Manisa

Manisa, Türkiye'nin bir ili ve en kalabalık on dördüncü kenti. 2013 itibarıyla 1.359.463 nüfusa sahiptir. Ege Bölgesinde yer almaktadır. 17 ilçesi vardır. Nüfus sayısına göre Ege bölgesinin ikinci büyük ilidir. "Şehzadeler Şehri" şeklinde de bilinir. Şifalı Mesir Macunu ve Sultaniye Üzümü ile tanınır. Antik çağda "Magnesia", Roma İmparatorluğu döneminde tam ismiyle "Magnesia ad Sipylum" olarak anılmıştır.  Magnezyum ile mıknatıs , dünya dillerinde kullanıldığı hallerinin kökeni Manisa adından gelmektedir.
 
İzmir'e yakınlığının da sağladığı üstünlüklarla hızla gelişen bir merkezdir. Ülkemizin en gelişmiş ve büyük organize sanayi alanlarından birisi Manisa'da bulunmaktadır.  Üzüm , mesir macunu ve kavunları ilin en meşhur ürünleridir.  Indesit, Vestel grubu Bosch, Schneider, ECA, Eczacıbaşı, Ülker gibi çoğu marka ve firma, üretim üssü olarak Manisa'yı tercih etmektedir. Bölgenin İzmir'den sonra ikinci büyük sanayi ve ticaret merkezidir. Kent merkezi olarak Türkiye'nin en yoğun göç alan kentlerinden birisidir. 6 Aralık 2012'de Resmi Gazete'de yayımlanan 6360 No'lu kanun ile Manisa Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürülmüştür.
 
Tarihçe
 
Antik kaynaklar kentin kurucuları olarak, günümüz Yunanistan’ın Teselya bölgesindeki Pelion dağı etrafında yaşayan Magnetleri göstermektedir. Magnetler, Batı Anadoluya göç ettiklerinde önce Menderes nehri kıyısındaki Magnesia’yı, sonra kuzeyindeki Sipylos dağı eteğindeki Magnesia’yı kurdular. Sonra kurulan kenti Menderes Magnesia’sından ayırt etmek için “Magnesia ad Sipylum” adını kullanmışlardır. Magnesia, Türk hâkimiyeti sırasında zaman içinde Mağnisiye, Mağnisa, Manisa olarak dönüşmüştür. Anlamı “Büyük kent” demektir.
 
Manisa dağı eteğinden Gediz ovasına bakan kent sırayla Hititler, Frigler,Yunanlar, Lidyalılar, İranlılar, Romalılar, Bizanslılar, Saruhanoğulları ve Osmanlıların hâkimiyetinde kalmıştır.
 
Tarihçilerin büyük bölümüne göre , Harzemşahlara mensup bir emirin torunu olan Saruhan Bey, Manisa’yı başşehir yapmış, topraklarını genişletmiş, donanma kurarak Yunanistan sahilleri ve Trakya kesimine seferler yapmış, çevresindeki beylik ve devletlerle ittifaklar kurmuş, donanma vasıtası ile elde ettiği ganimetlerle ekonomik durumu düzeltip cami, medrese, zaviye, tekke ve kütüphaneler yaptırarak Manisa’nın bir Türk İslam kenti kimliği kazanmasını sağlamıştır.
 
Saruhanoğlu Beyliğinin başında bulunan Hızırşah, Yıldırım Beyazıt’ın Anadoludaki birliği sağlamak için 1390 yılında başlattığı Batı Anadolu harekatı sırasında , Yıldırım’ı karşılayarak barış yoluyla Manisa’yı Osmanlılara teslim etmiş; şehre hâkim olan Yıldırım Bayezit ise kentin doğusunun yönetimini Hızırşah’a bırakıp Manisa’yı da Karesi ile birleştirerek oğlu Ertuğrul’un idaresine vermiştir.
 
Timur'un Anadolu'ya girip Yıldırım Bayezit’i Ankara Savasında mağlup etmesi üzerine, Timur'a sığınmış Hızırşah'ın kardeşi Orhan Bey, Manisa'ya gelip bağımsızlık simgesi olarak 1403 yılında adına para bastırmıştır. Fakat Timur'un ordusunun ayrılmasından sonra yeniden Hızırsah'ın yönetimi ele geçirdiği, Osmanlı devletinin ikinci kurucusu olarak kabul edilen Çelebi Mehmet'in Anadolu birliğini sağlamak gayesiyle 1405-1406 yıllarında giriştiği Batı harekatı sırasında beyliğinin başında bulunduğu ve Çelebi Mehmet'in Manisa’yı alması üzerine idam edildiği bilinmektedir.
 
Tarih süresincehemen her büyük medeniyetin dikkatini çekecek kadar zengin olmuş Manisa topraklarının geçmişi yontma taş devrine kadar uzanır. Bölge Lidya bölgesi olarak bilinen bölgenin tamamına yakına Manisa’dadır. Bölgede diğer Sard (ya da Sardis) olmak suretiyle sayısı yirmiyi aşan antik şehir mevcuttur. Osmanlılarda ise Manisa Sancağı, geleceğin padişahlarının Osmanlı dönemi adıyla Saruhan Beylerbeyliği ilk görev yeridir. Şehzadeler Manisa bölgesinin yönetiminde sorumlu tutulup, idarecilik yeteneklerini geliştirirlerdi.
 
Manisa kenti Yunan ordusu tarafından 26 Mayıs 1919'da işgal edildi ve 8 Eylül 1922 tarihinde Türk ordusu tarafından geri alındı. Yunan ordusu Batı Anadolu'dan geri çekilirken yakıp yıkma taktiği uyguladı. Orta Doğu tarihçisi Nettleton Fisher konu ile ilgili, "Geri çekilen Yunan ordusu bir yakıp yıkma politikası benimsedi ve önüne gelen tüm savunmasız Türklere karşı vahşilikler uyguladı." yazdı. İskoçyalı tarihçi Kinross Yunan geri çekilişini, " Zaten onun (Yunan ordusu) önünde bulunan çoğu kasaba harap içindeydi. Tarihi kutsal kent Manisa'da 18 bin binadan yalnızca 500'ü ayakta kalabilmişti." sözleriyle tasvir etmiştir.
 
Katakekaumene
 
Strabon tarafından Katakekaumene (Yanık Ülke), olarak anılan Kula yakınlarında 1,1 milyon yıl ile 12 bin yıl arası süreçte gerçekleşen vokanik patlamalar sebebiyle oluşmuş geniş bir arazi vardır. Araştırmalar sonucu bölgede Yontma Taş Devrinden kalma 15 bin ile 25 bin yıl öncelerine ait ayak izleri bulunmuştur.
 
Hititler
 
Hitit döneminde bölgenin Arzava adıyla anıldığı düşünülüyor. Dönemin en önemli eseri "Kybele Kaya Anıtı" dır. MÖ 13. yy ait eserin, bölgeye yapılan bir Hitit seferi sırasında yapılmıştır.
 
Lidya
 
Tarihte ilk altın parayı basan Lidya Krallığının başşehri bugün Salihli ilçesi sınırlarında bulunan Sard şehridir. Bin tepeler bölgesinde Lidyalılardan kalma Tümülüsler ve kral mezarları bulunmuştur. Antik ticaret yolu Kral Yolu 'da İran ve Mezopatamyandan başlayarak ve il sınırları girerek Lidya Krallığının merkezi Sard kentine uğrardı.
 
Roma
 
Hristiyanlar için önemli olan 7 kiliseden, 3'ü bu ildedir;
 
Sardes
Philadelphia
Thyateira
 
Osmanlı
 
İlin Osmanlı dönemindeki adı "Saruhan" dır. Adını Saruhan Beyliğinden almaktadır. İldeki önemli türk-Osmanlı eserleri şunlardır;
 
Tarihi Kula Evleri, Osmanlı sivil mimari örnekleri.
Darphane, Saruhan Beyliği darphanesi.
Mevlevihane
Sinan Bey Medresesi
Manisa'nın en eski camisi olan Ulu Camii Külliyesi
 
Cumhuriyet dönemi
 
2012 yılında meclisten çıkan 6360 sayılı kanun ile Manisa'da sınırları il mülki sınırları olan büyükşehir belediyesi kuruldu ve 2014 Türkiye mahalli seçimlerinin sonrasında büyükşehir belediyesi çalışmalarına başladı.
 
Coğrafya
 
Manisa ili dağlarla çevrilidir; batısında Yunt Dağı ve Yamanlar Dağı, güneyinde Bozdağlar , kuzey ve doğuda ise Simav Dağları bulunmaktadır. Spil Dağı Millî Parkı da Manisa sınırlarında bulunmaktadır ve önemli bir gezi alanıdır. Kula tarafı sönmüş bir yanardağ bölgesidir ve peri bacalarına rastlamak mümkündür. Bölge mahalli belediyenin girişimleriyle jeoparka dönüştürülüyor.
 
İlinin başlıca akarsuları kollarıyla beraber Gediz Nehri ve Bakırçaydır. Doğal bir göl olan Marmara Gölü 'de Manisa'dadır. Yine Manisa da bulunan Demirköprü Barajı Ege Bölgesinin en önemli barajlarındandır. Demirköprü'nün yanı sıra Afşar Barajı ve Sevişler Barajı , Manisa'nın diğer barajlarıdır.
 
İklim
 
Ege bölgesinin batı kesiminde geniş bir alanı kaplayan Manisa ilinin batı kesimlerinde ve Gediz Nehri havzası süresince karasal nitelikli Ege-Akdeniz iklimi hakim olmakla, bilhassa doğu ve dağlık bölgelerinde İç Anadolu'nun karasal iklimi de görülür. Batıdan doğuya doğru gidildikçe, toprak, iklim ve topografya aşamalı olarak değişmeye başlar. Buna bağlı olarak, bitki örtüsü de değişim gösterir. Bitki örtüsü batıdan doğuya doğru sırayla, ova bitkileri, makiler, ormanlar ve alpin bitkilerinden oluşur. Fakat bunların aşamaları birbirlerini derli toplu bir şekilde izlemez. Dağlarda egemen bitki örtüsü ormanlar ve makilerdir.
 
İl'de ortalama sıcaklık 16.8 °C'dir. En sıcak aylar, ortalama sıcaklığın 30 °C'nin üzerine çıktığı Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarıdır. Yıllık sıcaklık ortalaması kışın (Ocak Ayı) 6 °C'nin altına düşmez. Yılda ortalama 25 gün don(lu) geçer. Yılda ortalama 107.5 gün sıcaklık 30 °C'nin üzerindedir. Yıllık yağış ortalaması 91 gündür. Yıllık ortalama yağış miktarı m² ye 750.3 kg'dır. En aşırı yağış Aralık, Ocak ve Şubat aylarında görülür. Genel olarak bitki örtüsünü maki olarak tanımlayabiliriz.
 
İdari yapı
 
Ana madde: Manisa'nın ilçeleri
 
Manisa ilinin ilçeleri (merkez ilçe Şehzadeler ve Yunusemre olmak suretiyle ikiye bölündü)
Manisa ilinde 17 ilçe bulunur. Manisa ilinin ilçeleri şunlardır:
 
Ahmetli
Akhisar
Alakent
Demirci
Gölmarmara
Gördes
Kırkağaç
Köprübaşı
Kula
Salihli
Sarıgöl
Saruhanlı
Selendi
Soma
Şehzadeler
Turgutlu
Yunusemre
 
Nüfus
 
Manisa'nın TÜİK verilerine göre 2013 nüfusu 1.359.463 kişidir. Manisa'nın ilçelerinin 2013 nüfusu şu şekildedir :
 
Ahmetli: 16.266
Akhisar: 161.918
Alakent: 99.504
Demirci: 43.628
Gölmarmara: 15.449
Gördes: 30.341
Kırkağaç: 46.160
Köprübaşı: 14.045
Kula: 45.892
Salihli: 156.330
Sarıgöl: 36.209
Saruhanlı: 53.821
Selendi: 22.047
Soma: 105.391
Şehzadeler: 164.649
Turgutlu: 148.130
Yunusemre: 199.683
 
Ekonomi
 
Kula'daki peri bacaları ile turizm geliri elde edilir.
Gediz Ovasının bereketli topraklarının da etkisiyle tarımsal üretim sıralamasında ilk üç ilden biridir. Yüzyıldır dokumacılık, gıda, dericilik ve tarım konusu ile ilgili faaliyet gösteren Manisa’da bugün sanayi önemli bir geçim kaynağıdır.
 
Koruma altına alınmış bir milli parka sahip olan Sipil dağı eteklerinde bir yayla evinde konaklamak müthiş bir deneyim olabilir. Sipil dağı dağcılık , trekking  ve yamaç paraşütü için son derece makul,  bilhassa dağcılık sporu bakımından zirveye varılıp inilebilen seyrek alanlardan biridir. Manisa tarihi ve doğal güzellikleriyle turizm kulvarında da adından söz ettirmektedir. Zengin şifalı suları olan bir bölgede bulunan Manisa’daki jeotermal su kaynakları asırlardır bilinmektedir ve yerli yabancı turistlerin ilgi odağıdır. Salihli’de bulunan Kurşunlu ve Sard kaplıcaları Manisa’nın sağlık turizmine önemli bir katkı sağlamaktadır. Yörenin en tanınan ürünü ise hiç şüphesiz herkesce bilinen üzümüdür.  Ülkemizin en verimli topraklarından Gediz Ovası Manisa’da zengin bir bitkisel üretim çeşitliliği olmasını sağlamaktadır. Ünlü Akhisar zeytinleri, kaliteli pamuk üretimi, tütünü ve kirazıyla Manisa tarımsal üretim sıralamasında ilk üç ilden biridir. Son yıllarda artan organik tarım üretimi, baraj ve gölleriyle Manisa, eko turizm alanında da önemli potansiyele sahiptir.
 
Manisa’nın bir öteki önemli özelliği ise semer yapımı, bakırcılık ve demircilik gibi geleneksel el sanatlarının devam ettiği bir şehir olmasıdır.
 
Financial Times tarafından dünyanın İdeal yatırım şehri seçilmiştir. Manisa 2011 yılında gerçekleştirdiği 7.116.049.087 TL ihracatla Türkiye'de Gaziantep'ten sonra en fazla ihracat yapan 7. kent özelliğini taşımaktadır.
 
Eğitim
 
Celal Bayar Üniversitesi(CBÜ)
Adını; Milli Mücadele yıllarında Atatürk'ün yanısıra silah arkadaşı olarak bulunan, Osmanlı'nın son Mebusan Meclisi'nde Saruhan Mebusluğu da yapmış olan Celal Bayar'dan alan Celal Bayar Üniversitesi, çevrenin  kültürel , sosyal beklentilerine ve gereksinimlerine yanıt verecek araştırma merkezlerini de açmış ve bunları fonksiyonel hale getirmiştir. Bugün 5 fakültesi, 4 yüksek okulu, 15 meslek yüksek okulu, 3 enstitüsü, 9 araştırma merkeziyle 17 yerleşkede eğitim ve öğretime devam eden Celal Bayar Üniversitesi, 1156 akademik personeli, 732 idari personeli ve 26500 öğrencisiyle, Ege Bölgesi'nin en büyük 3 üniversitesinden biridir.
 
Simge olarak Manisa Lalesi (Anemon)'ni alan üniversite, bu simge ile sevgi, bilgi ve gelişmeyi geçmişten geleceğe taşımayı temsil etmektedir.
 
Manisa tarihi ve kültürel dokusu ile Türkiye'nin ve Ege Bölgesi'nin en zengin illerinden biridir. Celal Bayar Üniversitesi ile ve bu üniversitenin bilimsel çalışma ve araştırmaları ile gelecekte de daima ön planda olacak ve bir üniversite kenti olarak anılacaktır.
 
Kültür
 
Manisa Tarzanı
 
Asıl adı Ahmet Bedevi olan Manisa Tarzanı'nın nüfus kayıtlarındaki adı Ahmeddin Carlak'tır. 1888'de Bağdat'da doğmuş, Türk ordusunda askerlik yapmış Carlak, daha sonra milli mücadeleye katıldı, kırmızı şeritli İstiklal Madalyası ile onurlandırıldı. Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında Manisa'ya gelip yerleşen Bedevi, sessiz garip bir insandı. Belediyede süpürgeci olarak göreve başladı, bahçıvan yardımcısı, itfaiye eri olarak çalıştı. Manisa'yı yeşillendirmek için bütün gayretiyle çalışan Bedevi, önceleri havanın çok sıcak olduğu zamanlarda atlet ve kısa pantolon, sonraları yaz kış demeden siyah şortla dolaşmaya başladı. Manisa Tarzanı diye adlandırılan çevre lideri, Spil'de kulübede yaşamaya başladı, 31 Mayıs 1963'te hayatını kaybetti.
 
Mesir Macunu
 
Mesir Macunu Festivali 2010
Kanuni Sultan Süleyman’ın annesi Manisa’da hastalandığında saray hekimları bir türlü tedavi edemezler ve sonunda Sultan,41 çeşit baharatın karışımından hazırlanan mesir macunuyla şifa bulur. Padişah'ta hadiseyi kutlamak için kalan macunu halka dağıtır. Bu olayda gelenekselleşir ve "Mesir Festivali" olarak kutlanır. Mesir şenliği 471(2011 yılında) yıldır Manisa’da devam edip yaşatılmaktadır.
 
Diğerleri
 
Manisa ilinin, Türkiye çapında ün yapmış öteki ürünleri
 
Sultaniye üzümü
Kırkağaç kavunu
Akhisar zeytini
Salihli kirazı
 
Kardeş kentler
 
Makedonya Cumhuriyeti Üsküp, Makedonya
Bosna-Hersek Prijedor, Bosna ve Hersek
Almanya İngolstadt, Almanya
 
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Güzelyurt, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
 
Yüzölçümü:13,269 km2 (5,1 mi2)
Nüfus:1,359,463
Posta Kodu:45000
İl Alan Kodu:(+90) 236
İl Plaka Kodu:45
 
Manisa Resmi Kurum Telefon Numaraları
 
Manisa Valilik:(0236) 231 3727
Manisa Belediyesi:0530 327 1104
Manisa Devlet Hastanesi:0 236 - 231 45 96
Manisa İl Milli Eğitim Müdürlüğü:(0236) 239 8911
Manisa İl Emniyet Müdürlüğü:(0236) 231 4601
Manisa İl Jandarma Komutanlığı:(0236) 231 5792
Manisa Askerlik Şubesi:0.236.232 48 00
Manisa Adalet Sarayı:0 236 2363310
Manisa Vergi Dairesi Müdürlüğü:236 231 46 43

Manisa

Manisa, Türkiye'nin bir ili ve en kalabalık on dördüncü kenti. 2013 itibarıyla 1.359.463 nüfusa sahiptir. Ege Bölgesinde yer almaktadır. 17 ilçesi vardır. Nüfus sayısına göre Ege bölgesinin ikinci büyük ilidir. "Şehzadeler Şehri" şeklinde de bilinir. Şifalı Mesir Macunu ve Sultaniye Üzümü ile tanınır. Antik çağda "Magnesia", Roma İmparatorluğu döneminde tam ismiyle "Magnesia ad Sipylum" olarak anılmıştır.  Magnezyum ile mıknatıs , dünya dillerinde kullanıldığı hallerinin kökeni Manisa adından gelmektedir.
 
İzmir'e yakınlığının da sağladığı üstünlüklarla hızla gelişen bir merkezdir. Ülkemizin en gelişmiş ve büyük organize sanayi alanlarından birisi Manisa'da bulunmaktadır.  Üzüm , mesir macunu ve kavunları ilin en meşhur ürünleridir.  Indesit, Vestel grubu Bosch, Schneider, ECA, Eczacıbaşı, Ülker gibi çoğu marka ve firma, üretim üssü olarak Manisa'yı tercih etmektedir. Bölgenin İzmir'den sonra ikinci büyük sanayi ve ticaret merkezidir. Kent merkezi olarak Türkiye'nin en yoğun göç alan kentlerinden birisidir. 6 Aralık 2012'de Resmi Gazete'de yayımlanan 6360 No'lu kanun ile Manisa Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürülmüştür.
 
Tarihçe
 
Antik kaynaklar kentin kurucuları olarak, günümüz Yunanistan’ın Teselya bölgesindeki Pelion dağı etrafında yaşayan Magnetleri göstermektedir. Magnetler, Batı Anadoluya göç ettiklerinde önce Menderes nehri kıyısındaki Magnesia’yı, sonra kuzeyindeki Sipylos dağı eteğindeki Magnesia’yı kurdular. Sonra kurulan kenti Menderes Magnesia’sından ayırt etmek için “Magnesia ad Sipylum” adını kullanmışlardır. Magnesia, Türk hâkimiyeti sırasında zaman içinde Mağnisiye, Mağnisa, Manisa olarak dönüşmüştür. Anlamı “Büyük kent” demektir.
 
Manisa dağı eteğinden Gediz ovasına bakan kent sırayla Hititler, Frigler,Yunanlar, Lidyalılar, İranlılar, Romalılar, Bizanslılar, Saruhanoğulları ve Osmanlıların hâkimiyetinde kalmıştır.
 
Tarihçilerin büyük bölümüne göre , Harzemşahlara mensup bir emirin torunu olan Saruhan Bey, Manisa’yı başşehir yapmış, topraklarını genişletmiş, donanma kurarak Yunanistan sahilleri ve Trakya kesimine seferler yapmış, çevresindeki beylik ve devletlerle ittifaklar kurmuş, donanma vasıtası ile elde ettiği ganimetlerle ekonomik durumu düzeltip cami, medrese, zaviye, tekke ve kütüphaneler yaptırarak Manisa’nın bir Türk İslam kenti kimliği kazanmasını sağlamıştır.
 
Saruhanoğlu Beyliğinin başında bulunan Hızırşah, Yıldırım Beyazıt’ın Anadoludaki birliği sağlamak için 1390 yılında başlattığı Batı Anadolu harekatı sırasında , Yıldırım’ı karşılayarak barış yoluyla Manisa’yı Osmanlılara teslim etmiş; şehre hâkim olan Yıldırım Bayezit ise kentin doğusunun yönetimini Hızırşah’a bırakıp Manisa’yı da Karesi ile birleştirerek oğlu Ertuğrul’un idaresine vermiştir.
 
Timur'un Anadolu'ya girip Yıldırım Bayezit’i Ankara Savasında mağlup etmesi üzerine, Timur'a sığınmış Hızırşah'ın kardeşi Orhan Bey, Manisa'ya gelip bağımsızlık simgesi olarak 1403 yılında adına para bastırmıştır. Fakat Timur'un ordusunun ayrılmasından sonra yeniden Hızırsah'ın yönetimi ele geçirdiği, Osmanlı devletinin ikinci kurucusu olarak kabul edilen Çelebi Mehmet'in Anadolu birliğini sağlamak gayesiyle 1405-1406 yıllarında giriştiği Batı harekatı sırasında beyliğinin başında bulunduğu ve Çelebi Mehmet'in Manisa’yı alması üzerine idam edildiği bilinmektedir.
 
Tarih süresincehemen her büyük medeniyetin dikkatini çekecek kadar zengin olmuş Manisa topraklarının geçmişi yontma taş devrine kadar uzanır. Bölge Lidya bölgesi olarak bilinen bölgenin tamamına yakına Manisa’dadır. Bölgede diğer Sard (ya da Sardis) olmak suretiyle sayısı yirmiyi aşan antik şehir mevcuttur. Osmanlılarda ise Manisa Sancağı, geleceğin padişahlarının Osmanlı dönemi adıyla Saruhan Beylerbeyliği ilk görev yeridir. Şehzadeler Manisa bölgesinin yönetiminde sorumlu tutulup, idarecilik yeteneklerini geliştirirlerdi.
 
Manisa kenti Yunan ordusu tarafından 26 Mayıs 1919'da işgal edildi ve 8 Eylül 1922 tarihinde Türk ordusu tarafından geri alındı. Yunan ordusu Batı Anadolu'dan geri çekilirken yakıp yıkma taktiği uyguladı. Orta Doğu tarihçisi Nettleton Fisher konu ile ilgili, "Geri çekilen Yunan ordusu bir yakıp yıkma politikası benimsedi ve önüne gelen tüm savunmasız Türklere karşı vahşilikler uyguladı." yazdı. İskoçyalı tarihçi Kinross Yunan geri çekilişini, " Zaten onun (Yunan ordusu) önünde bulunan çoğu kasaba harap içindeydi. Tarihi kutsal kent Manisa'da 18 bin binadan yalnızca 500'ü ayakta kalabilmişti." sözleriyle tasvir etmiştir.
 
Katakekaumene
 
Strabon tarafından Katakekaumene (Yanık Ülke), olarak anılan Kula yakınlarında 1,1 milyon yıl ile 12 bin yıl arası süreçte gerçekleşen vokanik patlamalar sebebiyle oluşmuş geniş bir arazi vardır. Araştırmalar sonucu bölgede Yontma Taş Devrinden kalma 15 bin ile 25 bin yıl öncelerine ait ayak izleri bulunmuştur.
 
Hititler
 
Hitit döneminde bölgenin Arzava adıyla anıldığı düşünülüyor. Dönemin en önemli eseri "Kybele Kaya Anıtı" dır. MÖ 13. yy ait eserin, bölgeye yapılan bir Hitit seferi sırasında yapılmıştır.
 
Lidya
 
Tarihte ilk altın parayı basan Lidya Krallığının başşehri bugün Salihli ilçesi sınırlarında bulunan Sard şehridir. Bin tepeler bölgesinde Lidyalılardan kalma Tümülüsler ve kral mezarları bulunmuştur. Antik ticaret yolu Kral Yolu 'da İran ve Mezopatamyandan başlayarak ve il sınırları girerek Lidya Krallığının merkezi Sard kentine uğrardı.
 
Roma
 
Hristiyanlar için önemli olan 7 kiliseden, 3'ü bu ildedir;
 
Sardes
Philadelphia
Thyateira
 
Osmanlı
 
İlin Osmanlı dönemindeki adı "Saruhan" dır. Adını Saruhan Beyliğinden almaktadır. İldeki önemli türk-Osmanlı eserleri şunlardır;
 
Tarihi Kula Evleri, Osmanlı sivil mimari örnekleri.
Darphane, Saruhan Beyliği darphanesi.
Mevlevihane
Sinan Bey Medresesi
Manisa'nın en eski camisi olan Ulu Camii Külliyesi
 
Cumhuriyet dönemi
 
2012 yılında meclisten çıkan 6360 sayılı kanun ile Manisa'da sınırları il mülki sınırları olan büyükşehir belediyesi kuruldu ve 2014 Türkiye mahalli seçimlerinin sonrasında büyükşehir belediyesi çalışmalarına başladı.
 
Coğrafya
 
Manisa ili dağlarla çevrilidir; batısında Yunt Dağı ve Yamanlar Dağı, güneyinde Bozdağlar , kuzey ve doğuda ise Simav Dağları bulunmaktadır. Spil Dağı Millî Parkı da Manisa sınırlarında bulunmaktadır ve önemli bir gezi alanıdır. Kula tarafı sönmüş bir yanardağ bölgesidir ve peri bacalarına rastlamak mümkündür. Bölge mahalli belediyenin girişimleriyle jeoparka dönüştürülüyor.
 
İlinin başlıca akarsuları kollarıyla beraber Gediz Nehri ve Bakırçaydır. Doğal bir göl olan Marmara Gölü 'de Manisa'dadır. Yine Manisa da bulunan Demirköprü Barajı Ege Bölgesinin en önemli barajlarındandır. Demirköprü'nün yanı sıra Afşar Barajı ve Sevişler Barajı , Manisa'nın diğer barajlarıdır.
 
İklim
 
Ege bölgesinin batı kesiminde geniş bir alanı kaplayan Manisa ilinin batı kesimlerinde ve Gediz Nehri havzası süresince karasal nitelikli Ege-Akdeniz iklimi hakim olmakla, bilhassa doğu ve dağlık bölgelerinde İç Anadolu'nun karasal iklimi de görülür. Batıdan doğuya doğru gidildikçe, toprak, iklim ve topografya aşamalı olarak değişmeye başlar. Buna bağlı olarak, bitki örtüsü de değişim gösterir. Bitki örtüsü batıdan doğuya doğru sırayla, ova bitkileri, makiler, ormanlar ve alpin bitkilerinden oluşur. Fakat bunların aşamaları birbirlerini derli toplu bir şekilde izlemez. Dağlarda egemen bitki örtüsü ormanlar ve makilerdir.
 
İl'de ortalama sıcaklık 16.8 °C'dir. En sıcak aylar, ortalama sıcaklığın 30 °C'nin üzerine çıktığı Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarıdır. Yıllık sıcaklık ortalaması kışın (Ocak Ayı) 6 °C'nin altına düşmez. Yılda ortalama 25 gün don(lu) geçer. Yılda ortalama 107.5 gün sıcaklık 30 °C'nin üzerindedir. Yıllık yağış ortalaması 91 gündür. Yıllık ortalama yağış miktarı m² ye 750.3 kg'dır. En aşırı yağış Aralık, Ocak ve Şubat aylarında görülür. Genel olarak bitki örtüsünü maki olarak tanımlayabiliriz.
 
İdari yapı
 
Ana madde: Manisa'nın ilçeleri
 
Manisa ilinin ilçeleri (merkez ilçe Şehzadeler ve Yunusemre olmak suretiyle ikiye bölündü)
Manisa ilinde 17 ilçe bulunur. Manisa ilinin ilçeleri şunlardır:
 
Ahmetli
Akhisar
Alakent
Demirci
Gölmarmara
Gördes
Kırkağaç
Köprübaşı
Kula
Salihli
Sarıgöl
Saruhanlı
Selendi
Soma
Şehzadeler
Turgutlu
Yunusemre
 
Nüfus
 
Manisa'nın TÜİK verilerine göre 2013 nüfusu 1.359.463 kişidir. Manisa'nın ilçelerinin 2013 nüfusu şu şekildedir :
 
Ahmetli: 16.266
Akhisar: 161.918
Alakent: 99.504
Demirci: 43.628
Gölmarmara: 15.449
Gördes: 30.341
Kırkağaç: 46.160
Köprübaşı: 14.045
Kula: 45.892
Salihli: 156.330
Sarıgöl: 36.209
Saruhanlı: 53.821
Selendi: 22.047
Soma: 105.391
Şehzadeler: 164.649
Turgutlu: 148.130
Yunusemre: 199.683
 
Ekonomi
 
Kula'daki peri bacaları ile turizm geliri elde edilir.
Gediz Ovasının bereketli topraklarının da etkisiyle tarımsal üretim sıralamasında ilk üç ilden biridir. Yüzyıldır dokumacılık, gıda, dericilik ve tarım konusu ile ilgili faaliyet gösteren Manisa’da bugün sanayi önemli bir geçim kaynağıdır.
 
Koruma altına alınmış bir milli parka sahip olan Sipil dağı eteklerinde bir yayla evinde konaklamak müthiş bir deneyim olabilir. Sipil dağı dağcılık , trekking  ve yamaç paraşütü için son derece makul,  bilhassa dağcılık sporu bakımından zirveye varılıp inilebilen seyrek alanlardan biridir. Manisa tarihi ve doğal güzellikleriyle turizm kulvarında da adından söz ettirmektedir. Zengin şifalı suları olan bir bölgede bulunan Manisa’daki jeotermal su kaynakları asırlardır bilinmektedir ve yerli yabancı turistlerin ilgi odağıdır. Salihli’de bulunan Kurşunlu ve Sard kaplıcaları Manisa’nın sağlık turizmine önemli bir katkı sağlamaktadır. Yörenin en tanınan ürünü ise hiç şüphesiz herkesce bilinen üzümüdür.  Ülkemizin en verimli topraklarından Gediz Ovası Manisa’da zengin bir bitkisel üretim çeşitliliği olmasını sağlamaktadır. Ünlü Akhisar zeytinleri, kaliteli pamuk üretimi, tütünü ve kirazıyla Manisa tarımsal üretim sıralamasında ilk üç ilden biridir. Son yıllarda artan organik tarım üretimi, baraj ve gölleriyle Manisa, eko turizm alanında da önemli potansiyele sahiptir.
 
Manisa’nın bir öteki önemli özelliği ise semer yapımı, bakırcılık ve demircilik gibi geleneksel el sanatlarının devam ettiği bir şehir olmasıdır.
 
Financial Times tarafından dünyanın İdeal yatırım şehri seçilmiştir. Manisa 2011 yılında gerçekleştirdiği 7.116.049.087 TL ihracatla Türkiye'de Gaziantep'ten sonra en fazla ihracat yapan 7. kent özelliğini taşımaktadır.
 
Eğitim
 
Celal Bayar Üniversitesi(CBÜ)
Adını; Milli Mücadele yıllarında Atatürk'ün yanısıra silah arkadaşı olarak bulunan, Osmanlı'nın son Mebusan Meclisi'nde Saruhan Mebusluğu da yapmış olan Celal Bayar'dan alan Celal Bayar Üniversitesi, çevrenin  kültürel , sosyal beklentilerine ve gereksinimlerine yanıt verecek araştırma merkezlerini de açmış ve bunları fonksiyonel hale getirmiştir. Bugün 5 fakültesi, 4 yüksek okulu, 15 meslek yüksek okulu, 3 enstitüsü, 9 araştırma merkeziyle 17 yerleşkede eğitim ve öğretime devam eden Celal Bayar Üniversitesi, 1156 akademik personeli, 732 idari personeli ve 26500 öğrencisiyle, Ege Bölgesi'nin en büyük 3 üniversitesinden biridir.
 
Simge olarak Manisa Lalesi (Anemon)'ni alan üniversite, bu simge ile sevgi, bilgi ve gelişmeyi geçmişten geleceğe taşımayı temsil etmektedir.
 
Manisa tarihi ve kültürel dokusu ile Türkiye'nin ve Ege Bölgesi'nin en zengin illerinden biridir. Celal Bayar Üniversitesi ile ve bu üniversitenin bilimsel çalışma ve araştırmaları ile gelecekte de daima ön planda olacak ve bir üniversite kenti olarak anılacaktır.
 
Kültür
 
Manisa Tarzanı
 
Asıl adı Ahmet Bedevi olan Manisa Tarzanı'nın nüfus kayıtlarındaki adı Ahmeddin Carlak'tır. 1888'de Bağdat'da doğmuş, Türk ordusunda askerlik yapmış Carlak, daha sonra milli mücadeleye katıldı, kırmızı şeritli İstiklal Madalyası ile onurlandırıldı. Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında Manisa'ya gelip yerleşen Bedevi, sessiz garip bir insandı. Belediyede süpürgeci olarak göreve başladı, bahçıvan yardımcısı, itfaiye eri olarak çalıştı. Manisa'yı yeşillendirmek için bütün gayretiyle çalışan Bedevi, önceleri havanın çok sıcak olduğu zamanlarda atlet ve kısa pantolon, sonraları yaz kış demeden siyah şortla dolaşmaya başladı. Manisa Tarzanı diye adlandırılan çevre lideri, Spil'de kulübede yaşamaya başladı, 31 Mayıs 1963'te hayatını kaybetti.
 
Mesir Macunu
 
Mesir Macunu Festivali 2010
Kanuni Sultan Süleyman’ın annesi Manisa’da hastalandığında saray hekimları bir türlü tedavi edemezler ve sonunda Sultan,41 çeşit baharatın karışımından hazırlanan mesir macunuyla şifa bulur. Padişah'ta hadiseyi kutlamak için kalan macunu halka dağıtır. Bu olayda gelenekselleşir ve "Mesir Festivali" olarak kutlanır. Mesir şenliği 471(2011 yılında) yıldır Manisa’da devam edip yaşatılmaktadır.
 
Diğerleri
 
Manisa ilinin, Türkiye çapında ün yapmış öteki ürünleri
 
Sultaniye üzümü
Kırkağaç kavunu
Akhisar zeytini
Salihli kirazı
 
Kardeş kentler
 
Makedonya Cumhuriyeti Üsküp, Makedonya
Bosna-Hersek Prijedor, Bosna ve Hersek
Almanya İngolstadt, Almanya
 
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Güzelyurt, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
 
Yüzölçümü:13,269 km2 (5,1 mi2)
Nüfus:1,359,463
Posta Kodu:45000
İl Alan Kodu:(+90) 236
İl Plaka Kodu:45
 
Manisa Resmi Kurum Telefon Numaraları
 
Manisa Valilik:(0236) 231 3727
Manisa Belediyesi:0530 327 1104
Manisa Devlet Hastanesi:0 236 - 231 45 96
Manisa İl Milli Eğitim Müdürlüğü:(0236) 239 8911
Manisa İl Emniyet Müdürlüğü:(0236) 231 4601
Manisa İl Jandarma Komutanlığı:(0236) 231 5792
Manisa Askerlik Şubesi:0.236.232 48 00
Manisa Adalet Sarayı:0 236 2363310
Manisa Vergi Dairesi Müdürlüğü:236 231 46 43

Şehrini Seç