğe sahiptir Konak. Bu yüzdendir ki yüzlerce hemşeri derneğine rastlarsınız.

  Şehir gezginleri için dünyada mutlaka görülmesi gereken şehirlerden biri olan İzmir’in en gözde ilçelerinden biri olan Konak size birçok gezi noktası sunar. Konak da bir gezi planı yapmak isterseniz size yardımcı olması açısından bir liste yaptık. İşte Konak’ın en iyi gezi, tarihi ve turistik noktaları;

Konak’ın Müzeleri:

1- İzmir Etnoğrafya Müzesi; 19. YY'da neoklasik tarzda yapılmış olan bina 1831'de St. Roch Hastanesi olarak kullanılmış, daha sonra Hıfzı Sıhha ve Sağlık Müdürlüğü olarak kullanılmış, 1984 yılından itibaren de müze olarak hizmet vermeye devam etmektedir.

2-İzmir Arkeoloji Müzesi; Konak Bahribaba Parkı içinde bulunan tarihi eserlerle dolu muhteşem bir müzedir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Gözlü Kilise’de (Aya Vukla) hizmet verirken, 1984 yılından sonra şu anki yerine taşınmıştır

3-İzmir Tarih ve Sanat Müzesi; Helenistik ve Roma İmparatorluklarından kalan, Smyrna harabelerinden çıkarılan tarihi eserlerin sergilendiği müze 2004 yılında hizmete açıldı.

4-Atatürk Müzesi; Atatürk’ün, İzmir’e geldiği zamanlarda konakladığı bina 1980 yılında Osmanlı ve Levanten mimarisi karışımı neoklasik bir yapı olarak inşa edilmiştir. Alsancak 1. Kordon'da yer alan bina tarihi değeri yüksek önemli bir müzedir.

5-İnönü Evi Müzesi; İsmet Paşa’ya ait eşyaların sergilendiği müze 1999 yılında hizmete açılmıştır.

6-İ.B.B. Ahmet Piriştina Kent Arşivi ve Müzesi; İzmir’in ünlü itfaiye binası uzun yıllar hizmet verdikten sonra 2004 yılında harika bir müzeye dönüştürüldü.

7-TCDD Müze ve Sanat Galerisi; Tarihi 1958 yıllarına dayanan tarihi bina, İngilizler tarafından inşa edilmiştir. Müzede Atatürk fotoğrafları, vagonlar ve lokomotifler sergileniyor.

 

Konak’ın Tarihi  ve Turistik Yerleri:

1-Agora Ören Yeri; Roma Dönemi’nden kalma çok önemli bir tarihi alan olan Agora, o dönemin en önemli ticaret merkeziydi. Her ne kadar ticari bir alan olsa da politik toplantıların yapıldığı, halk mahkemelerinin kurulduğu, anıtların heykellerin sanatsal etkinliklerin yapıldığı bir meydandır. Fotoğraf sanatçıları için muhteşem kareler yakalama imkânı verir.

2-Saat Kulesi; Konak meydanın ortasında yer alan tarihi kule aynı zamanda İzmir'in de simgesidir. Dünyaca ünlü Tarihi Saat Kulesi İzmir’e gelen yerli ve yabancı turistler için ilk gezi noktalarından biridir.

3-Hükümet Konağı; Konak’a adını veren hükümet konağı 1970 yılında yanmasına rağmen aslına sadık kalınarak onarılmıştır. İzmir’in 19.Yüzyıldan beri tarihine tanıklık eden Konak binası görülmeye değerdir.

4-Uşakizade Latife Hanım Köşkü; Atatürk ile Latife Hanım’ın nikahına tanıklık eden bina 2001 yılından beri okul ve müze olarak hem tarihe hem geleceğe ışık tutar.

5-Meserret Oteli; 1911’lerde otel olarak hizmete girmiş tarihi bina,İzmir’e gelen önemli şahsiyetlere konaklama imkânı vermiş, şimdilerde ise çarşı ve kafe olarak hizmet vermeye devam ediyor.

6-Başdurak Camii; Geçmişi 1652 yıllarına dayanan tarihi cami, Kemeraltı’nda bulunuyor.

7-Hisar Cami; Mihrabı, minberi ve vaaz kürsüsü görülmeye değer nitelikte zarif ve kıvrımlı işlemeleri mükemmel olan cami, Osmanlı mimarisini yansıtan geçmişi 16. Yüzyıla dayanan harika bir tarihi eserdir.

8-Konak Yalı Cami; Kütahya çinileriyle muhteşem, sekizgen yapısıyla oldukça dikkat çekici eser, Saat Kulesinin yanındadır.

9-Saint. Polycarp Kilisesi; Duvarlarında ve tavanlarında bulunan muhteşem fresko ve süslemeleriyle ziyaretçilerine harika bir görsel şölen yaşatan kilise 17.yüzyılda Fransız Kral 13. Louis tarafından yaptırılmıştır.

10-Kızlarağası Han; Kemeraltı bölgesinde, Hisar Cami'nin hemen yanında bulunan müthiş bir eserdir. Muhteşem taş işçiliği görülmeye değerdir. Kemeraltı gezinizin yorgunluğunu atmak için mutlaka bu handa bir kahve için.

11-Abacıoğlu Han; Balcılariçi olarak bilinen bölgede bulunur. 18.Yüzyılda Hacı Mustafa Ağa tarafından yaptırılmıştır.

12-Çakaloğlu Hanı; Benzerine pek rastlanmayan formda yapılmış han, büyük İzmir yangınına tanıklık etmiş, izlerini hala tavanında görebileceğiniz bir çarşıdır.

13-İl Turizm Müdürlüğü; 1891 yılında ticaret borsası amacıyla yapılmış tarihi bina, işgal yıllarında Yunan Milli Bankası olarak bir süre kullanılmış, daha sonra İzmir geri alındıktan sonra postane binası olarak hizmet vermiştir.

14-Emniyet Oteli; Odalarındaki tavan resimleriyle ve süslemelerle bilinen tarihi otel 1903 yılında inşa edilmiştir.

15-Dönertaş Sebili; Osmanlı mimarisinin muhteşem örneklerinden biri olan sebil, süsleme ve motifleriyle ünlüdür. Elle döndürülen bir mermer sütuna sahiptir. Efsaneye göre sütunun döndürülememesi halinde deprem olacağına inanılırmış.

16-Yunan Konsolosluğu binası; Sahil şeridinde bulunan bina tarihi dokusu açısından dikkat çeker.

17-Büyük Kardıçalı Han; 88 yıllık tarihi bina, Cumhuriyetin ilk yıllarının ulusal mimarisini yansıtır.

 Kemeraltı camii, Kestanepazarı cami, Salepçioğlu Cami, Hamidiye cami, Hisar cami, Eşrefpaşa cami, Faik paşa cami gezip görebileceğiniz diğer tarihi camilerdir.

 Bunların yanında Saint John Kilisesi, Anglikan Kilisesi, Şalom Sinagogu, Bet İsrail Sinagogu, Bet İllel Sinegogu, Konak’taki diğer önemli ibadethanelerdir.

 Konak’ın diğer tarihi binaları ise; Borsa Sarayı, Ziraat Bankası, Osmanlı Bankası, Vakıflar Bankası, Turizm Müdürlüğü binaları, Alsancak Gar,

 

Konak’ın Gezilecek Görülecek Yerleri:

1-Konak Meydanı; İlk çağlarda iç limana dahil olan alan, 1402 yılında Timurlenk’in İzmir kuşatması sırasında, Kadifekale’den getirilen taşlarla doldurulmuş bir meydandır. İzmir’in kalbi diyebileceğimiz Konak Meydanı’nda yapılacak çok şey var. Ünlü Kemeraltı çarşısının başladığı, tarihi saat kulesinin bulunduğu alana gidin ve kendinizi keşfe bırakın.

2-Anıtlar: Atatürk Anıtı; 1933 senesinde Pietro Canunica isimli İtalyan asıllı bir heykeltıraşa yaptırılan eser,tüm heybetiyle Atatürk’ü at üstünde simgeler.  Hasan Tahsin Anıtı; 1974 yılında İzmir Gazeteciler Cemiyeti tarafından Heykeltraş Turgut Pura’ya yaptırılan anıt,Konak Meydanı’nda İzmir’in kurtuluşunu hatırlatır. Düşmana ilk kurşunu atan vatansever Hasan Tahsin’i simgeler.

3-Tarihi Kemeraltı Çarşısı; İzmir’in Cumhuriyet dönemi boyunca en önemli ticaret bölgesi olan Kemeraltı Çarşısı, Konak Meydanı’ndan başlar. Konak’ın ve İzmir’in en bilinen simgelerinden biridir.

4-Ali Paşa Meydanı ve Şadırvanı; Sekiz yüksek mermer sütunun üzerine oturtulan kurşun büyük bir kubbenin altında bulunan şadırvan,Kemeraltı’nın sadece alışveriş yeri olmadığını size hatırlatır. Şadırvanın bulunduğu küçük meydanda birçok lokanta vardır. Burada yemek yiyip dinlenirken şadırvanı incelemek ise bambaşka bir keyif.

5-Havra Sokağı; İsmini çevresindeki havralardan alan sokak yakın tarihe kadar meyhaneleriyle ünlüydü. Cumhuriyet’in ilk yıllarından günümüze, İzmir ve Konak’ın en büyük sebze ve balık pazarı alanıdır.

6-Cumbalı Evler; Alsancak’ta birçok örneğine rastlayacağınız Osmanlı ve Levanten mimarisi evler görülmeye değerdir. Bu yapılardan esinlenilerek Alaçatı’da birçok butik otel yapılmıştır.

7-Pasaport İskelesi; Konak kordon boyunda bulunur,  İngiliz ve Fransız mimarisinin izlerini rıhtımında, Osmanlı mimarisini ise binasında görebilirsiniz. Fotoğraf sanatçıları için harika kareler verir. Burada oturup çay içmek size keyif verecektir.

8-Oteller Sokağı; Size farklı bir zamandaymışsınız hissi verecek etkileyici bir sokaktır. Eski konutların otellere çevrildiği sokak, Basmane semtinde bulunuyor.

9-Basmane; 80 leri özlüyorsanız mutlaka Basmane’yi dolaşmalısınız. Tarihi dokusunu korumuş eski bir semttir, Basmane Garı’nın da bulunduğu semt sizi geçmişe götürecek.

10-Tarihi Asansör; İki semti birbirine bağlamasıyla oldukça ilginç ve İzmir’in en güzel manzaralarından birini sunan kule, 1907 yılında Musevi işadamı Nesim Levi tarafından yaptırılmıştır.

11-Kordon Boyu; Dünyanın en güzel sahil şeritlerinden biridir. 4 kilometrelik sahil şeridinde yürüyebilir, bisiklete binebilir, fayton turu yapabilirsiniz. Özellikle balık restoranları ve kafeleri çok ünlüdür. Turistik olarak çok rağbet görmektedir.

 

Konak’ın Parkları :

1-Kültür Park; İçinde İzmir Fuarı’nın da yapıldığı bu büyük alan, İzmir’in kalbinde bulunur.Temiz hava kaynağı binlerce ağacı olan harika bir parktır.

Konak’ın Önemli Devlet Kurumları :

1-İzmir Milli Kütüphanesi: Bir milyondan fazla kitaba sahip kütüphane,Konak’ın en önemli bilgi kaynağıdır.

İzmir Atatürk Lisesi, Gazi Ortaokulu, İzmir Kız Lisesi, Mithatpaşa Lisesi hem tarihi binaları ile hem de eğitime kattıkları büyük değer ile Konak için önemli mekânlardır.

Konak’ın Önemli Sosyal Tesisleri :

1- El-Hamra Sineması; Opera ve bale binası olarak kullanılır.

2- Gazi Mustafa Kemal Paşa Kültür Merkezi; birçok sanatsal etkinliğe ev sahipliği yapar.

3-TBMM Egemenlik Evi (Eski Belediye binası); Manevi değeri büyük olan bina, şimdi sanatsal etkinliklere tanıklık ediyor.

4- İzmir Devlet Tiyatrosu

5- İsmet İnönü Sanat Merkezi

6-Atatürk Kültür Merkezi

7- Sakıp SABANCI Kültür Merkezi

Narlıdere

Yüzölçümü:63 km2 (24,3 mi2)
Nüfus:63,743
Posta Kodu:35320
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Narlıdere, İzmir il sınırları içinde yer alan bir ilçe olup, kent merkezinde bulunmaktadır. Doğusunda Balçova, batısında Güzelbahçe, güneyinde Menderes ilçeleri ile, kuzeyinde İzmir Körfezi ile çevrelenir. İlçenin yüzölçümü 63 km² kadardır. 2008 yılı sayımına göre nüfusu 63.020'dir.İlçede biri özel toplam 10 ilköğretim Kurumu, biri özel toplam 4 ortaöğretim kurumu bulunmakta olup, 6.829 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 372 öğretmen görev yapmaktadır. Ayrıca Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi bu ilçe sınırları içerisinde bulunmaktadır. İlçede sağlık hizmetleri, üç sağlık ocağı ve bir sağlık evi tarafından verilmektedir. Narlıdere, prestijli konut alanlarının hızla geliştiği bir yerleşim yeri özelliği kazanmıştır. İlçede 1.500 civarında konut jeotermal enerjiyle ısıtılmaktadır.

Narlıdere ilçesinin sınırları içinde ayrıca olimpik yüzme havuzu vardır. Bu yüzme havuzu yirmi üçüncüsü İzmir'de düzenlenen Universiade oyunlarında ihtiyaç duyulduğundan yapılmıştır. Güney Deniz Saha Komutanlığı, Ege Ordu Komutanlığı, Narlıdere Kışlası ve lojmanları da Narlıdere'de bulunmaktadır.

Narlıdere Şehitliği, Kurtuluş Savaşı döneminde canlarını vatan uğruna veren gençlerin anısına yapılmış olup Atatürk Kültür Merkezi'nin karşısındadır. Toplam on dokuz mezar bulunan Narlıdere şehitliği'ne, ilk olarak I. Dünya Savaşı sırasında İngiliz Deniz Topçusu tarafından iki kez topa tutulan Sancakkale de ilk saldırıda şehit olan altı subay ve er gömülmüştür. Şehitlikte ayrıca, 15 Mayıs 1919'da İzmir'in işgali sırasında, Yunan kuvveti ve yerli Rumlar tarafından şehit edilen. 17. Kolordu Asker Alma Heyeti Başkanı ve Garnizon komutanı Albay Süleyman Fethi Bey ve 8 asker ile çeşitli zamanlarda şehit olan dört görev şehidinin mezarı bulunmaktadır.

Atatürk Kültür Merkezi, Narlıdere'deki en büyük kültür tesisi olup içinde düğün salonu da bulunmaktadır. Modern pazaryeri, diğer beldeler için örnek alınan bir pazaryeri projesidir. Kentsel dönüşüm projesi kapsamında 1056 konutluk Narkent toplu projesi sedece İzmir'e değil Türkiye'ye örnek bir kentsel dönüşüm modeli olarak Narlıdere'nin en güzel sırtlarında yükselmektedir.

İlçedeki Liseler; Narlıdere Cahide Ahmet Dalyanoğlu Anadolu Lisesi, Mehmet Seyfi Eraltay Anadolu Lisesi, Rasim Önel Anadolu Ticaret ve Ticaret Meslek Lisesi, Özel Takev Anadolu ve Fen Lisesi.

İlçedeki İköğretim Kurumları; Oğuzhan İlk/Ortaokulu, 12 Eylül Ortaokulu, Kılıçaslan İlk/Ortaokulu, İnönü İlkokulu, Mustafa Şık İlkokulu, Özel Takev İlk/Ortaokulu, İhsan Çelikten Ortaokulu, Didem Işıklı İlk/Ortaokulu, Hasan İçyer İlk/Ortaokulu, İlhan Onat İlkokulu.

Tarihçesi

İlçenin bulunduğu bölgeyi Romalılar Akhilleion diye adlandırmaktadır. Batı Anadolu ve Akdeniz havzasının en eski halklarından olan Luvi'lerin dilinde "su geçidi, boğaz" anlamlarına gelmektedir. Aynı kelime Osmanlılarda ise Sancak Kale, günümüzde Yeni Kale olarak ifade edilmektedir. İlçe tarihi, İzmir'in tarihi ile atbaşı gitmiştir. Antik çağda (İ.Ö. 2 bin yılları) Luvilerin bölgede egemen olduğu Hitit yazıtlarında belirtilmektedir. İ.Ö. 8.yüzyıl'dan itibaren Hellen kültürü bölgeye yerleşmeye başlamıştır. Bu yüzyıldan sonra bölge 5.yüzyıla kadar Lidya ve Pers egemenliğinde kaldı. 4. Yüzyılda Makedonya Kralı Büyük İskender'le birlikte Hellenistik çağ başlamıştır. 2.yüzyılda Romalıların, Roma İmparatorluğunun bölünmesiyle Bizanslıların egemenliği altında kalmıştır. 1071 yılında Selçuklu Beylerinden Çaka bey tarafından ele geçirilen bölge, daha sonra Selçuklular, Bizans, Ceneviz ve Rodos Şövalyeleri arasında el değiştirmiştir. Selçuklu Devletinin yıkılmasından sonra Aydınoğulları topraklarına katılan yöre daha sonra Osmanlı egemenliğine girmiştir. Osmanlı Devletinin Ankara Savaşını kaybetmesiyle tekrar Aydınoğulları'nın eline geçen bölge 2.Murat döneminde Osmanlı egemenliğine girmiştir. 1472 yılında bölgenin Venedik saldırısına uğramasıyla İzmir büyük ölçüde tahrip olmuştur. 1666 yılında şimdiki Yenikale mahallesi içinde kalan Sancakkale, Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz donanması tarafından iki kez topa tutulur. Birinci saldırıda ölen subay ve erlerimiz Narlıdere Şehitliğinde gömülüdür. Kale Köprülü Mehmet Paşa tarafından yaptırılmış ve 1688 depreminden sonra birkaç kez tamir görmüştür. 15 Mayıs 1919'da Yunan işgaline uğrayan yöre 9 Eylül 1922'de kurtarılmış ve 12 Eylül 1922'de Albay Çolak İbrahim ile Yüzbaşı Kemalin birlikleri düşmanı bölgeden tamamıyla temizlemiştir.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Narl%C4%B1dere)

Narlıdere Resmi Kurum Telefon Numaraları

Narlıdere Kaymakamlığı:0232 238 80 11-238 72 06
Narlıdere Belediyesi:(0232) 238 8743
Narlıdere Devlet Hastanesi:0232 239 29 29
Narlıdere İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0(232) 238 80 81-82
Narlıdere İlçe Emniyet Müdürlüğü: (0232) 238 8282
Narlıdere Askerlik Şubesi:232 457 50 50
Narlıdere Mal Müdürlüğü: 0 (232) 238 80 85

.

Menemen

Yüzölçümü:701 km2 (270,7 mi2)
Nüfus:142,836
Posta Kodu:35500
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Menemen, İzmir ilinin bir ilçesidir. İzmir merkeze (Konak) 33 km. uzaklıktadır. İlçe merkezi nüfusu 116147, ilçe nüfusu 128113'dür (2009 sayımı). Çileği, testisi ve diğer çömlekçilik ürünleri ile ünlü, Türkiye genelinde daha ziyade geçmişte yaşadığı dramlarla tanınan, günümüzde de Menemen Serbest Bölgesi ile geleceğe bakan bir merkezdir.16 Haziran 1919 günü, işgal esnasında halka itidal telkin etmiş bulunan Menemen Kaymakamı Kemal Bey ve maiyetindeki 6 jandarma şehit edilmiştir. 17 Haziran 1919 günü Bergama baskınında hezimete uğrayarak dönmüş bulunan Yunan birliklerinin Menemen'de gerçekleştirdikleri, muhtemelen 1000'e yakın kişinin bir gün içinde öldürüldüğü katliam Ege Bölgesi'de işgal döneminin en kara sayfalarından birini oluşturmuştur.[6]

İşgale rağmen Menemenli hiçbir zaman Yunan buyruğu altına girmemiş zaman zaman dağlara çıkarak Yunan askeri birliklerine baskınlar yaparak zayiatlar verdirmişlerdir.

Menemen, Kurtuluş Savaşı sonrasında zafer kazanan Türk Ordusu'nun 9 Eylül 1922'de şehre girmesiyle tekrar bağımsızlığına kavuşmuştur. 9 Eylül günü Menemen'in en mutlu günü olarak kabul edilmiştir.(kynhttp://tr.wikipedia.org/wiki/Menemen,_%C4%B0zmir)

 

Menemen Resmi Kurum Telefon Numaraları

Menemen Kaymakamlığı:0 232 832 16 75 - 831 50 05
Menemen Belediyesi:(0232) 832 1665
Menemen Devlet Hastanesi:(0232) 832 5859
Menemen İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 832 2629
Menemen İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 832 5574
Menemen Adalet Sarayı:(0232) 832 2634
Menemen İlçe Jandarma Komutanlığı:(0232) 832 18 33
Menemen Askerlik Şubesi:(0232) 832 1679
Menemen Vergi Dairesi:(0232) 832 16 27
Menemen Mal Müdürlüğü:0 232 832 10 44

Menderes

Yüzölçümü:835 km2 (322,4 mi2)
Nüfus:77,706
Posta Kodu:35900
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Menderes, İzmir’in güneyinde yer alır. İl merkezine uzaklığı 20 km’dir. Kuzeyinde Gaziemir, Narlıdere, Güzelbahçe ve Konak; doğusunda Torbalı; batısında Seferihisar; güneyinde Selçuk ve Ege Denizi ile çevrelidir.

İlçenin yüzölçümü 775 km²’dir. Değirmendere, Görece, Gümüldür, Menderes, Oğlananası, Özdere ve Tekeli olmak üzere 6 beldesi ve 20 köyü bulunmaktadır. 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı’na göre toplam nüfusu 73.002’dir. Bu nüfusun 16.792’si merkezde, 56.210’u belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçede 38 İlköğretim Okulu, 3 Orta Öğretim Kurumu bulunmakta; 9694 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 470 öğretmen görev yapmaktadır. İlçede, 9 Sağlık ocağı, 1 SSK Dispanseri hizmet vermektedir.Yakın zamana kadar Cumaovası olan ismi 1989 yılında alınan kararla Cumaovası Havaalanının isminin Adnan Menderes Havalimanı şeklinde değiştirilmesiyle ilçenin de adı Menderes şeklinde değiştirilmiştir.

İlçe ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli yer tutar. Arpa, buğday, pamuk, tütün, narenciye ve seracılık önemli gelir kaynağıdır. Son yıllarda çeşitli dallarda faaliyet gösteren sanayi kuruluşları kurulmuştur. İzmir’in içme suyu ihtiyacını karşılayan Tahtalı Barajı ilçe sınırlarındadır. Menderes’te Klaros, Notion ve Kolophon antik kent yerleşimleri bulunmaktadır. İlçenin 40 km’lik sahil şeridinde birbirinden güzel kıyı, koy ve turistik tesisleri, turizmin gelişmesini sağlamaktadır. Menderes in yakınında da Oğlananası adında bir belde bulunmaktadır. Türkiye'nin Diyarbakır,Malatya,Bitlis,Tunceli,Siirt,Kars,Şırnak,Hakkari gibi vilayetlerden çok sayıda aileler Menderes'e yerleşmiştir. Bölge hızla göç almaktadır, aynı zamanda bölgede yoğun olarak Bulgaristan göçmeni aileler yaşamaktadır. Türk nüfusu çoğunluktadır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Menderes,_%C4%B0zmir)

Menderes Resmi Kurum Telefonları

Menderes Kaymakamlığı:0 232 782 14 44
Menderes Belediyesi:(0232) 782 1006
Menderes Devlet Hastanesi:0 232 7827643
Menderes İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:0 232 782 14 77
Menderes İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 782 1442
Menderes İlçe Jandarma Komutanlığı: 0 232 782 14 79
Menderes Askerlik Şubesi:0232 457 50 50
Menderes Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 782 2643
Menderes Mal Müdürlüğü:0 232 782 14 74
Menderes Adalet Sarayı:(0232) 782 2825

Kiraz

Yüzölçümü:577 km2 (222,8 mi2)
Nüfus:44,017
Posta Kodu:35890
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Kiraz, İzmir'in doğusunda yer alır. İl merkezine uzaklığı 142 km'dir. Kuzeyinde Manisa ilinin Salihli ilçesi; yine kuzeyinde ve doğusunda Manisa'nın Alaşehir ilçesi; batısında Ödemiş; güneyinde Beydağ ve Aydın ilinin Nazilli ilçesi ile çevrelenir.

İlçenin yüzölçümü 586 km²'dir. 52 köyü bulunmaktadır. Bağlı beldesi yoktur.

2011 Yılı Genel Nüfus Sayımı`na göre toplam nüfusu 44.587`dur. Bu nüfusun 8.721`i merkezde, 35.866`sı belde ve köylerde yaşamaktadır.

İlçede 47 İlköğretim Okulu, 3 Orta Öğretim, 1 Halk Eğitim merkezi,1 Mesleki Eğitim Merkezi,1 Yatılı İlköğretim Bölge Okulu bulunmakta; 7291 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 377 öğretmen görev yapmaktadır.

İlçede, 1 sağlık Grup Başkanlığı,1 Devlet Hastanesi, 4 Sağlık ocağı, 1 Ana Çocuk Sağlığı, 1 Verem savaş Dispanseri hizmet vermektedir.

İlçe ekonomisinde tarım ve hayvancılık önemli bir yer tutar. Yörede yetişen başlıca ürünler patates, tütün, pamuk, zeytin, kestane, ceviz, incir ve üzümdür.

İlçenin tarihini yansıtan başlıca eserler arasında Hisar Kalesi, Yağlar Kalesi, Kayacık Hisar Kalesi sayılabilir. İlçede bulunan Aydınoğlu Camii, Suludere Camii ve Hamamı Osmanlı dönemi M.S. 1300 yıllarında Türkler Keleş adını vermişlerdir. Daha sonra cumhuriyet döneminde Kiraz adını almıştır. İlçedeki tarihi eserler arasında Aydınoğlu camii, Suludere camii ve hamamı, Hisar kalesi ve Yağlar kalesi önemlidir.

Bağları ve meyve bahçeleriyle ün yapmış Kiraz, ve ova köyleri önemli bağcılık ve tarım merkezidir. Dağlık bölgede yerleşik köylerde, arazinin uygun olmaması nedeniyle bahçe tarımı olanakları sınırlıdır. Özellikle; Umurlu, Karabolu, Dokuzlar, Taşlıyatak köylerinde kestane ve kiraz üretimi ve genel olarak da küçükbaş hayvancılık yapılmaktadır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Kiraz,_%C4%B0zmir).

Kiraz Resmi Kurum Telefon Numaraları

Kiraz Belediyesi:(0232) 572 30 20 - 572 32 74 - 572 36 23
Kiraz Kaymakamlığı:0 232 572 30 01 - 0 232 572 31 18
Kiraz Devlet Hastanesi:(0232) 572 3023
Kiraz İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 572 3038
Kiraz İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 572 3393
Kiraz İlçe Jandarma Komutanlığı:0 232 572 30 01-5723118
Kiraz Askerlik Şubesi:(0232) 544 8993
Kiraz Vergi Dairesi: (0232) 572 32 97
Kiraz Adalet Sarayı:(0232) 572 2407
Kiraz Mal Müdürlüğü:0232 572 33 00

Kınık

Yüzölçümü:447 km2 (172,6 mi2)
Nüfus:28,000
Posta Kodu:35750
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Kınık, İzmir'in 120 km kuzeyinde yer alan bir ilçesidir. Kuzeyinde ve batısında Bergama; doğusunda ve güneyinde Manisa ile çevrelenir. İlçe Madra ve Yunt dağları arasında yer almaktadır.

İlçenin yüzölçümü 436 km²’dir. 2 beldesi (Poyracık ve Yayakent) ve 29 köyü bulunmaktadır. 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı’na göre toplam nüfusu 32.109’dur. Bu nüfusun 13.136’sı merkezde, 18.978’i belde ve köylerde yaşamaktadır.

İlçede 38 ilköğretim okulu, 4 orta öğretim kurumu bulunmakta; 4289 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 255 öğretmen görev yapmaktadır. İlçede, 3 Sağlık ocağı, 9 Sağlık Evi, 1 Ana Çocuk Sağlığı hizmet vermektedir.

İlçenin ekonomik yapısı tarım, hayvancılık ve ormancılığa dayalıdır.

İlçe adını Oğuz Türkleri'nin Bozoklar kolundan Denizhan'ın oğlu Kınık boyundan alır. Türkmen aşireti adıdır. 1306 yılında Karesi Beyliği ile Türk dönemi başlamış, 1345 tarihinden sonra Orhan Gazi zamanında Osmanlı yönetimine girmiştir. İlçede Yıldırım Beyazıt Camii, İbrahim Ağazede Camii ve altı kemerli Su Kemeri önemli yapılardır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/K%C4%B1n%C4%B1k,_%C4%B0zmir)

Kınık Resmi Kurum Telefon Numaraları

Kınık Belediyesi:(232) 687 10 12
Kınık Kaymakamlığı:(232) 687 10 09 - (232) 687 18 80
Kınık İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 687 1457
Kınık İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 687 1074
Kınık Adalet Sarayı:0 232 687 14 42
Kınık Askerlik Şubesi:(0232) 687 1082
Kınık İlçe Jandarma Komutanlığı:0 232 687 10 15
Kınık Mal Müdürlüğü:0 232 687 10 16
Kınık Vergi Dairesi:0 232 6871313-1018

Torbalı

Yüzölçümü:603 km2 (232,8 mi2)
Nüfus:144,293
Posta Kodu:35860
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Torbalı, İzmir'in 45 km güneydoğusunda yer alan bir ilçesidir.

Tarihçe

İsmini antik çağın ünlü şehirlerinden biri olan Metropolis diğer adıyla Triyanna ya da Tripolisten aldığı rivayet edilen Torbalı, tarihin bilinen devirlerinden beri çeşitli uygarlıkların merkezi durumundadır.

Torbalı, Küçük Menderes Havzası'nın verimli toprakları üzerine kurulmuştur. Ephesos (Selçuk), Smyrna (İzmir), Kolophon (Değirmendere), Nation (Ahmetbeyli) ve Nif (Kemalpaşa) antik kentleri arasında kalan bölgede, MÖ 3000 yıllarında ilk yerleşim gerçekleşmiştir.

Metropolis kentiyle birlikte yöreye gelişmiş, MÖ 7. yüzyılda Lydia zamanında en parlak çağını yaşamış, daha sonrada sırasıyla Neolitik, Kalkolitik, Tunç Çağları ile Frigya, Lydia, Pers, Roma ve Bizans dönemlerini, 1071-1317 tarihlerinde Selçuklular ve Aydınoğuları, daha sonraları Osmanlı dönemini yaşamıştır.

Torbalı'nın Türk egemenliğinde bir yönetim birimi statüsü kazanması 1390 yılında Yıldırım Beyazit'ın Şehzadesi Ertuğrul Bey'in vali olarak Aydın'a atanmasıyla başlamış, Torbalı o dönemde İzmir Sancağına bağlı bir yerleşim birimi olarak kayıtlara geçmiştir.

1425 yılından sonra ise Osmanlı yönetimi altına girmiştir.

Birinci Dünya Savaşı'nı müteakiben 15 Mayıs 1919 - 7 Eylül 1922 yılları arasında 40 aya yakın süre işgal altında kalan Torbalı, Kurtuluş Savaşı'nın kazanılması ve Cumhuriyetin ilanı ile birlikte İzmir'in Sancağı olarak kurulmuş, bundan sonra İzmir'e bağlı bir nahiye olmuştur.

Torbalı 26 Haziran 1926 tarih ve 387 sayılı Teşkilatı Mülkiye Kanunu ile, ilçe haline getirilmiş, 1927 yılında ise belediyelik olmuştur.

Coğrafya

Torbalı, İzmir'in güneydoğusunda yer alır. İl merkezine uzaklığı 45 km'dir. Kuzeyinde Kemalpaşa; doğusunda Tire ve Bayındır; batısında Menderes; güneyinde Selçuk ile çevrelenir.İlçenin yüzölçümü 603 km²'dir. 22 köyü ve 39 mahallesi bulunmaktadır.

İlçede 46 İlköğretim Okulu, 9 Orta Öğretim kurumu bulunmakta; 21309 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 1.193 öğretmen görev yapmaktadır.

İlçede, 1 Devlet Hastanesi, 9 Sağlık ocağı, 10 Sağlık Evi, 1 Ana Çocuk Sağlığı, 1 Verem savaş Dispanseri hizmet vermektedir.

İlçe ekonomisinde sanayi ve tarım çok önemli bir yer tutmaktadır. Seracılık, sebzecilik ve hayvancılık ileri düzeydedir.

Torbalı, İzmir'e 45 km uzunluğunda çift hatlı demiryolu ile bağlıdır. İzmir-Aydın otoyolu karayolu ulaşımı hızlandırmıştır. Adnan Menderes Havalimanı'na ve Ege Serbest Bölgesi'ne 30 km uzaklıktadır. Karabel Geçidi üzerinden, Kemalpaşa - Ankara karayoluna bağlantısı vardır. Bu olanaklar, son yıllarda, ilçeyi sanayi yatırımları açısından önemli bir çekim noktası haline getirmiştir.

Ayrıca Torbalı 144.293 kişilik nüfusuyla İzmir' in 8. büyüklükteki ilçesidir.(2013 itibariyle)

Ekonomi

Torbalı ilçesi 1989 yılından itibaren İzmir'in en büyük sanayi merkezine dönüşmüştür,Alfemo, Merinos, JTI gibi firmalar fabrika açmış ayrıca Tukaş, Opel, Chevrolet, Dr Oetker ve Philsa firmaları ise merkezlerini bu ilçeye taşımışlardır. Sanayi üretiminin bölgede çoğalması ile daha önce tarım ve hayvancılık için kullanılan araziler yüzde binler ile ifade edilebilen değer artışları sayesinde sahiplerine büyük kazançlar sağlamıştır. Öncelikle İlçe nüfusu 10 yıllık bir süre içerisinde 24.000'den 140.000 lere tırmanmıştır. İlçe halkının yanı sıra İzmir ve diğer ilçelerinden binlerce insanda bu kuruluşlarda çalışmaktadır.

Hobi Ve Spor

Torbalı Spor Kulübü
Torbalı Belediyesi(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Torbal%C4%B1)

Torbalı Resmi Kurum Telefon Numaraları

Torbalı Kaymakamlığı:(0232) 856 1010
Torbalı Belediyesi:0 232 856 66 66
Torbalı Devlet Hastanesi:(0232) 856 1672
Torbalı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 856 4004
Torbalı İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 856 2189
Torbalı Adalet Sarayı:(0232) 853 1424
Torbalı İlçe Jandarma Komutanlığı:0232 856 10 03
Torbalı Askerlik Şubesi:(0232) 856 1681
Torbalı Vergi Dairesi Müdürlüğü:(0232) 856 16 97
Torbalı Mal Müdürlüğü:0 (232) 856 12 74
Torbalı Savcılık:0232-856 10 05

Selçuk

Yüzölçümü:277 km2 (107 mi2)
Nüfus:34,979
Posta Kodu:35920
İl Alan Kodu:0 232
İl Plaka Kodu:35

Selçuk, İzmir’in güneyinde, İzmir-Aydın karayolu üzerinde yer alan İzmir'e bağlı denize kıyısı bulunan turistik ilçe ve bu ilçenin merkezi. Kuzeyinde Torbalı, batısında Ege Denizi, kuzeybatısında Menderes, kuzeydoğusunda Tire, doğusunda Germencik ve güneyinde Kuşadası ile çevrilidir. İzmir'e 74 km. mesafededir.

Tarihçe

Selçuk eski adıyla Ayasuluk, 1304 yılında Aydınoğulları Beyliği'nin eline geçmiş ve 1426 yılında Osmanlı Devleti topraklarına katılmıştır. 1914’de Ayasuluk olan adı Selçuk olarak değiştirilmiş ve Kurtuluş Savaşından sonra da Akıncılar adıyla anılan Selçuk 1957 yılında İzmir İline dahil edilmiş ve ilçe unvanını almıştır.

Selçuk, Dünyanın en büyük açık hava müzelerinden biridir.[kaynak belirtilmeli] Antik Çağ'ın en önemli yerleşim yerlerinden biri olmuştur. Selçuk’ta bulunan tarihi yapıların büyük bir bölümü ayaktadır. Efes ören yeri, Türk ve dünya turizmi açısından çok önemli bir merkezdir, Efes her yıl yaklaşık olarak 2 milyon ziyaretçi tarafından gezilmektedir. Selçuk Efes Müzesi, sahip olduğu ve sergilediği sadece yerel eserlerle Avrupa’nın en önemli ve en zengin müzelerinden birisidir. Bu etkinlikler dışında, müzede verilen konferanslar ve açılan resim sergileri kültür hayatını canlı tutmaktadır. Selçuklu sanatının en önemli eserlerinden biri olan İsa Bey Camii Selçuk’tadır. Cami, hem avlulu Türk camii tipinin, hem de Anadolu sütunlu camilerinin bilinen en eski örneğidir.[kaynak belirtilmeli] Şirince köyü, popüler bir kırsal turizm merkezidir.[kaynak belirtilmeli]

İlk çağın en ünlü şehirlerinden biri olan Efes, Küçük Menderes Nehri'nin sularını boşalttığı körfezin yakınında kurulmuştur. Tarıma elverişli toprakları, Doğu’ya açılan büyük bir ticaret yolunun başında oluşu, gerek Antik Çağ'da, gerekse de Hıristiyanlık döneminde çok önemli bir dini merkez oluşu, tarihe büyük bir kent olarak geçmesini sağlamıştır. İlim ve sanat dünyasında da adını duyurmuş, ünlü kişiler yetiştirmiştir. Bunlar arasında, rüya tabircisi Artemidorus, şair Kallinos ve Hipponaks, filozof Herakleitos, ressam Parrhasius, gramer bilgini Zenodotos sayılabilir.

Efes’in tarihi MÖ 6. binyıla kadar uzanmaktadır. Bu sonuca son yıllarda Arvalya ve Çukuriçi höyüklerinde ele geçen arkeolojik yerleşke bulgularıyla varılmıştır. Ayasuluk Tepesi’nde yapılan kazılar da burada Erken Tunç Çağı’ndan Hellenistik Çağ’a kadar kesintisiz yerleşmenin var olduğunu göstermiştir. Bu da eski Efes’in Ayasuluk Tepesi’nde olduğunu, buranın Anadolu kavimleri ve Hititler tarafından iskan edildiğini ispatlamaktadır. Ayrıca Hitit yazılı metinlerinde Apasas olarak geçen kentin bu kent olduğu da kesinleşmiştir.

Strabon ve Pausanias gibi yazarlar, tarihçi Herodot, Efesli şair Kallinos gibi antik kaynaklar Efes’in Amazonlar tarafından kurulduğuna ve yerli halkın Karyalılar ve Lelegler’den oluştuğuna işaret etmektedirler.

MÖ 1050'de Androklos, diğer eski Yunan kolonistleri gibi Anadolu’ya gelmiş, Efes ve civarını almıştır. Efes, MÖ 7. yüzyıl da Kimmerler’in istilasına uğrar ve Artemis Tapınağı yerlebir edilir. MÖ 560’da kent Lidyalılarca Artemision çevresine taşınır. MÖ 386'da akdedilen Kral Barışı’nın sonunda Efes, Büyük İskender’in gelişine dek sürecek olan Pers egemenliği altına girer.

Bugün gezilen Efes, büyük ölçüde, Büyük İskender’in generallerinden Lysimakhos tarafından MÖ 300’lerde kurulmuştur. Efes, Bizans Çağı’nda tekrar yer değiştirmiş ve ilk kurulduğu Ayasuluk Tepesi’ne gelmiştir.

İklim Coğrafya

295 Km² lik alanı kapsayan ilçe, merkez dahil, 1 belde ve 9 köyden oluşmaktadır. Selçuk'un denize uzaklığı 8 km, denizden yüksekliği ise 16 metredir.

Batı Anadolu'dan doğan Küçük Menderes Nehri, geniş bir ova ile ilçeye 3 km kuzeyinden geçip, 9 km batısından denize dökülür. Doğusunda yükseklikleri pek fazla olmayan Maden, Kayser ve Sarıkaya dağları, Güneyinde ise; Eteğinde büyük bir medeniyetin kurulmasına sahne olmuş Bülbül Dağı vardır. Kuzeydoğusunda Belevi Gölü, kuzeybatısında Kuş Cenneti ve adları Çakal, Gebekirse, Cevaşır ve Kazan olmak üzere toplam 5 doğal göle sahip olan Selçuk'ta, doğa çeşitli kuşların barınmasına olanak sağlamaktadır. Selçuk yüzölçümünün,52 gibi büyük bir bölümünün ormanlık alan olması, ilçenin doğal deseninin zenginliğini oluşturur.

Akdeniz ikliminin hâkim olduğu Selçuk da yazlar sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçmektedir.

Ulaşım

Selçuk'a tüm ulaşım yollarıyla ulaşılabilir. Kara yolu ile İzmir-Aydın Otoyolu , Hava yolu ile Adnan Menderes Havalimanı ve Selçuk-Efes Havaalanı, Deniz yolu ile Kuşadası Limanı, Demiryolu olarak İzmir(Basmane)- Selçuk - Denizli yönüne giden , günde 8 defa karşılıklı düzenlenen ve 75 dk süren tren seferleri kullanılabilir.

Selçuk, İzmir-Aydın kara ve demiryolu üzerinde kurulmuştur. Denize kıyısı olmasına rağmen limanı yoktur.

İl Özel İdaresi, Belediye ve Türk Hava Kurumu işbirliği ile inşa edilen 1993 yılında faaliyete geçen Selçuk Efes Havaalanının işletmesi Türk Hava Kurumunca yürütülmektedir. Havaalanı İlçenin batısında olup 3 km. uzaklıktadır. Pist uzunluğu 1740 metre, pist eni 30 metredir. Orman yangılarına uçak ile müdahale amacıyla meydan içerisinde 60 ton kapasiteli su havuzu mevcuttur. Aynı zamanda eğitim merkezi durumunda olan havaalanında paraşüt, planör, motorlu yelken kanat, yelken kanat ve motorlu uçak eğitimleri yapılmaktadır. Havaalanında hava taksi veya ambulans olarak kullanılabilecek 4 ve 6 yolcu kapasiteli 2 adet uçak her an hazır tutulmaktadır.

Selçuk'a bağlı tüm köylerin ve beldenin ana yolları asfaltlanmıştır. Merkezde ise yolların büyük bir bölümü beton ve parke taş döşenmek suretiyle yenilenmiş olup, kalan kısımları program dâhilinde düzenlenmekte ve yenilenmektedir.

Nüfus

İlçenin yüzölçümü 295 km²’dir. 1 beldesi (Belevi) ve 9 köyü bulunmaktadır. Güncellenen 2014 Yılı Nüfus Verileri’ne göre toplam nüfusu 35.000’dir. Bu nüfusun 28.350’si merkezde, 6.650’i belde ve köylerde yaşamaktadır.

Selçuk kış mevsimlerinde büyük bir kasaba nüfusuna sahip olmakla birlikte, yaz mevsimlerinde turizmin de etkisiyle nüfusu bazı küçük illerin nüfusunu aşar.

Eğitim-Öğretim

Selçuk merkezde 6, Belevi’ nde 1, köylerinde 6 olmak üzere toplam 13 İlköğretim Okulu, 5 orta öğretim Kurumu ve 1 yüksek öğretim Kurumu bulunmakta; 7936 öğrencinin eğitim gördüğü bu okullarda 367 öğretmen görev yapmaktadır ayrıca Selçuk Türkiye'nin tek havacılık üniversitesi olan THK Üniversitesi Havacılık Meslek Yüksek Okulu ve Hava Ulaştırma Fakültesi'ne ev sahipliği yapmaktadır.

Sağlık Hizmetleri

İlçede, sağlık hizmetleri 1 Devlet Hastanesi, 4 aile sağlığı merkezi tarafından verilmektedir.

1993 yılından bu yana Selçuk Devlet Hastanesi Uluslararası Hastaneler Federasyonu üyesidir.

Turizm

Pamucak Plajı 5 büyük otele, Selçuk Belediyesi'ne ait bir tesise, bir de Mocamp Tesisi'ne sahiptir.


Pamucak (Efes) Plajı, Türkiye'nin en uzun plajlarından birisidir.[kaynak belirtilmeli]
Başlıca tarihi eserler[değiştir | kaynağı değiştir]
Artemis Tapınağı (Dünyanın Yedi Harikası'ndan biri)
Efes Antik Kenti
Meryem Ana Evi ve Kilisesi
St.Jean Kilisesi ve Mezarı
Selçuk(Ayasuluk)Kalesi
İsa Bey Camii
Yedi Uyuyanlar
Bizans Su Kemerleri
Pollio Su kemeri

Festivaller

Her yıl Ocak ayının üçüncü pazarında Pamucak sahilinde “Selçuk-Efes Deve Güreşleri Festivali“ düzenlenir. Festival deve güreşi otoriterlerince[hangileri?]“en popüler ve en iyi organizasyon” olarak seçilmiştir. Mayıs ayının ilk pazar gününde St. John Festivali yapılır. Ayrıca Eylül ayında ilçe merkezinde düzenlenen “Uluslararası Selçuk-Efes Kültür Sanat Turizm Festivali ve Kurtuluş Şenlikleri” ilçenin gelenekselleşmiş kültür ve sanat etkinliklerindendir.

Spor Kulüpleri

Selçuk Efes Spor

1943 yılında kurulmuş olup uzun yıllar TFF 3. lig'de mücadele etmiş şu an İzmir amatör liglerinde mücadele etmektedir.

Selçuk Gençlik Spor

Selçuk Belediye Spor

Kardeş Şehirler

Almanya Siegburg, Almanya
Avusturya Lienz, Avusturya
Gürcistan Kobuleti, Gürcistan
Yunanistan Dion, Yunanistan
Makedonya Cumhuriyeti Radoviš, Makedonya Cumhuriyeti
Portekiz Fátima, Portekiz
Almanya Hennef, Almanya
Kosova Prizren, Kosova

Notlar

Osmanlı İmparatorluğu'nun bugünkü T.C. sınırları içerisindeki ilk demiryolu hattı İzmir-Selçuk-Aydın demiryolu hattıdır.(kyn:http://tr.wikipedia.org/wiki/Sel%C3%A7uk)

Selçuk Resmi Kurum Telefon Numaraları

Selçuk Kaymakamlığı: (0232) 892 6366
Selçuk Belediyesi:(0232) 892 69 25
Selçuk Devlet Hastanesi:(0232) 892 7036
Selçuk İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü:(0232) 892 69 63
Selçuk İlçe Emniyet Müdürlüğü:(0232) 892 6004
Selçuk Adalet Sarayı:0232 892 27 38
Selçuk Jandarma Komutanlığı:0 232 892 64 14
Selçuk Askerlik Şubesi:0.232.856 16 81
Selçuk Mal Müdürlüğü:0 (232) 8926019

 

Şehrini Seç